altԵւ­րո­պա­կան Խորհր­դա­րա­նին կող­մէ որ­դեգ­րո­ւած Ատր­պէյ­ճա­նի պե­տա­կան պաշ­տօ­նա­տար­նե­րուն դէմ հաս­ցէա­կան պատ­ժա­մի­ջոց­ներ կի­րար­կե­լու կոչ-բա­նա­ձե­ւի բո­վան­դա­կու­թիւ­նը ա­ռա­ջին հա­յեաց­քով ա­ռա­ւե­լա­բար կը կեդ­րո­նա­նայ մարդ­կա­յին ի­րա­ւունք­նե­րու ոտ­նա­հար­ման ե­րե­ւոյթ­նե­րուն վրայ: Բա­նա­ձե­ւի կէ­տե­րուն տար­

­altՄիշտ հա­մո­զո­ւած եմ, որ մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նի բնու­թեան պէս ներ­դաշ­նակ ու գե­ղե­ցիկ ո­րե­ւէ տեղ չկայ։ Լո­ռո­ւայ բնաշ­խար­հը կ­՚ա­ռանձ­նա­նայ իր իւ­րա­յա­տուկ կա­նա­չով ու վսեմ լեռ­նե­րով։ Շատ ան­գամ­ներ տա­տիս ձեռ­քը բռնած ան­ցած եմ մեր հին փո­ղո­ցով, ու ան պատ­մած է ա­քա­սիա­նե­րու մա­սին, երբ ա­նոր ծա­ղիկ­նե­րու բոյ­րը

­Սոյն յօ­դո­ւա­ծը հա­կիրճ տե­ղե­կագ­րու­թիւնն է Մու­սա Լե­րան հա­յու­թեան պատ­մու­թեան՝ 19րդ դա­րու կէ­սե­րէն մին­չեւ ներ­կայ օ­րե­րը։

Մու­սա Լե­ռը կը գտնո­ւէր Մի­ջերկ­րա­կան ծո­վու ա­փին, Սո­ւէ­տիոյ են­թա­գա­ւա­ռին մէջ, Ան­տիոք գա­ւառ, օս­մա­նեան Հա­լէպ նա­հանգ։ Ներ­կա­յիս

­altՍեպ­տեմ­բե­րի 7ի ե­րե­կո­յեան Կ­րեմ­լում կա­յա­ցաւ Հ.Հ. նա­խա­գահ Սերժ Սարգ­սեա­նի հան­դի­պու­մը Ռու­սաս­տա­նի իր գոր­ծըն­կե­րոջ՝ Վ­լա­դի­միր Պու­տի­նի հետ: Բա­նակ­ցու­թիւն­նե­րի ա­րա­րո­ղա­կար­գա­յին մա­սում ա­րո­ւած յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րը, սա­կայն, ա­ւե­լի շատ խօ­սում էին այդ հան­դի­պու­մից կող­մե­րի ակն­կա­լիք­նե­րի եւ ա­ռաջ­նա­հեր­թու­

altԹուր­քիա ոչ միայն հրա­ժա­րած է միա­նա­լէ ՆԱԹՕի իր դաշ­նա­կից­նե­րուն իսլամական պետութեան (ԻԼԻՊ) դէմ պայ­քա­րին, այ­լեւ վե­րա­պատ­րաս­տած, զի­նած եւ ա­ջակ­ցած է հա­զա­րա­ւոր ա­հա­բե­կիչ­նե­րու ներ­թա­փանց­ման Սու­րիա եւ Ի­րաք: