Քիչ թէ շատ տա­սը տա­րե­կա­նի չափ բան մը պէտք էր ըլ­լա­յի, եւ ար­դէն նա­խակր­թա­րա­նին կէ­սը անց, երբ, չեմ գի­տեր այ­լեւս ո՞ր տա­րո­ւայ Սեպ­տեմ­բե­րի վե­րա­մու­տին, մեր դպրո­ցի տնօ­րէ­նը մե­զի ներ­կա­յա­ցուց մեր հա­յե­րէ­նի նոր ու­սու­ցի­չը:

1908, Պո­լիս։ Ս­տու­գաբա­նու­թիւ­նը «Օ­թէլ Պ­րիս­թոլ»ի ըն­դու­նարա­նին մէջ թէյ կը խմէ պան­դո­կին ճար­տա­րա­պետ Պա­րոն Ա­քիլ­լէս Մա­նուս­սո­յին  հետ։

Եր­կու հա­րիւր հա­զար քա­ռա­կու­սի մեթր տա­րա­ծու­թիւն մը, ո­րուն մէջ տեղ գրա­ւած են շուրջ հա­զար սե­նեակ­ներ եւ են­թա­բա­ժա­նում­ներ, նաեւ հա­մա­կարգ­չա­յին ար­դի մի­ջոց­նե­րով կա­տա­րե­լա­գոր­ծո­ւած փա­պու­ղիի դրու­թիւն մը: Ա­ւե­լի քան 350 մի­լիոն տո­լար ար­ժած, այս շքեղ հա­մա­լի­րին՝  ամ­րո­ցին վար­ձա­կալն է Թուր­քիոյ նա­խա­գահ Ռէ­ճեպ Թա­յիպ Էր­տո­ղան:

Յունաստան-Ատրպէյճան գործարար կապերու ամրապնդումը, վերջին երեք տարիներուն ընթացքին, արտօնեց որ Յունաստանի մէջ ազերիական լոպիստական աշխատանքը մակարդակ բարձրանայ:

«Ազերնիուզ»-ի հրապարակած լուրը (տես՝ «Ազատ Օր»ի Երկուշաբթի 10 Նոյեմբերի թիւը), որուն համաձայն, Ատրպէյճանի իշխանութեանց նախաձեռնութեամբ, ատրպէյճանական սփիւռքը համակարգող կեդրոններ պիտի բացուին աշխարհի տարածքին, ներառեալ՝ Միացեալ Նահանգներու, Ֆրանսայի, Ուքրանիոյ եւ Գերմանիոյ մէջ, հաւանաբար հիմնական նորութիւն չփոխանցէ: