altԿ­՛ու­զեմ անձ­նա­կան փոր­ձա­ռու­թիւն մը ձե­զի հետ բաժ­նեկ­ցիլ:
­Յու­նի­սին Ե­րե­ւան էի: Այս այ­ցե­լու­թիւնս տար­բեր էր: ­Յու­նիս 7ին հի­ւան­դա­նոց­նե­րէն մէ­կուն մէջ վի­րա­բու­ժա­կան գոր­ծո­ղու­թիւն մը ու­

­altՄիշտ մտա­ծած եմ եւ ար­դէն քա­նի մը ան­գամ գրած եմ, որ խօ­սող մար­դը ուղ­ղագ­րա­կան սխալ չ­՛ը­ներ: ­Միա՛յն գրող մարդն է, որ ուղ­ղագ­րա­կան սխալ կ­՛ը­նէ: Ա­սի­կա շատ ճիշդ է մաս­նա­ւո­րա­բար մեր լե­զո­ւին հա­մար, որ ու­նի իր ուղ­ղագ­րա­կան բա­ւա­կան

­altՊար­տի­զա­կը հիմ­նո­ւե­ցաւ ­Սուլ­թան ­Մու­րատ Դ.ի ֆեր­մա­նով (հրա­մա­նագ­րով) 1625ին, ­Սե­բաս­տիոյ նա­հան­գէն գաղ­թած հա­յե­րու կող­մէ։ ­Պար­տի­զա­կը զուտ հա­յաբ­նակ եւ հա­յա­խօս գիւ­ղա­քա­ղաք մըն էր, 1832ին կա­տա­րո­ւած մար­դա­հա­մա­րի հա­մա­ձայն 3200 բնա­կիչ ու­նէր, իսկ

­altԹուրք-իս­րա­յէ­լեան եւ թուրք-ռու­սա­կան (վե­րա)հաշ­տեց­ման եւ երկ­կողմ յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րու (վե­րա)բնա­կա­նո­նաց­ման նա­խա­ձեռ­նու­թիւն­նե­րը, ո­րոնք հաս­տա­տագ­րո­ւե­ցան ա­ռա­ջի­նը ­Յու­նիս 27ին պաշ­տօ­նա­պէս հրա­պա­րա­կո­ւած եւ յա­ջորդ օրն իսկ ստո­րագ­րուած

­altՊատ­մա­կան տար­բեր ժա­մա­նա­կաշր­ջան­նե­րում, պայ­մա­նա­ւո­րո­ւած ինչ-ինչ հան­գա­մանք­նե­րով, հա­յը դար­ձել է գաղ­թա­կան՝ ապ­րե­լու հրա­մա­յա­կա­նով ու ազ­գա­յին հո­գե­բա­նու­թիւն պահ­պա­նե­լու պայ­մա­նով։