Այս յօդուածին նպատակն է դասեր քաղել Սուրիոյ Քեսապ հայկական քաղաքին վրայ վերջերս կատարուած յարձակումներէն:

«Թո՛ղ մարդերը հասկնան, մարդուն ոճիրը մարդուն դէմ…
Մարդուն չարիքը մարդուն դէմ»:

ՍԻԱՄԱՆԹՕ («Կարմիր լուրեր բարեկամէս»)

Չափազանցութիւն պիտի չըլլայ բաղդատել Քեսապի մէջ վերջին օրերուն պատահածներն ու վերոյիշեալ հայրենի հանրահռչակ բանաստեղծին ներկայացուցած արիւնաթաթախ բանաստեղծութիւններու շարքը՝ ի յիշատակ 1909-ի Ատանայի ջարդի զոհերուն:

Արցախէն ու Հայաստանէն ձայներ կը լսուին՝ Քեսապ զինեալ ջոկատներ ուղարկելու մասին, դուրս հանելու համար զինեալները եւ ապահովելու համար քեսապցիներուն վերադարձը:

Թուրքիոյ արտաքին գործոց նախարար Ահմեթ Տաւութօղլուի սպառնալիքը, որ վրէժ պիտի լուծէ Սուրիոյ մէջ ոեւէ մէկէն, որ կը յանդգնի վնասել Օսմանեան կայսրութեան հիմնադիր, Օսմանի մեծ հայր՝ Սուլէյման շահի դամբարանը, թրքական կառավարութեան կեղծաւորութեան վերջին դրսեւորումն է:

Ոչ մէկ երկրի ազատագրութեան պատմութիւնը այնքան ճոխ ու փարթամ չէ եղած, որքան յունականը։ Ոչ մէկ ազգ այդքան արիւն չէ թափած, որքան յոյն ազգը։

Նախաքրիստոնէական քաղաքակարթութեան այս արի ջահակիրը երբեք հաշտուած չէ գերութեան գաղափարին, իր ամէնէն վատ ու դաժան օրերուն անգամ։