Ես իմ ազգի
Կոչումն պահած,
Թռչունի պէս՝ անմեղացած,
Մոխիրների
Միջով անցայ,
Եղեռն ու ողբ ճաշակած...

Ես իմ ազգի
Դրօշն պարզած,
Արծուի նման՝ թեւերս բաց,
Մագլցում եմ
Երկինքն ի վեր,
Յաղթանակիս՝ սիւնին կառչած...

Աւիկ Տէյրմենճեան
Պոսթըն