­altՏար­բեր եր­կիր­նե­րու ղե­կա­վար­ներ տա­րի­ներ շա­րու­նակ կա­ւա­տու­թիւն կ­՛ը­նէին՝ փոր­ձե­լով ­Ռե­չեփ ­Թա­յիփ Էր­տո­ղա­նը գրա­ւել: Ա­նոնք այն­քան գո­վա­բա­նե­ցին ­Թուր­քիոյ նա­խա­գա­հը, որ ան գլու­խը կորսն­ցուց: Իբ­րեւ ­Նոր Օս­մա­նեան ­Կայս­րու­թեան ինք­նա­կոչ մեծ սուլ­թան, Էր­տո­ղան սկսաւ մի­ջամ­տե­լու հա­րե­ւան եր­կիր­նե­րու ներ­քին գոր­ծե­րուն եւ բան­տար­կե­լու իր երկ­րի այն քա­ղա­քա­ցի­նե­րը,

ո­րոնք կը հա­մար­ձա­կէին յայ­տա­րա­րել, թէ սուլ­թա­նը մերկ է…

Ա­ռա­ջին ղե­կա­վա­րը, որ խա­բո­ւե­ցաւ Էր­տո­ղա­նի կող­մէ՝ ­Սու­րիոյ նա­խա­գահ ­Պաշ­շար Ա­սատն էր, ո­րուն ան­խո­հեմ մեղ­րա­մի­սը ­Թուր­քիոյ հետ վե­րա­ծո­ւե­ցաւ ան­վերջ մղձա­ւան­ջի՝ կոր­ծա­նե­լով ա­նոր եր­կի­րը:

­Յա­ջորդ պե­տու­թեան ղե­կա­վա­րը, որ ­Թուր­քիոյ բռնա­կա­լին հետ նոյն ճա­նա­պար­հով չգնաց՝ Ե­գիպ­տո­սի նա­խա­գահ Ալ ­Սի­սին էր:

Իս­րա­յէ­լի վար­չա­պետ ­Բե­նիա­մին ­Նե­թա­նեա­հու դեռ լիար­ժէք չէ իւ­րա­ցու­ցած իր դա­սը՝ ­Թուր­քիոյ հետ վա­րե­լով շփոթ յա­ռա­ջաց­նող սի­րոյ եւ ա­տե­լու­թեան յա­րա­բե­րու­թիւն­ներ:

Էր­տո­ղան գրե­թէ յա­ջո­ղե­ցաւ մո­լո­րեց­նե­լու նաեւ ­Հա­յաս­տա­նի ղե­կա­վար­նե­րը՝ հայ-թրքա­կան խա­բու­սիկ ար­ձա­նագ­րու­թիւն­նե­րով: ­Ճա­կա­տա­գի­րի հեգ­նան­քով՝ ­Հա­յաս­տա­նի շա­հե­րը պաշտ­պա­նեց ոչ այլ ոք, քան Էր­տո­ղա­նի կրտսեր գոր­ծըն­կե­րը՝ Ատր­պէյ­ճա­նի նա­խա­գահ Իլ­համ Ա­լիե­ւը, որ իր յա­մառ շա­հա­դի­տա­կան ա­ռար­կու­թիւն­նե­րով, տա­պա­լեց գոր­ծար­քը:

Վ­լա­տի­միր ­Փու­թին ա­մե­նա­վեր­ջին ղե­կա­վարն էր, որ բա­ցա­յայ­տեց Էր­տո­ղա­նի դի­ւա­յին բնոյ­թը՝ կորսնց­նե­լէ ետք ռազ­մա­կան օ­դա­նաւն ու եր­կու ռուս օ­դա­չու­նե­րը, ո­րոնք յար­ձակ­ման են­թար­կո­ւե­ցան թուր­քե­րու կող­մէ, ­Թուր­քիոյ օ­դա­յին տա­րած­քը 17 երկ­վայր­կեա­նով հա­տած ըլ­լա­լու պատ­րո­ւա­կով…

Այս ող­բեր­գա­կան մի­ջա­դէ­պէն ան­մի­ջա­պէս ետք, ­Ռու­սիոյ կա­ռա­վա­րու­թիւ­նը ձեռ­նար­կեց շարք մը հա­կա­դարձ մի­ջոց­նե­րու, ո­րոնք կրնան կոր­ծա­նա­րար ազ­դե­ցու­թիւն ու­նե­նալ ­Թուր­քիոյ տնտե­սու­թեան վրայ.

- Ար­գի­լո­ւե­ցաւ թրքա­կան ապ­րանք­նե­րու նե­րա­ծու­մը: Ա­ռեւ­տու­րի ծա­ւա­լը եր­կիր­նե­րուն մի­ջեւ վիթ­խա­րի էր. ան կը կազ­մէ տա­րե­կան 33 մի­լիառ տո­լար, ուս­տի ­Ռու­սիան ­Թուր­քիոյ երկ­րորդ մե­ծա­գոյն ա­ռեւտ­րա­կան գոր­ծըն­կերն է։

- Ար­գի­լո­ւե­ցաւ թուրք գոր­ծա­րար­նե­րու մուտ­քը ­Ռու­սիա: Ան­ցեալ շա­բաթ ա­նոնց­մէ վաթ­սու­նը ­Մոս­կո­ւա ժա­մա­նե­լուն պէս ձեր­բա­կա­լե­ցին եւ ետ ու­ղար­կե­ցին ­Թուր­քիա:

