­Վա­րա­գոյ­րը բարձ­րա­ցաւ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ա­մեա­կին ստեղ­ծած քա­ղա­քա­կան մթնո­լոր­տին վրայ: Մի­ջազ­գա­յին մա­կար­դա­կի վրայ ար­ձա­նագ­րո­ւած­նե­րը, տո­մի­նո­յի ազ­դե­ցու­թեան տե­սու­թեամբ ա­ռար­կա­յա­ցած ճա­նա­չում­նե­րու, դա­տա­պար­տանք­նե­րու եւ հա­մա­պա­տաս­խան

Ընկ. Յովսէփ Պարազեանի կողմէ արտասանուած դամբանական խօսքը, Երեքշաբթի 29 Ապրիլ 2015ին, Նէոս Գոզմոսի Ս. Կարապետ եկեղեցւոյ մէջ ընկ. Կարպիս Գույումճեանի յուղարկաւորութեան

Վերջերս կը նկատեմ որ ստեղծած ենք այնպիսի պատճառաբանութիւններ  որոնցմով կը փորձենք ուրանալ այն ինչ որ պատահած է Թուրքիոյ մէջ, 1915 թուականին:
Վերջին պատճառաբանութիւնը, որը որոշ «ստեղծագործական» բնոյթ ունի, անհեթեթ կերպով կը պնդէ, որ հայերը,

Ոչ ոք թող ունենայ այն պատրանքը, որ Հայկական Ցեղասպանութեան հարիւրամեակի ձեռնարկներու գագաթնակէտէն ետք «թայմ աութ» պիտի առնենք: Ասիկա պասքէթպոլ չէ: Համահայկական իրաւունքներու համար մղուող պատերազմ է մերինը: Պատերազմ մը, ուր իրաւարար

Ռմբահարուած է Հալէպի հայոց հոգեւոր մեծ կեդրոն հանդիսացող Սրբոց Քառասնից Մանկանց հոյակերտ եկեղեցին, որ հոգեւոր սնունդ ջամբած է հալեպահայ մեղուաբոյնին Միջնադարու դժուարին ժամանակներէն ի