­altՇու­շիի ա­զա­տագ­րու­մը միշտ նշւում է ա­ւե­լի մեծ հան­դի­սա­ւո­րու­թեամբ ու շու­քով, քան Լ.Ղ.Հ. ան­կա­խու­թեան հռչա­կու­մը: Ի­րա­կա­նու­թիւնն այն է, որ Ար­ցա­խի ան­կա­խա­ցու­մը շատ ա­ւե­լի պայ­մա­նա­ւորուած է ­Շու­շիի ա­զա­տագր­մամբ, քան ան­գամ հա­

altԱն­ցեալ շա­բաթ, ­Թուր­քիոյ քա­ղա­քա­կան ի­րա­րան­ցու­մի ըն­թաց­քին, որ գա­գաթ­նա­կէ­տին հա­սաւ վար­չա­պե­տի հրա­ժա­րա­կա­նին մա­սին յայ­տա­րա­րու­թեամբ, ­Թուր­քիոյ խորհր­դա­րա­նին մէջ թէժ քննարկ­ման թե­մայ դար­ձած էր Օս­կար Ո­ւայլ­տը,- ըստ

­altՀա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100ա­մեա­կին ձեռք բե­րած քա­ղա­քա­կան ա­ռա­ւել­նե­րուն մէջ կա­րե­ւոր տեղ գրա­ւեց ­Մի­ջին Ա­րե­ւել­քի քրիս­տո­նեայ ազ­գաբ­նակ­չու­թիւն­նե­րուն մօտ բարձ­րա­ցած հա­կաթր­քա­կան ա­լի­քի գո­յա­ցու­մը: Այս մա­կըն­թա­ցու­թիւ­նը ան­շուշտ իր պատ­ճառ­նե­րը ու­նէր:

­Հիմ­նա­կա­նը տա­րա­ծաշր­ջա­նին մէջ իս­լա­մա­կան ծայ­րա­յե­ղա­կա­նու­թեան վայ­րագ մագլ­ցո­ղա­կա­նու­թեամբ քրիս­տո­նեայ տար­րին դէմ

­altՎի­պա­գիր ­Սուփ­հի ­Վա­րըմ, թեւս բռնած, զիս դուրս կը քա­­շէ։
- ­Կը տես­­նե՞ս այս հսկայ տա­­րա­ծու­­թիւ­նը։

­altԶօ­րա­շար­ժի մէջ է Ս­փիւռ­քը:
Ա­յո՛... ան­գամ մը եւս: