Ար­մա­տա­կան իս­լա­մա­պաշտ­ներ հա­րո­ւա­ծե­ցին Ֆ­րան­սա­յի մայ­րա­քա­ղա­քը։ Եօ­թը վայ­րե­րու վրայ յար­ձա­կում­ներ կա­տա­րո­ւե­ցան։ ­Զոհ դար­ձան ան­մեղ ան­պաշտ­պան քա­ղա­քա­ցի­ներ, ո­րոնք հա­ւա­քո­ւած էին շա­բա­թա­վեր­ջի հա­ճե­լի ե­րե­կոյ մը վա­յե­լե­լու։ ­Կոյր ա­հա­բեկ­չու­թիւն։ Ձ­րի, ո­չին­չի հա­մար սպաննուած ժո­ղո­

­altՆո­յեմ­բեր 1ի ­Թուր­քիոյ ար­տա­հերթ խորհր­դա­րա­նա­կան ընտ­րու­թիւն­նե­րը ա­ւար­տե­ցան նա­խա­գահ Էր­տո­ղա­նի վճռա­կան յաղ­թա­նա­կով։

Օս­մա­նեան ­Թուր­քիոյ «սուլ­թա­նա­կան փառք»ը նոր ժա­մա­նակ­նե­րու տա­րա­զով վե­րա­կանգ­նե­լու ցնոր­քին անձ­նա­տուր թուրք «պե­տա­կան այր»ը խորհր­դա­րա­նա­

Սի­րե­լի՛ ըն­թեր­ցող, յար­գար­ժա՛ն հայ­րե­նա­կից,

Ո­րո­շե­ցի գրիչ վերց­նել եւ խօ­սիլ քե­զի հետ Հա­յաս­տա­նի մէջ տե­ղի ու­նե­ցող ի­րա­ւա­քա­ղա­քա­կան գոր­ծըն­թաց­նե­րու մա­սին. գի­տեմ, որ օ­րո­ւան ծան­րա­բեռ­նո­ւած

Շատ զար­մա­ցայ՝ երբ ձեռք ա­ռի Բարձր Հայ­քի Հայ­րե­նակ­ցա­կան Միու­թեան Լիո­նի մաս­նա­ճիւ­ղին «Ծ­րա­գիր-­Կա­նո­նա­գիր»ը պա­րու­նա­կող պրա­կը, որ տպո­ւած է 1931ին։

altՀե­տաքրք­րու­թեամբ կար­դա­ցի Ա­մե­րի­կա­յի մէջ լոյս տես­նող «Ար­մի­նիըն Ո­ւիք­լի»ի մէջ, վեր­ջերս, անգ­լե­րէ­նով «­Կը փնտռեմ» խո­րա­գի­րով հրա­տա­րա­կո­ւած յօ­դո­ւած-թղթակ­ցու­թիւն մը: Յօ­դո­ւա­ծին միտք բա­նին վեր առ­նել է այն հսկա­յա­կան ջան­քե­րը, զորս ան­հատ­ներ եւ կազ­մա­կեր­պու­թիւն­ներ յա­ռաջ տա­րին Հա­յոց Ցե­