Լռութեան մէջ յաւերժող հսկումի է ձեր հոգին
Յառնած ոգում Աստծուն, ազգին ու հայրենիքին,
Որոնց ձեր հուր արեւը մատաղեցիք անսակարկ
Վեհօրէն ու արժանի, նուիրումով բացարձակ։
Ո՜վ դուք ընկած հերոսներ, որ բաշխեցիք մեզ ոգի
Կեանքի, սիրոյ, պայքարի, ստեղծագործ գալիքի.
Դուք եղաք կուռ պողպատը որով զօդուած ամրացանք
Նորոգելու սուրբ ուխտը հանց անխափան դաւանանք։
Ու սիրոյ լոյսը եղաք, որ մենք տեսնենք ու սիրենք
Ազգը, որ ենք, ու երկիր, որ դեռ պիտի քանդակենք
Մեր ազգային երազի ու պատմութեան տարածքով,
Որ ազգուտակը մեր վեհ սնեցին հայ արիւնով։
Արարատը ձիւնափառ վեր խոյացած կենտրոնում,
Ճառագայթով է գծել սահմանները մեր սրտում,
Որ հայրենի լեռներով ու դաշտերով հայկական
Մեր հայրենիքն է իրաւ, արմենական ու հայկեան։
Դա արեան գին է վայել, որ շահել ենք ձեր կեանքով,
Որով ապրել ենք ուզում մեր է՛լ արժանի վարկով,
Որ դարերի ձգտումը եւ եռանդը բեղմնաւոր
Պտղաւորուի ազգային վայելչութեամբ փառաւոր։