Իւրաքանչիւր 8 Փետրուարին՝ տարեդարձիս օրը, Հերի Գունտաքճեան իրեն յատուկ զուարդ տրամադրութեամբ չէր մոռնար շնորհաւորել զիս, եւ ասիկա՝ տարիներ շարունակ:

Նաւթի հոտը՝ որպէս զօրաւոր թմրեցուցիչ

Օրին՝ հելլէն մամուլը փութաց «Դարուս պայմանագիրը» անուանելու Պաքուի ՍՈՔԱՐ պետական նաւթային ընկերութեան հետ կնքուած համաձայնագիրը, ըստ որու Յունաստան որպէս անցք պիտի օգտագործուէր՝ դէպի Եւրոպա փոխադրուող կազի խողովակաշարի ընտրուած ուղիին համար:

Չորեքշաբթի 28 Մայիսին, յունական «Թօ Վիմա» թերթի ելեկտրոնային կայքէջին մէջ հարցազրոյց մը տուած էր Յունաստանի մօտ Ատրպէյճանի դեսպան Ռահման Մուսթաֆաեւ:

Տարիներ շարունակ Ատրպէյճանը զինւում է: Այսօր այդ երկրի միայն ռազմական պիւճէն աւելին է, քան՝ Հայաստանի եւ Արցախի պետական պիւճէները միասին վերցրած: Ատրպէյճանը կարողանում է մեծ քանակութիւններով զէնք եւ զինամթերք գնել, քանի որ նաւթ է արտահանում:

(Նախաձեռնութիւն Կեդրոնական Վարժարանի, Կ. Պոլիս, 2013)

Հիմա կու գամ «Ազդակ»ի «Նամականի»ին մէջ լոյս տեսած լոսանճելըսեան կլոր-սեղանի մը շուրջ թղթակցութեան, անկէ ծնած զոյգ յօդուած-նամակներու եւ