Այլեւս ոչ մէկ տագնապող հայու համար գաղտնիք է, թէ Հայաստանը արիւնաքամ ընող արտագաղթը ի՛նչ ահաւոր համեմատութիւններ ստացած է ու վաղո՜ւց անցած «ռուբիքոն»-ի վտանգաւոր գիծը՝ խոր մտահոգութիւն պատճառելով մեզմէ ամենալաւատեսներուն եւս: Մտաւորական շրջանակներու մէջ, երբ փշոտ ու ցաւալի այս հարցը կ՛արծարծուի, ընդհանրապէս իրարու հա-կոտնեայ տարբեր մօտեցումներու ականատես կ՛ըլլանք՝ «ինձմէ ետք ջրհեղեղ»-ի

Յուլիս 31ի գիշերը հայ-թրքական սահմանին վրայ տեղի ունեցած է մահացու միջադէպ մը՝ հաւանական լուրջ հետեւանքներով:
Հայկական եւ թրքական աղբիւրները այս միջադէպի առնչութեամբ իրերամերժ վարկածներ ներկայացուցին: Սակայն հարցի մը գծով անոնք միակարծիք են՝ թուրք հովիւը կրակոցէն սպաննուած է Հայաստանի տարածք անցնելէն ետք:
Կարսի նահանգապետ Էյուփ Թեփեն կը պնդէ, որ «հայ զինուորները» առանց նախազգուշացնելու կրակ բացած են 35ամեայ Մուսթաֆա Ուլքերի վրայ, երբ

Ազգային խնդիրներով քիչ թէ շատ մտահոգ  հայ մարդ կ’ենթադրուի, թէ կարդացած պէտք է  ըլլայ  համացանցի  ճամբով Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին «խոտորումներուն» մասին շրջանառութեան դրուող գրութիւնները, որոնք յաւելեալ շեշտ ու ծաւալ եւ յաճախականութիւն ստացան՝ յատկապէս

Ծննդեան  155ամեակին  առթիւ

(Բ. մաս)
Գերմանացի փրոֆ. Վալթէր Պոլլը Եոհաննէս Լեփսիուսին կ’անուանէ կատարեալ հերոս. «Եթէ համարձակութիւն ունի իր սեփական անձին սպառնացող վտանգի ներքոյ դիմադրել անարդար եւ գերազանց ուժին, ապա Եոհաննէս Լեփսիուսը իսկական հերոս է»:

Երկու անգամ ըմբոշխնած եմ մենակատար դերասանուհի ու   բեմագիր Մարի Ռոզ Աբուսէֆեանի տաղանդը բեմի վրայ եւ հիացած, թէ ինչպիսի ճկուն խաղարկութեամբ, ձայնի-շեշտի փոփոխական երանգներով ու տարբեր դերերու մէջ՝ առանձինն կը տիրապետէ թատերասրահին եւ կը գրաւէ