Ա­մու­սի­նիս գոր­ծին բե­րու­մով՝ վե­ցու­կէս տա­րի ա­ռաջ բնա­կու­թիւն հաս­տա­տե­ցինք Նիւ Ճըր­զիի ա­րո­ւար­ձան­նե­րէն մէ­կուն մէջ, ո­րուն ա­նու­նը նոյ­նիսկ ան­ծա­նօթ է գա­ղու­թին մէջ ապ­րող հա­յե­րու մե­ծա­մաս­նու­թեան։

altՈչ ո­քի կը զար­մաց­նէ ­Հա­յաս­տա­նի սահ­մա­նադ­րա­կան բա­րե­փո­խում­նե­րու հան­րա­քո­ւէին յա­ջոր­դած քա­ղա­քա­կան լա­րո­ւա­ծու­թեան մթնո­լոր­տը։
Հան­րա­քո­ւէին հե­տե­ւած ե՛ւ լա­րո­ւա­ծու­թիւ­նը, ե՛ւ ա­նո­րո­շու­թիւ­նը ա­ւե­լի քան սպա­սե­լի էին բո­լո­րին հա­մար։

­Ա­ւե­լի քան եր­կու տաս­նա­մեակ մի­ջազ­գա­յին հան­րու­թիւ­նը՝ Ե.Ա.Հ.Կ. Մինս­քի Խմ­բա­կի միջ­նորդ­նե­րու գլխա­ւո­րու­թեամբ (ո­րոնք կը ներ­կա­յաց­նեն Միա­ցեալ Նա­հանգ­նե­րը, Ֆ­րան­սան եւ Ռու­սիան), կը փոր­ձէ բա­նակ­ցու­թիւն­ներ վա­րել Ար­ցա­խեան հա­կա­մար­տու­թեան խա­ղաղ կար­գա­ւոր­ման հա­մար:

altՀ.Յ.Դ. Բիւ­րո­յի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Հ­րանդ Մար­գա­րեա­նին,
Մե­ծա­յա՛րգ պա­րոն Մար­գա­րեան,

2008 թո­ւա­կա­նի ա­մա­ռը կնոջս հետ շրջապ­տոյ­տի ե­լած էինք Միա­ցեալ Նա­հանգ­ներ, Ո­ւա­շինկ­թըն ու Քա­լի­ֆոր­նիա: Կ­՛այ­ցե­լէինք մեր հա­րա­զատ­նե­րուն, ո­րոնք լի­բա­նա­նեան ներ­քին պա­տե­րազ­մին (1975-1990) պատ­ճա­ռով գաղ­թած էին հե­ռա­ւոր Ա­մե­րի­կա­ներ: Այդ տա­րի­նե­րէն ի վեր զի­րար չէինք տե­սած: Մէկ եր­կու օ­րո­ւան հա­մար Ֆ­րեզ­նօ էինք: Այ­ցե­լե­