altՈչ միայն ­Յու­նաս­տա­նի մէկ քա­ղա­քը միւ­սին դէմ թշնա­մա­կան կե­ցո­ւածք ու­նի, այ­լեւ միեւ­նոյն քա­ղա­քին եր­կու թա­ղա­մա­սե­րը, միեւ­նոյն փո­ղո­ցին եր­կու դրա­ցի­նե­րը, միեւ­նոյն տան եր­կու ըն­տա­նիք­նե­րը, միեւ­նոյն գոր­ծին եր­կու ըն­կեր­նե­րը։ ­Քա­նի՜-քա­նի՜ ան­գամ­ներ

­altԹուր­քիոյ մէջ ­Յու­լիս 15-16ին կա­տա­րո­ւած զի­նո­ւո­րա­կան յե­ղաշր­ջու­մի փոր­ձը անս­պառ նիւթ ստեղ­ծեց, եւ տա­կա­ւին կը շա­րու­նա­կէ զբաղ պա­հել մի­ջազ­գա­յին քա­ղա­քա­կան շրջա­նակ­ներն ու մա­մու­լը, մա­նա­ւանդ որ Ան­գա­րա-Ո­ւա­շինկ­թըն գի­ծին վրայ «լա­րո­ւած վի­ճակ»

­Նո­րան­կախ ­Հա­յաս­տա­նի գո­յու­թեան ա­ռա­ջին իսկ տա­րի­նե­րից առ­կայ է ե­ղել դժգո­հու­թիւն՝ գոր­ծող իշ­խա­նու­թիւն­նե­րի հան­դէպ:
Ե­ղել են նաեւ մար­դիկ, որ ա­մէն քա­ղա­քա­կան կամ քա­ղա­քա­կա­նա­մերձ խօ­սակ­ցու­թիւն եզ­րա­փա­կել են նրա­նով, որ «դրանց խփել է պէտք է», կամ թէ՝ «զի­նո­ւած յե­ղա­

altԱ­միս­ներ ա­ռաջ, ­Հա­յաս­տա­նի մէջ սահ­մա­նադ­րա­կան փո­փո­խու­թիւն­նե­րու գոր­ծըն­թա­ցի օ­րե­րուն, երբ Ե­րե­ւան ապ­րող ըն­կե­րոջս՝ ­Գէոր­գին հետ հե­ռա­ձայ­նով կը քննար­կէինք օ­րո­ւան խնդի­րը, մտա­հո­գիչ հար­ցում մը ծա­գե­ցաւ մեր միտ­քե­րուն մէջ: Ան­կեղ­ծօ­րէն,

altԷ­րե­բու­նիի գոր­ծո­ղու­թիւ­նը կա­րե­լի է միայն ո­րոշ ա­ռու­մով ա­ւար­տած նկա­տել. պա­տանդ­նե­րը ա­զատ ար­ձա­կո­ւած են: ­Հետզ­հե­տէ պարզ կը դառ­նայ, թէ ի՞նչ ե­րաշ­խիք­նե­րու հի­ման վրայ կա­յա­ցած է ա­զատ ար­ձա­կու­մը կամ բա­նակ­ցու­թիւն­նե­րը ա­ռա­ւե­լա­բար ի՞նչ կէ­տե­րու