Այստեղ իմ հոգու
Թեւերն են դողում,
Թախիծը իմ մէջ՝
սերմեր է ցանում,
Այստեղ կարօտս
Մորմոք է դառնում,
Բիւր երազներս՝ պաղում են օդում...

Գրաբարի ուսուցիչներն ու ուսանողները լաւ գիտեն, որ մինչեւ օրս չունինք գրաբարի ուսուցման համար գոհացուցիչ դասագիրք մը: Հին ու նոր պատրաստուած դասագրքերու մեծ մասը կը հետեւի լեզուի ուսուցման հին մեթոտին՝ առանձին առանձին առնելով գոյականը, դերանունը, ածականը, բայը, եւայլն եւ իրարու ետեւ շարելով բոլոր կանոնաւոր ու անկանոն հոլովումներու եւ խոնարհումներու ամբողջական պատկերները:

Հետեւեալ գրութիւնը մեր թերթի ընթերցող եւ երկարամեայ աշխատակից Մարգար Շարապխանեանի խօսքն է, ներկայացուած՝ Երեւանի Հայաստանի գրողներու միութեան  կլոր սրահին մէջ, անցեալ Չորեքշաբթի, 24 Հոկտեմբերին:

Ատավիզմ բառի արմատը լատիներէն atavi - նախնիներ արմատն է, որ բառացիօրէն նշանակում է հետագայ  սերունդների կառուցուածքում, վաղուց մեռած նախնիների կազմաբնախօսական եւ հոգեկան գծերի ի յայտ գալը:

Օրացոյցի թերթիկը կը պատռեմ,  Շաբաթ, 13 Հոկտեմբեր, «Սրբոց Թարգմանչաց վարդապետացն մերոյ», մինչ զարթնումէս ետք դուրս  կ՛ելլեմ մաքուր օդ շնչելու, զզուելի վառօդի հոտը կը լեցուի թոքերէս ներս, գիշերային ընդհարումներու ընթացքին արձակուած ծանր զէնքերու  աւերիչ ազդեցութիւնը կը շարունակէ իր մաղթը արշալոյսի թթուածինը չէզոքացնելով: