Երբ Ազ­նա­ւու­րը հա­սաւ փառ­քի, նրա ա­մե­նա­մեծ մտա­հո­գու­թիւնն էր՝ որ­քան թե­յավ­ճար պէտք է տալ, որ­պէս­զի քեզ ո՛չ ժլատ հա­մա­րեն, ո՛չ էլ չտե­սի­ տեղ դ­­նեն։ Իսկ երբ ­Շար­լի հօ­րը  դի­մում էինՊա­րոն Ազ­նա­ւու­ր", նա ­պա­տաս­խա­նում էր. "Ազ­նա­ւու­րը տղաս է, ես Ազ­նա­ւու­րեա­ն­ ե­մ"։ Եւ նա ի տար­բե­րու­թիւն ­Շար­լի, ուղ­ղա­կի ար­քա­յա­կան թե­յավ­ճար­ներ էր շռայ­լում, որ­պէս­զի չնո­ւաս­տաց­նի որ­դու փառ­քը։

Յարգելի յունահայոց Ազգային Վարչութեան 
ատենապետ պրն. Արա Մանկոյեան, 
ինչպէս նաեւ սիրելի Գոքինիոյ ժողովուրդ, մասնաւորաբար՝ բոլոր «Զաւարեան»ի աւարտական աշակերտներ,

Ստորագրեալը՝ Ալիս Գոճայեանն է, Գանատայէն, հին յունահայ եւ «Զաւարեան» վարժարանի աշակերտ։ Թէեւ 47 տարիներէ ի վեր հեռացած եմ Յունաստանէն, այդուհանդերձ՝ միշտ տեղեակ եմ ձեր կեանքէն, շնորհիւ մեր շատ սիրելի «Ազատ Օր»ին, որ մեր ընտանիքին անդամն է։

Տէր Զօրի մատուռի պայթեցման փաստը դիտարկումի առաջին փորձով քանի մը հայեցակէտեր կ՛ամփոփէ։ Սուրիական պատերազմի սկզբնական շրջանին Տէր Զօրը կրած էր որոշ աւերումներ։ Սակաւ չէին այն մեկնաբանութիւնները, որոնք պատահածը անպայման թիրախաւորուած յարձակում չէին նկատեր։

Սրտի Երկու Խօսք Իր Մահուան Քառասունքին Առթիւ.

«Թէ Յիշատակս ալ թառամի ,
Ո՜հ այն ատեն ես կը մեռնիմ»

Բազմամեայ վաստակաւոր դաստիարակ, բազմաշնորհ արուեստագէտ, երաժիշտ, յօրինող, գրող, պարող, պարուսոյց, գծագրիչ եւ տակաւին կարելի է շարքը շարունակել բնութեան իրեն առատաձեռն շնորհած տաղանդներուն, որոնցմէ իւրաքանչիւրին լիարժէք դրսեւորման, հայութեան, մարդկութեան ի սպաս դնելու համար, մէկ կեանքը բաւարար պիտի չըլլար կարծես:

Το ιστορικό

Ο ναός του αγίου Γρηγορίου του Φωτιστή (Σουρπ Κρικόρ Λουσαβορίτς) εγκαινιάστηκε  στις 25 Νοεμβρίου 1834, όταν πρόεδρος της κοινότητας ήταν ο Γιακούπ Γιακουπιάν, έμπορος από την Κωνσταντινούπολη, ο οποίος μοίραζε τον χρόνο του μεταξύ των δύο πόλεων.