Բժշ­կու­թիւ­նը եւ գի­տա­կան մաս­նա­գի­տու­թիւ­նը մեր ըն­տա­նի­քին մէջ ե­ղած են պատ­մա­կան ժա­ռան­գու­թիւն-յա­ջոր­դա­կա­նու­թիւն, ո­րուն սա­կայն ես չհե­տե­ւե­ցայ: Չեմ գի­տեր ընտ­րու­թեա՞ն, թէ՞ նա­խա­սի­րու­թեան հարց էր, բայց կեան­քիս ու­ղին  այլ մաս­նա­գի­տու­թեամբ ըն­թա­ցաւ: Բայց պա­

­Կի­նե­րու ­Մի­ջազ­գա­յին Օ­րը ձա­խա­կող­մեան մտքին մէջ ու­նի իր ա­ւան­դա­կան պատ­մու­թիւ­նը, որ սկզբնա­պէս բե­րա­նա­ցի կեր­պով շրջա­նա­ռու­թեան մէջ դրո­ւած է ֆրան­սա­կան ըն­կեր­վա­րա­կան շրջա­նակ­նե­րու կող­մէ:

Լաւ տրա­մադ­րու­թեամբ արթն­ցաւ այ­սօր տի­կին ­Վար­դա­նու­շը: ­Պատ­ճա՞­ռը... իր եր­կու սի­րե­լի ըն­կե­րու­հի­նե­րը՝ ­Մաք­րու­հին եւ ­Կիւ­լան, ի­րեն պի­տի գա­յին սուրճ խմե­լու ու միաս­նա­բար ժամ անց­նե­լու հա­մար:

Մէկ ա­միս ա­ռաջ, Յու­նո­ւա­րի 27-ին նշո­ւեց Աուշ­վի­ցի ա­զա­տագր­ման 70 տա­րին: Ե­թէ ա­զա­տագ­րում­բա­ռը ըն­դու­նենք իր ի­րա­կան, խո­րը ի­մաս­տով, տօ­նա­կան մի­ջո­ցա­ռում է, տօ­

­Խո­րագ­րի հար­ցու­մը պէտք է ուղ­ղել իւ­րա­քան­չիւր ճա­ռէ կամ հո­գե­պա­րար նա­խա­ձեռ­նու­թե­նէ ա­ռաջ:

ՀԱՅՐԵՆԱՀԱՆՈՒՄ՝

Քա­ղա­քա­կան ի­րաւ աշ­խա­տան­քի ծրագ­րի մեկ­նա­կէտ, տար­բեր մխի­թա­րու­թիւն որ­սա­լու մի­տող եւ որ­պէս կեր տրո­