­­altՀայ գրա­կա­նու­թեան, յատ­կա­պէս քնա­րեր­գու­թեան սի­րո­ւած ու մեծ բա­նաս­տեղծ­նե­րէն է ­Մատ­թէոս ­Զա­րի­ֆեան, ո­րուն ծննդեան տա­րե­դար­ձը կը նշենք 16 ­Յու­նո­ւա­րին։

Իր ինք­նա­տիպ քնա­րեր­գու­թեամբ, ­Մատ­թէոս ­Զա­րի­ֆեան մին­չեւ այ­սօր կը յու­զէ ու կը գե­ղեց­կաց­նէ նե­րաշ­խար­հը հայ ըն­թեր­ցո­ղին, ի՛նչ տա­րի­քի տէր ալ ըլ­լայ վա­ղա­մե­ռիկ բա­նաս­

­Յու­նո­ւար 14ի այս օ­րը, 89 տա­րի ա­ռաջ, ­Ժը­նե­ւի մէջ վախ­ճա­նե­ցաւ հայ յե­ղա­փո­խա­կան շարժ­ման հա­ւա­տա­ւոր զի­նո­ւոր­նե­րէն ու խո­նարհ հե­րոս­նե­րէն՝ «դաշ­նակ­ցա­կան հայ­րիկ»ի կո­չու­մին ար­ժա­նա­ցած Ան­տոն ­Գոշ։

­altՈ՛չ պա­տա­հա­կա­նօ­րէն ը­սո­ւած խօսք է, ոչ ալ այդ­պէս՝ շռայ­լան­քով տրո­ւած գնա­հա­տա­կան է շա­րու­նակ շեշ­տո­ւող այն հաս­տա­տու­մը, ո­րուն հա­մա­ձայն՝ հայ մա­մու­լը հիմ­նա­կան դեր խա­ղա­ցած է մեր ժո­ղո­վուր­դի լե­զո­ւամ­տա­ծո­ղու­թեան ար­դիա­կա­նա­ցու­մը, քա­ղա­քակր­թա­կան ինք­նա­հաս­տա­տու­մը եւ մշա­կու­թա­յին կեն­սա­գոր­ծու­մը յա­ռաջ մղե­լու,

altՅու­նո­ւար 12ի այս օ­րը, 65 տա­րի ա­ռաջ, գոր­ծադ­րու­թեան ու­ժի մէջ մտաւ 1948 թո­ւա­կա­նի Դեկ­տեմ­բեր 9ին Մ.Ա.Կ.ի Ընդ­հա­նուր Ժո­ղո­վին կող­մէ որ­դեգ­րո­ւած Ցե­ղաս­պա­նու­թեան Կան­խար­գիլ­ման եւ Պատ­ժու­մի Ուխ­տա­գի­րը։

­alt96 տա­րի ա­ռաջ, ­Յու­նո­ւար 10-11ի այս օ­րե­րուն, ­Կի­լի­կիոյ հա­յա­շատ կեդ­րոն­նե­րէն ­Մա­րա­շի մէջ, 1915ի տա­րագ­րու­թե­նէն եւ ­Մեծ Ե­ղեռ­նէն մա­զա­պուրծ փրկո­ւած, այ­նու­հե­տեւ 1918ի ­Դաշ­նա­կից­նե­րու յաղ­թա­նա­կէն ետք հայ­րե­նի տուն վե­րա­դար­ձած հա­յու­թիւ­նը թիրախ դարձաւ քե­մա­լա­կան զօր­քի յար­ձա­կու­մին, հերոսաբար դիմադրեց եւ ի վերջոյ կրկին տեղահանուեցաւ։