«Ազատ Օր»ի խմբագրութիւնը ստացած ըլլալով Պոլսոյ «Մարմարա» օրաթերթի խմբագրապետ Ռոպերթ Հատտէճեանի «Կեանքը խմբագրատունէն ներս» հրատարակութիւնը եւ ստանալով հեղինակի արտօնութիւնը՝ ամէն Ուրբաթ օր գլուխ մը կը  հրատարակէ տուեալ գրքոյկէն, ուր կը ներկայացուի հայկական օրաթերթի խմբագրատան առօրեան, ազգային մտահոգութիւններու, հայ մամուլին կապուած հարցերու քննարկումներու հանդիսադրումով, զուարթ կամ տխուր պահերու յիշատակումով:

(Առիթը Պատմական Է Եւ Հազուագիւտ)

Հարցը անշուշտ կը վերաբերի Ռամիլ Սաֆարովի արտայանձնումով ստեղծուած նոր կացութեան:
Կացութիւն մը, ուր երեւան եկան ներքին ու արտաքին բազմաթիւ իրականութիւններ:

Գովեստներից գուցէ շոյվես,
Խորհուրդներից՝ կը սովորես:
 ***
Որքան էլ որ արդար լինես,
Չար խօսքերը՝ պիտ հանդուրժես:

Ցանկալի պիտի ըլլար, որ Ատրպէյճանի  մէջ ծայր առնէր ժողովրդային  ըմբոստացման ալիք մը՝ պահանջելով նախագահէն ու պետական աւագանիէն, որ Սաֆարով անուն քստմնելի ոճրագործը նոյնպէս դատուի սեփական երկրի  արդարադատութեան կողմէ եւ դատապարտուի ցկեանս բանտարկութեան կամ մահուան պատիժի:

1453-ի գարունն էր: Թուրք սուլթան Մեհմեդ 2-րդի 80 հազարանոց բանակը գրեթէ երկու ամիս պաշարել էր Կոստանդնուպոլիսը՝ ոչ միայն Բիւզանդիայի, այլեւ ամբողջ արեւելաքրիստոնէական աշխարհի վերջին հենարանը: