Ա­պա­գայ սե­րունդ­նե­րու ժա­ռան­գը ա­պա­հո­վե­լով

Ա­հա՛ դար­ձեալ հա­սաւ հայ մա­մու­լի խորհր­դան­շա­կան այդ թո­ւա­կա­նը, որ ա­մէն տա­րի յու­նա­հա­յու­թիւնն ալ կը թե­ւա­կո­խէ, Ա­զատ Օր թեր­թի հիմ­նադ­րու­թեան յո­բե­լեա­նը նշե­լով։

Ա­զատ Օր այ­սօր կը դառ­նայ 72 տա­րե­կան։ ­Թեր­թի խմբագ­րու­թիւ­նը, հա­ւա­տա­րիմ բա­ժա­նորդ­նե­րը, տպա­գիր թեր­թի եւ ե­լեկտ­րո­նա­յին տար­բե­րա­կի ըն­թեր­ցող­նե­րը, աշ­խա­տա­կից­ներն ու թղթա­կից­նե­րը՝ ու­րա­խու­թեան զգա­ցում­նե­րով, բայց մա­նա­ւանդ յա­ռա­ջի­կա­յի ծրագ­րում­ներն ու մար­տահ­րա­ւէր­նե­րը դի­մա­կա­յե­լու մտա­հո­գու­թեամբ կը նշեն այս օ­րը։

72 տա­րո­ւայ ան­խա­փան երթ։ ­Միշտ նո­րո­գո­ւող, միշտ թար­մա­ցող ու այն­քան խստա­պա­հանջ մամ­լոյ դաշ­տին մէջ, ուր նորն ու ար­դին շու­տով կը պար­տադ­րեն ինք­զինք։

Ա­զատ Օ­րը յու­նա­հայ գա­ղու­թի կա­րե­ւոր կռո­ւան­նե­րէն մէկն է, որ 72ա­մեայ իր ճա­նա­պար­հին ըն­թաց­քին հայ հա­ւա­քա­կա­նու­թիւն­նե­րուն մի­ջեւ ամ­րապնդման ազ­դակ ե­ղած, ինչ­պէս նաեւ յու­նա­հա­յոց գոր­ծու­նէու­թեան ծա­նօ­թաց­ման ու վար­կի բարձ­րաց­ման խիստ պար­տա­կա­նու­թիւ­նը կա­տա­րած է։ ­Հի­մա, հա­յեացք­նե­րը կը կեդ­րո­նա­նան ա­պա­գա­յին վրայ, ե­լեկտ­րո­նա­յին հա­ղոր­դակ­ցու­թեան ու հա­մա­ցան­ցի ա­րա­գու­թեան այս տա­րի­նե­րուն, որ նոր ու հրա­մա­յա­կան մար­տահ­րա­ւէր­նե­րու առ­ջեւ կը դնեն մեր թեր­թը։ ­Վերջ ի վեր­ջոյ, իւ­րա­քան­չիւր ան­հատ, հաս­տա­տու­թիւն կամ ըն­կե­րու­թիւն՝ ա­պա­գան ե­րաշ­խա­ւո­րե­լու պայ­քարն է որ կ­’þապ­րի իր ա­ռօ­րեա­յին մէջ, դժո­ւար թէ ա­ւե­լի դժուա­րա­ցող պայ­ման­նե­րու մէջ, բայց նո­րը փնտռե­լով ու այդ նո­րին մի­ջո­ցաւ ներշն­չո­ւե­լով ու յանձ­նա­ռու­թիւ­նը պահ­պա­նե­լով։ ­Հայ թեր­թը ան­մասն չէ այս պայ­քա­րէն, մա­նա­ւանդ որ կը պա­հո­ւի բա­րո­յա­կան ու նիւ­թա­կան բարձր զո­հա­բե­րու­թեամբ։ ­Բայց նաեւ սէր, պատ­րաս­տա­կա­մու­թիւն, տե­սիլք ու հե­ռա­տե­սու­թիւն անհ­րա­ժեշտ են, որ ար­հես­տա­գի­տու­թեան օգ­տա­գործ­ման կող­քին, հայ թեր­թին դի­մա­գի­ծը պի­տի պահ­պա­նեն, մա­նա­ւանդ, որ մա­մուլ հաս­կա­ցո­ղու­թիւ­նը այ­սօր իր մէջ կը պար­փա­կէ ի­մաստ­ներ ու մար­զեր, ո­րոնք թուղ­թի ու մե­լա­նի սահ­ման­նե­րէն դուրս կը բե­րեն թեր­թը։ ­Նոր պա­հանջք­նե­րը կա­պո­ւած են հա­սա­նե­լիու­թիւ­նը ա­պա­հո­վե­լու, մար­դոց ա­զատ կամ­քին, խստա­պա­հանջ ա­ռօ­րեա­յի ժա­մա­նա­կա­ցոյ­ցին են­թար­կո­ւե­լու, հա­յու­թեան հար­ցե­րը ար­տա­ցո­լաց­նե­լու կա­րո­ղու­թիւ­նը զար­գաց­նե­լու հար­ցե­րուն հետ։ ­Բայց նաեւ լրա­հո­սը տար­բեր ձե­ւե­րով զար­գաց­նե­լու՝ նկար, ե­րիզ, կարճ լուր, ­Թո­ւի­թը­րի եւ ­Դի­մա­տետ­րի մէջ լո­զուն­գա­յին լե­զու օգ­տա­գոր­ծե­լու ձե­ւե­րուն հետ։

­Մեր թեր­թը կան­գուն պա­հե­լու ու ա­նոր շուրջ հայ մա­մու­լի նո­րա­նոր սպա­սա­ւոր­ներ հա­մախմ­բե­լու վճռա­կա­մու­թեամբ կը շա­րու­նա­կենք մեր եր­թը։ Ա­պա­հո­վե­լու հա­մար յու­նա­հայ ա­պա­գայ սե­րունդ­նե­րու ժա­ռան­գը։