Հետաքրքրութեամբ կարդացի գա ղափարակից ընկերոջս՝ Խաչիկ Տէր Ղուկասեանի «Քաղաքացիական հասարակութեան խոստումներն ու սահմանափակումները» խորագրով յօդուածը, որ վերջերս լոյս տեսած էր «Ասպարէզ»ի, «Հայրենիք»ի ու հաւանաբար նաեւ կարգ մը այլ թերթերու մէջ:

(Խմբագրութիւնս հետեւեալ գրութիւնը ստացաւ Խաչիկ Տէր Ղուկասեանի կողմէ, որպէս պատասխան Վաչէ Բրուտեանի ակնարկին)

Վաչէ Բրուտեան իր «Քաղաքացիական Հասարակութիւն. Ռազմավարութիւն եւ Մարտավարութիւն» յօդուածով մանրամասնութիւններ կը փոխանցէ

Այս տարուայ քո նուէրները
մութն ու ցուրտն են, իմ փոքրիկ…
Այս տարի պայթող ռումբերը
քեզ դարձել են խաղալիք…

Ռուբէն Հախվերդեան

Այս օրերին, Հայաստանի քաղաքական դաշտում ընթանում են աշխուժ  բանակցութիւններ: Գաղտնիք չէ, որ բանակցութիւնների թեման գալիք նախագահական ընտրութիւններն են՝ մասնաւորապէս նախագահի միասնական ընդդիմադիր թեկնածու առաջադրելու խնդիրը:

Ինչն է մարդուն յուզում կեանքում…
Մօրդ ձայնով երգած երգն օրօրոցում,
Հօրդ հասցրած ապտակն անարդարացի,
Առաջին սիրոյ պատճառած ցաւը հեշտանքի,
Առաջին ճիչը՝ ծնուած անդրանիկ քո բալիկի: