Դեկտեմբեր 10ի այս օրը, Արցախի հայութեան հետ, մեր ժողովուրդը աշխարհի չորս ծագերէն կը տօնէ 22րդ տարեդարձը Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետութեան Անկախութեան հանրաքուէին։

Դեկտեմբերի այս օրերուն, 108 տարի առաջ, Անդըրկովկասի ատենի մայրաքաղաք Թիֆլիսը թատերաբեմ դարձաւ արիւնալի ընդհարումներու՝ իր բազմազգեան բնակչութեան հայ եւ թաթար-թուրք հատուածներուն միջեւ։

Քառորդ դար անցած է արդէն 7 Դեկտեմբեր 1988ի այն չարաղէտ օրէն ասդին, երբ ահաւոր երկրաշարժը քարուքանդ աւերեց Հայաստանի հիւսիսային շրջանները, տասնեակ հազարներով հայ մարդոց, յատկապէս մանկահասակներու կեանք խլեց եւ, Հայաստանի հետ, ցնցեց ամբողջ աշխարհը։

Դեկտեմբեր 5ին, 92 տարի առաջ, Իտալիոյ մայրաքաղաք Հռոմի մէջ, հարուստ բնակիչներու առանձնատուներով յատկանշուող փողոցի մը վրայ, օր-ցերեկով, հայ ժողովուրդի վրիժառու բազուկը արդար մահապատիժի ենթարկեց աւելի քան մէկուկէս միլիոն հայորդիներու ցեղասպանութեան թրքական ոճիրին գլխաւոր պատասխանատուներէն՝ Իթթիհատական կառավարութեան վարչապետ Սայիտ Հալիմ Փաշան։

Ահաբեկիչը 21 տարեկան Արշաւիր Շիրակեանն էր։

Դեկտեմբեր 4ը դարաշրջան բացող թուական է հայ ժողովուրդի ազգային-ազատագրական շարժման աւելի քան 120ամեայ պատմութեան մէջ։

Այսպիսի՛ օր մը, 131 տարի առաջ, «Ձայնը հնչեց Էրզրումի հայոց լեռներէն» եւ «թունդ-թունդ ելան հայոց սրտեր զէնքի շաչիւնէն»...