­Ա­հա նո­րու­թիւն մը, որ դժո­ւար թէ ա­մէն օր տես­նէք լրա­հո­սի մէջ. նախ­կին քոնկ­րէ­սա­կա­նը կը դադ­րեց­նէ իր աշ­խա­տան­քը՝ օ­տա­րերկ­րեայ յա­ճա­խոր­դի հա­մարմէկ տա­րո­ւան վար­ձատ­րու­թիւ­նը չստա­նա­լու պատ­ճա­ռով:

Ա­սի­կա տե­ղի ու­նե­ցաւ քոնկ­րէ­սա­կան ­Տէն ­Պըր­թը­նիՀան­րա­պե­տա­կան, Ին­տիա­նա նա­հանգ) հետ, որ ան­ցեալ շա­բաթ դադ­րե­ցուց իր աշ­խա­տան­քը իբ­րեւ Ատր­պէյ­ճա­

­altԼե­զուն պա­հելն ու պահ­պա­նե­լը միայն պար­տա­կա­նու­թիւն ու պար­տա­ւո­րու­թիւն չեն, այլ նաեւ ու ա­մէ­նէն ա­ռաջ` ի­րա­ւունք: Ա­մէն ա­ռի­թի լե­զուն պա­հե­լու եւ զար­գաց­նե­լու անհ­րա­ժեշ­տու­թեան մա­սին կը խօ­սինք, բայց շատ քիչ կ­՛անդ­րա­դառ­նանք լե­զո­ւա­կան մեր ի­րա­ւունք­նե­րուն: ­Մայ­րե­նի լե­

­altԳո­հար ­Մու­րա­դեան բա­նա­սէր է, թարգ­մա­նիչ, բա­նա­սի­րա­կան գի­տու­թիւն­նե­րի դոկ­տոր, ­Մա­տե­նա­դա­րա­նի ա­ւագ գի­տաշ­խա­տող, հին բնա­գիր­նե­րու ու­սում­նա­սիր­ման եւ թարգ­մա­նու­թեան բաժ­նի վա­րիչ, «­Հա­յա­գի­տա­կան Ու­սում­նա­սի­րու­թիւն­նե­րի ­Մի­ջազ­գա­յին Ըն­կե­րութ­

alt«­Գիտ­նամ, որ եր­կու տա­րիով պի­տի ա­զա­տիմ՝ խնդիր չէ, կ­՛եր­թամ կը լրաց­նեմ այդ պա­տի­ժը: Բայց տա­կա­ւին բա­զում դա­տեր կը շա­րու­նա­կո­ւին իմ դէմ: Բան­տար­կու­թե­նէս ետք յան­կարծ ե­թէ ա­նոնք ալ պա­տի­ժով ա­ւար­տին, կրնամ կեան­քիս մին­չեւ վեր­ջը բան­տը մնալ»:

altԿի­նե­րու ա­զա­տագր­ման հար­ցը, ընտ­րե­լու եւ ընտ­րո­ւե­լու ի­րա­ւունք ձեռք ձգե­լու հար­ցը, աշ­խա­տան­քա­յին կեան­քին մէջ տղա­մար­դոց հետ հա­ւա­սար ի­րա­ւունք­ներ ու­նե­նա­լու հար­ցը, հայ­րիշ­խա­նա­կան դրսե­ւո­րում­նե­րուն դէմ պայ­քա­րը, պայ­քա­րը` քա­ղա­քա­կան կեան­քին մէջ տղա­մար­դոց պէս հա­մա­հա­ւա­սար ի­րա­ւունք­ներ ու­նե­նա­լու եւ ներ­կա­յա­ցո­ւած ըլ­լա­լու, ինչ­պէս նաեւ պայ­քա­րը սե­