­Գ­նու­մի հա­մար շու­կան կը շրջիմ, ութ­սու­նի մօտ կին մը դողդ­ղա­լով կը փոր­ձէ վեր­ցու­ցած հա­ցե­րը տոպ­րա­կին մէջ տե­ղա­ւո­րել, օգ­նու­թեան ձեռք կ­­՛եր­կա­րեմ, կը տե­ղա­ւո­րենք միա­սին, դէմ­քիս կը նա­յի ու չեմ գի­տեր ինչ­պէ՞ս կը կռա­հէ. «Օ­տա՞ր ես, ­­Հա­լէ­պէն ես, չէ՞». լե­զուն ա­րե­ւե­լա­հա­յե­րէն չէ, բայց ա­

(Անձնական յիշատակներ գերմանական գրաւումի ժամանակաշրջանէն)

Սուրբ Մինասի տօնը կը տօնուի յունական եւ հայկական եկեղեցիներէն ներս՝ մեծ շուքով եւ յատուկ յարգանքով.- Նոյեմբեր 11ին՝ յունական եւ Դեկտեմբեր 7ին՝ հայկական եկեղեցիներէն ներս։

­Այս խա­ղին մէջ հմուտ չէի,

հի­մա քիչ մը սոր­վե­ցայ.

 

ետ սկիզ­բէն խա­ղանք.

Հա­մա­ցան­ցի հայ­կա­կան կայ­քե­րը կը թեր­թա­տեմ, ա­հա թարմ տե­սա­նիւթ մը հա­լէ­պա­հա­յե­րու մա­սին: Նոր «բիզ­նէս» հիմ­նող հա­լէ­պա­հա­յը դրա­կան ար­տա­յայ­տու­թիւն­ներ կը տե­ղայ՝ «ի՛նչ լաւ է, որ հայ­րե­նիք մը ու­նինք, որ գրկա­բաց կ­՛ըն­դու­նի իր սփիւռ­քա­հայ զա­ւակ­նե­րը...» եւ նման ար­տա­յայ­տու­թիւն­ներ:

Օ­րե­րը կ­՛անց­նին, կեան­քը կը շա­րու­նա­կո­ւի, իսկ ա­րիւ­նով կեր­տո­ւած պատ­մու­թիւ­նը կրնայ նո­ւի­րա­գոր­ծո­ւիլ ու փո­խան­ցո­ւիլ սե­րունդ­նե­րուն հա­մա­պա­տաս­խան բարձ­րո­րակ մշա­կոյ­թով միայն: Ի զուր չէ, որ Յով­հան­նէս Քա­ջազ­նու­նին կ­՛եզ­րա­կաց­նէ, թէ` «ազ­գը մշա­կոյթ է»: Իսկ ազ­գա­յին գո­յա­տեւ­ման պայ­քա­րը ու­րոյն մշա­կոյթ մը պահ­պա­նե­լու եւ