Tο Αρτσάχ δεν είναι πια μια εγκλωβισμένη γη. Το Αρτσάχ δεν είναι μόνο μια απελευθερωμένη γη. Είναι επίσης το μέλλον μιας ιστορίας και η ιστορία ενός μέλλοντος. Πέρα από το οξύμωρο σχήμα της μη αναγνωρισμένης ύπαρξης και της αναγνωρισμένης γενοκτονίας, το Αρτσάχ ξεπερνά το παράλογο, για να δημιουργήσει το παράδοξο της αντίστασης εναντίον της λήθης.

Յետեղեռնեան հայ կեանքի ամէնէն անկիւնադարձային հանգրուաններէն մէկը կը կազմէ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմը: 1975-1990 երկարած լիբանանեան արիւնալի դէպքերը հայկական սփիւռքին տուին նոր դիմագիծ եւ նկարագիր, մէկ կողմէ Լիբանանէն մեծաթիւ հայութեան արեւմտեան երկիրներ գաղթով, իսկ միւս կողմէ՝ պատերազմի ընթացքին ձեռք բերուած ազգային գոյատեւման փորձառութիւններու կուտակումով:

Έψαξα τα χρώματα στο Ερεβάν

μα είδα μόνο τις σκιές του παρελθόντος.

Ο κόσμος δεν ήθελε ν’ αλλάξει,

μόνο να ξεχάσει την πραγματικότητα

που δεν έπαψε ποτέ να κλαίει

τα θύματα της βαρβαρότητας.

Μην ξεχάσεις του Αρμένιους, όταν μιλήσεις για την ενέργεια

γιατί ξέρουμε ποιοι είναι οι πραγματικοί σύμμαχοί μας

επιπλέον όταν έχουμε το απέραντο γαλάζιο πρέπει να προσέχουμε

να μην το καταπατούμε με διπλωματικές συμφωνίες

Ամէն անգամ որ Պէյրութ կատարած այցելութենէս վերադառնամ, առանձնութեան պահերուս, սուրճի-սիկարեթի ընկերակցութեամբ հանրային երեւոյթի մը կամ ընկերային նիւթի մը վրայ երբ խոկալ փորձեմ, տարօրինակօրէն ընդհատ-ընդհատ կը խանգարուիմ Հայաշէնի հին օրերու յուշերովը, որոնք քաղցր մելամաղձոտութեամբ կը համակեն էութիւնս եւ կը ցրուեն կեդրոնացումս: