Անվեհեր Արշաւիր Շիրակեանի մահուան 41րդ տարելիցը կ'ոգեկոչենք Ապրիլ 12ին։

Մ. Նահանգներու մէջ, 12 Ապրիլ 1973ին, իր պարտքը կատարած մարդու անդորրութեամբ, ցաւատանջ իր աչքերը առյաւէտ փակեց Հայոց Նեմեսիսի քաջասիրտ Ահաբեկիչը։

Ապրիլ 10ի այս օրը, 22 տարի առաջ, բարբարոսական ահաւորութեամբ հակահայ սպանդ մը եւս գումարուեցաւ Ատրպէյճանի ցեղասպանական վարքագիծին արիւնոտ «վաստակ»ին վրայ։
Արցախի Մարտակերտ շրջանի հայաբնակ Մարաղա գիւղը օր-ցերեկով ենթարկուեցաւ պետականօրէն ծրագրուած ու գործադրուած սպանդի։

Ապրիլ 9ի այս օրը կը տօնենք քսանամեակը Արեգասարի յաղթական գրոհին, որ Արցախեան թէժ պատերազմին զինադուլ բերող հայոց յաղթական եզրափակիչ գրոհը եղաւ։

«19րդ դարի երկրորդ կէսին... քուրդն ու թուրքը միացել էին՝ հայութեան դէմ կազմելով պայքարի ընդհանուր ճակատ։ Անհնար էր այս հակադրութիւնը լուծել խաղաղ ճանապարհով՝ համաձայնութեամբ։ Դրա համար պէտք էր մէկ բան, որ թուրքն ու քուրդը ճանաչէին հային որպէս իր հողին տէր, տային նրա կեանքի եւ գոյքի ապահովութիւն, երաշխաւորէին նրա գոյութեան տարրական պայմանները, ստեղծէին մի միջավայր, ուր հայը կարողանար անկաշկանդ զարգանալ եւ գործօն դեր խաղալ իր բախտի տնօրինման մէջ։ Հայի համար այս կենսական պայմանները անկարող էին ստեղծելու թուրքը եւ քուրդը - ա՛յդ պատճառով ծագեց Հայկական Հարցը։

1995ին, հայոց առաջին պետական սահմանադրութեան ընդունման առիթով, վերանկախացեալ Հայաստանի Հանրապետութիւնը իր պաշտօնական տօներու շարքին Ապրիլի 7ն հռչակեց «Մայրութեան եւ Գեղեցկութեան Օր»։