20 ­Սեպ­տեմ­բե­րին ­Յու­նաս­տան դար­ձեալ կը դի­մէ քո­ւէար­կու­թեանց՝ այս տարուան ըն­թաց­քին երկ­րորդ ան­գամ ըլ­լա­լով խորհր­դա­րա­նա­կան ընտ­րու­թիւն­ներ կա­տա­րե­լու հա­մար։

­Խորհր­դա­րա­նա­կան ար­տա­հերթ ընտ­րու­թիւն­նե­րը ան­խու­սա­փե­լի դար­ձան, երբ ­Յու­նաս­տա­նը զգետ­նած տնտե­սա­կան ճգնա­ժա­մին վրայ ե­կաւ ա­ւել­նա­լու եր­կի­րը իր տագ­նա­պէն դուրս բե­րող քա­ղա­քա­կան ճիշդ կողմ­նո­րո­շու­մը գտնե­լու, այ­լեւ հա­մա­պա­տաս­խան ղե­կա­վար՝ իշ­խա­նա­ւոր ու­ժե­րը ընտ­րե­լու դժո­ւա­րու­թիւ­նը։

­Քա­ղա­քա­կան իշ­խա­նու­թեան ներ­կայ տագ­նա­պը պայ­թե­ցաւ ­Յու­լիս 5ի «Ո՛Չ»ի հան­րա­քո­ւէէն ետք, երբ իշ­խա­նու­թեան ղե­կին տա­րես­կիզ­բին հա­սած Ա­լեք­սիս ­Ցիփ­րա­յի ձա­խա­կող­մեան կու­սակ­ցու­թիւ­նը՝ ­Սի­րի­զան ներ­քին ճեղ­քե­րու մատ­նո­ւե­ցաւ...

­Շար­ժա­ռի­թը կամ պատ­ճա­ռը ­Յու­նաս­տա­նի պար­տա­տէ­րե­րուն հետ վար­չա­պետ ­Ցիփ­րա­յի կնքած յա­ւե­լեալ վար­կե­րու ստաց­ման եւ պարտ­քե­րու մար­ման նոր պայ­ման­նե­րու հա­մա­ձայ­նա­գիրն էր, որ դժգո­հու­թեամբ ըն­կա­լո­ւե­ցաւ «Ո՛Չ»ի կարծր ու ար­մա­տա­կան դրօ­շա­կիր­նե­րուն կող­մէ։

­Հե­տե­ւա­բար, մինչ ընդ­դի­մա­դիր գլխա­ւոր կու­սակ­ցու­թիւ­նը՝ ­Նոր ­Հան­րա­պե­տու­թիւ­նը հան­րա­քո­ւէէն ան­մի­ջա­պէս յե­տոյ ստի­պո­ւե­ցաւ փո­խել իր ղե­կա­վա­րու­թիւ­նը եւ վե­րա­հաս­տա­տել իր ներ­քին միաս­նա­կա­նու­թիւ­նը, ան­դին՝ ­Ցիփ­րա­յի իշ­խա­նա­ւոր կու­սակ­ցու­թիւ­նը կորսն­ցուց իր միաս­նա­կա­նու­թիւնն ու խորհըր­դա­րա­նա­կան մե­ծա­մաս­նու­թիւ­նը։ ­Բա­ցա­յայտ է, որ 20 ­Սեպ­տեմ­բե­րին նոր խորհր­դա­րա­նի մը ձե­ւա­ւո­րու­մէն ա­ւե­լի ծան­րակշիռ ընտ­րան­քի մը առ­ջեւ կանգ­նած է ­Յու­նաս­տան։

­Քա­ղա­քա­կան ու կու­սակ­ցա­կան բե­ւե­ռա­ցում­նե­րու հե­տե­ւան­քով՝ ­Յու­նաս­տան մատ­նո­ւած է մեծա­մաս­նու­թեան կամ­քով կա­յուն իշ­խա­նու­թիւն կեան­քի կո­չե­լու դժուա­րու­թեան։

Ընտ­րա­զան­գո­ւա­ծը կո­չո­ւած է իր վստա­հու­թեան քո­ւէն տա­լու ոչ թէ ան­հատ թեկ­նա­ծու­նե­րու, այլ կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րու։ ­Թեկ­նա­ծու­նե­րու անձ­նա­կան բա­րե­մաս­նու­թեանց եւ հան­րա­նո­ւէր վաս­տա­կի ար­ժե­ւո­րու­մէն ա­ւե­լի, ընտ­րա­զան­գո­ւա­ծը 20 ­Սեպ­տեմ­բե­րին իր նի­շը պի­տի տայ ուղ­ղա­կիօ­րէն մրցա­կից կու­սակ­ցու­թեանց։

Այդ ի­մաս­տով՝ խորհր­դա­րա­նա­կան ար­տա­հերթ ընտ­րու­թեանց մթնո­լոր­տը ծայր աս­տի­ճան քա­ղա­քա­կան-կու­սակ­ցա­կան բե­ւե­ռաց­ման տա­րած է յոյն հա­սա­րա­կու­թեան լայն շեր­տե­րը, ինչ որ ա­ւե­լիով կը դժո­ւա­րաց­նէ ինք­նին հեղ­ձու­ցիչ տնտե­սա­կան ճգնա­ժա­մին յաղ­թա­հար­ման հե­ռան­կար­նե­րը։

­Քա­ղա­քա­կան ան­կա­յու­նու­թեան այս վտան­գը խո­րա­պէս կը մտա­հո­գէ յու­նա­հայ գա­ղու­թը, ո­րուն ազ­գա­յին-միու­թե­նա­կան կա­ռոյց­նե­րը եւ հա­յա­պահ­պա­նու­թեան կռո­ւան­նե­րը ծանր հարուա­ծի տակ ին­կած են ­Յու­նաս­տա­նի տնտե­սա­կան ընդ­հա­նուր ճգնա­ժա­մին հե­տե­ւան­քով։

­Յու­նա­հա­յու­թիւ­նը ա­մէն պատ­ճառ ու­նի, որ­պէս­զի 20 ­Սեպ­տեմ­բե­րի ընտ­րու­թեանց մաս­նակ­ցի՝ բե­ւե­ռա­ցում­նե­րէ հե­ռու մնա­լու եւ հա­մա­խո­հու­թեան ու հա­մե­րաշ­խու­թեան սա­տա­րե­լու ա­ռա­ջադ­րան­քով։

Առ­նո­ւազն՝ քա­ղա­քա­կան ան­հան­դուր­ժո­ղու­թեան եւ կու­սակ­ցա­կան այ­լա­մեր­ժու­թեան հետզհե­տէ բոր­բո­քո­ւող մթնո­լոր­տէն հե­ռու մնա­լու ա­ռու­մով։

­Մա­նա­ւանդ որ տար­բեր ու­ղի չկայ՝ ­Յու­նաս­տա­նի դի­մագ­րա­ւած քա­ղա­քա­կան թէ կու­սակ­ցա­կան ե­րի­տա­սար­դաց­ման մար­տահ­րա­ւէ­րը յա­ջո­ղու­թեամբ պսա­կե­լու հա­մար։