Վերջին երեք տարիներուն Յունաստանի մէջ եւ բոլոր յոյներուն հետ մեր գաղութին ապրած տնտեսական տագնապը նոր իրականութեան մը առջեւ բերած է մեզ բոլորս՝ յոյն քաղաքացիի եւ հայ անհատի մեր զոյգ ինքնութիւններուն մէջ:

Ռուսական իշխանութիւնների կողմից Օզնոբիշինօ բնակավայրի մօտ տեղի ունեցած խոշոր վթարի մասնակից Հայաստանի քաղաքացի Հրաչեայ Յարութիւնեանի նկատմամբ ցուցաբերուած վերաբերմունքը ռուսական ցինիզմի գագաթնակէտն էր:
Վթարը տեղի է ունեցել Յուլիսի 13-ին: Մանրաքար տեղափոխող բեռնատարը բախուել է ավտոբուսին, որը բաժանուել էր մասերի: Վթարի հետեւանքով 18

Թառ ընկել ու թափառում ենք ափունքից ափունք,
Չենք գտնում ա՛յն ինչ փնտռում ենք ափունքից ափունք...
Մեր փնտռածը ի՞նչ մի բան է, չգիտենք ի՛նչ է,

Մենք Ենք՝ Մեր Ցաւերը

Հայոց լեզուի գոյավիճակը, իր ներկայի եւ ապագայի ճակատագիրով, տակաւ կը դառնայ տագնապեցուցիչ, իր երկճիւղութեամբ, անմիատարրութեամբ, անմիասնականութեամբ, աններդաշնակութեամբ եւ մանաւանդ՝ սխալախօսութեամբ ու սխալագործութեամբ։

Հալէպ քաղաքը կը շարունակէ շրջափակուած մնալ: Եօթը ամիսէ ի վեր օդային ճամբաներու փակումին կը միանայ 11 օրէ ի վեր շարունակուող ցամաքային ուղիներու փակումը, թէ՛ ներքին՝ նահանգէ-նահանգ, թէ՛ արտաքին՝ երկրէն դուրս:
Սննդեղէնի ապահովման դժուարութիւնը կը շարունակուի, թէեւ նախորդ օրերուն հետ բաղդատելով դրական որոշ բան կարելի է նկատել, շուկան քանի մը