Հայաստանի Ազգային Գինոակատեմիան (շարժանկարի ակադեմիան) Սեպտեմեր 3ին ճակատագրական ընտրութիւն մը պիտի կատարէ: Ո՞ր ժապաւէնը պաշտօնապէս պիտի ներկայացնէ Հայաստանը՝ «Օսկարի» 89րդ մրցանակաբաշխութեան: Երեք ժապաւէններ դի
մում ներկայացուցած են Ակադեմիայի մօտ, որոնց կարգին Ջիւան Աւետիսեանի «Վերջին բնակիչը» ժապաւէնը: Այս տարի ընտրութիւնը դժուար պիտի ըլլայ Հայաստանի Ակադեմիային համար:
Հայաստանէն բեմադրիչ Դաւիթ Սաֆարեան՝ իր «28:94 տեղական ժամանակով» ժապաւէնով եւ Ռուսիայէն Սարիկ Անդրէասեան՝ «Երկրաշարժ» ժապաւէնով (որու նիւթն է 1988ի աղէտալի երկրաշարժը) նոյնպէս դիմած եւ յաւակնորդ են Օսկարի մրցոյթին ներկայացուելու: Ճիշդ է, որ երեք ժապաւէններն ալ բարձր որակի գործեր են, այսուհանդերձ հարցն այն է, թէ ո՞ր մէկը պէտք է Հայաստանը ներկայացնէ: Երեքէն երկուքը ամէնէն աւելի խօսուած եւ հաւանականութիւնները գրաւող են՝ Արցախէն «Վերջին բնակիչը», որ արուեստի գործ է եւ Ռուսիայէն «Երկրաշարժը»:
Ջիւան Աւետիսեանի նախորդ ժապաւէնը՝ «Թեւանիկ»ը բազմաթիւ երկիրներու մէջ ցուցադրուեցաւ, որոնց կարգին Չինաստան, Իտալիա, Ռումանիա, Լեհաստան, Ռուսիա եւ Միացեալ Նահանգներ: Մեծ հետաքրքրութիւն յառաջացուց եւ պարգեւատրուեցաւ մրցանակներով: Նաեւ՝ «Թեւանիկը» իբրեւ թեկնածու նշանակուած է Կլենտէյլի Շարժապատկերի Միջազգային Փառատօնին եւ Պերլինի International Filmmaker Festival of World Cinema փառատօնին:
Շարժանկարը արուեստի կարեւոր ձեւ մը ըլլալէ անդին, ժողովրդային հաճոյքի ձեւ է եւ բազմութիւնները դաստիարակելու զօրաւոր միջոց: Բեմադրիչ Ջիւան Աւետիսեան Արցախէն է: Իր մանկութեան Ջիւան լսած է կեանքի տասնեակ պատմութիւններ իր ընտանիքի եւ իր գիւղի բնակիչներու տաժանագին ապրումներէն: Միշտ ալ երազած է, որ օր մը ժապաւէն մը պատրաստէ իր ծննդավայրին մասին:
Ջիւան ժապաւէն պատրաստելու իր երազը իրականացուցած է՝ դառնալով տաղանդաւոր բեմադրիչ եւ մանաւանդ կրցած է իր գործերով աշխարհի ուշադրութիւնը կեդրոնացնել իր հայրենիքին՝ Արցախի վրայ:
Վերջին տասը տարիներուն Ջիւան ստեղծագործած է՝ պատրաստելով բազմաթիւ վաւերագրական շարժանկարներ եւ կարճ ժապաւէններ, նպատակ ունենալով Արցախը ծանօթացնելու եւ աշխարհի շարժանկարի քարտէսին վրայ Արցախին տեղը ապահովելու:
Արցախի վրայ այս տարուան Ապրիլի յարձակումներէ ետք, աշխարհի հայութիւնը միասնական ջանքերով կը փորձէ թշնամիին վայրագութիւնները բացայայտել, նկարներ եւ տեսաերիզներ տեղադրելով համացանցի վրայ: Ջիւանի գործը ուշադրութեան արժանացաւ, մանաւանդ խաղաղութեան կոչերուն արձագանգին տակ:
Արցախի խաղաղութիւնն ու բարգաւաճումը ամէն բանէ առաջ եւ վեր են Ջիւանին համար: Իր վերջին ժապաւէնը՝ «Վերջին բնակիչը» շատ զօրաւոր պատգամ մը կը փոխանցէ թէ՝ անկախ ազգային պատկանելիութենէն, պատերազմը չի կրնար կործանել մարդոց միջեւ մտերիմ ու սիրալիր յարաբերութիւնները:
Այսպիսի բացառիկ արտադրութիւն մը տեսնել Հայաստանէն՝ կը նշանակէ, թէ Ջիւանն ու իր աշխատակիցները շատ կարող եւ տաղանդաւոր սերունդի մը ներկայացուցիչներն են: Նաեւ՝ անոնք լուսաւոր ապագայ մը կը բացայատեն հայկական շարժանկարին համար:
Բոլոր բեմադրիչներուն կը մաղթենք յաջողութիւն իրենց ապագայ ծրագիրներուն մէջ: Բոլորս խանդավառ ենք, որ Հայաստան պիտի կարենայ իր շարժանկարով ներկայանալ Օսկարի Ակադեմիայի մրցանակաբաշխութեան, Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներուն մէջ:
Ներկայ մարտահրաւէրներուն դէմ յանդիման, Արցախէն ժապաւէն մը վստահաբար ամէնէն յարմարը պիտի ըլլայ Հայաստանը ներկայացնելու Օսկարի մրցոյթին: Ջիւան Աւետիսեան բազմութիւնները հաղորդակից դարձնելու իր փորձը սկսաւ «Թեւանիկ» ֆիլմով: Այժմ ան կը գտնուի այն հաւանականութեան եզրին, որ ծանօթ դառնայ Օսկարի մրցանակաբաշխութեան առիթով, Ակադեմիային, որ «կը ճանչնայ եւ կը գնահատէ գերազանցութիւնը շարժաբանութեան իրագործումներուն մէջ» Ամերիկայի Միացեալ Նահանգներուն մէջ:
ԱՏՐԻՆԷ ՄԻՐԶԱՅԵԱՆ*
*Ատրինէ Միրզայեան Ջիւան Աւետիսեանի «Վերջին բնակիչը» ժապաւէնի բեմադրութեան գործադիր տնօրէնն է (executive producer)։