- ­Դադ­րե­ցո­ւե­ցաւ ա­ռանց վի­զա­յի ­Թուր­քիոյ քա­ղա­քա­ցի­նե­րուն մուտ­քը ­Ռու­սիա, 1 ­Յու­նո­ւար 2016էն սկսեալ։

- Ար­գի­լո­ւե­ցաւ նոր թուրք աշ­խա­տող­ներ վար­ձե­լը (ներ­կա­յիս 200 հա­զար թուրք ի­րենց ըն­տա­նիք­նե­րով կ­՛ապ­րին ­Ռու­սիոյ մէջ) եւ չե­ղեալ հա­մա­րո­ւե­ցան բազ­մա­մի­լիա­ռա­նոց շի­նա­րա­րա­կան պայ­մա­նա­գիր­նե­րը թրքա­կան ըն­կե­րու­թիւն­նե­րու հետ։

- Հ­րա­հան­գո­ւե­ցաւ ռու­սա­կան ճամ­բոր­դա­կան գոր­ծա­կա­լու­թիւն­նե­րուն զբօ­սաշր­ջիկ­ներ չու­ղար­կել ­Թուր­քիա՝ այդ եր­կի­րը զրկե­լով մի­լիա­ռա­ւոր տո­լար­նե­րու ե­կա­մու­տէ: ­Միայն ան­ցեալ տա­րի 4,5 մի­լիոն ռուս այ­ցե­լած է ­Թուր­քիա, ուս­տի ­Ռու­սիան՝ ­Թուր­քիոյ երկ­րորդ մե­ծա­գոյն աղ­բիւրն է օ­տա­րերկ­րեայ զբօ­սաշր­ջիկ­նե­րու թի­ւով։

- Ա­ւե­լի բարձր մաք­սա­տուր­քեր սահ­մա­նո­ւե­ցան ­Թուր­քիա­յէն ներ­մու­ծո­ւող եւ դէ­պի ­Թուր­քիա ար­տա­հա­նո­ւող ապ­րանք­նե­րու վրայ։

- Քն­նարկ­ման փու­լին է ե­րեք մեծ ծրա­գիր­ներ չե­ղեալ հա­մա­րե­լու գոր­ծըն­թա­ցը.-

1.- Բ­նա­կան կա­զի վա­ճառ­քը ­Թուր­քիա­յին. ­Ռու­սիան կը բա­ւա­րա­րէ այդ եր­կի­րի կա­րիք­նե­րուն կէ­սէն ա­ւե­լին։

2.- ­Թուր­քիոյ ա­ւե­լի քան 22 մի­լիառ տո­լար ար­ժո­ղու­թեամբ ա­ռա­ջին հիւ­լէա­կա­յա­նի կա­ռու­ցու­մը։

3.- ­Ռու­սիա­յէն դէ­պի ­Թուր­քիա եր­կա­րող մի­լիա­ռա­ւոր տո­լար­նե­րու ար­ժո­ղու­թեամբ կա­զա­տա­րի կա­ռու­ցու­մը:

­Նա­խա­գահ ­Փու­թի­նի կող­մէ նաեւ շարք մը ռազ­մա­կան քայ­րեր ձեռ­նար­կո­ւե­ցան ռու­սա­կան օ­դա­նա­ւի պա­տա­հա­րին առն­չու­թեամբ՝

- Ընդ­լայ­նո­ւե­ցաւ ռու­սա­կան ռազ­մա­կան ներ­կա­յու­թիւ­նը ­Սու­րիոյ մէջ՝ ցա­մաք, օդ եւ ­Մի­ջերկ­րա­կա­նի ծո­վափ։

- Ռմ­բա­կո­ծո­ւե­ցան թրքա­մէտ ա­հա­բեկ­չա­կան խում­բե­րը այն տա­րած­քին մէջ, ուր ին­կած էր ռու­սա­կան օ­դա­նա­ւը եւ սպան­նո­ւած էին եր­կու ռուս օ­դա­չու­նե­րը։

- Ոչն­չա­ցո­ւե­ցան հա­րիւ­րա­ւոր թրքա­կան բեռ­նա­տար­ներ, ո­րոնց մէկ մա­սը զէնք կը տե­ղա­փո­խէր ­Սու­րիոյ ապս­տամբ­նե­րուն, իսկ միւս­նե­րը մաք­սա­նենգ ճա­նա­պար­հով - ՏԱՀԷ­Շէն գնե­լով - քա­րիւղ կը բե­րէին դէ­պի ­Թուր­քիա:

­Ռու­սիան մօտ ա­պա­գա­յին կրնայ ա­ռա­ւել ռազ­մա­կան մի­ջոց­նե­րու ձեռ­նար­կել ­Թուր­քիոյ դէմ.

- ­Զի­նել քիւրտ զի­նեալ­նե­րը Ի­րա­քի, ­Սու­րիոյ եւ ­Թուր­քիոյ մէջ։

- ­Հա­րո­ւա­ծել ­Սու­րիոյ կամ ­Հա­յաս­տա­նի օ­դա­յին տա­րածք­նե­րը հա­տած թրքա­կան օ­դա­նա­ւե­րը եւ ուղ­ղա­թիռ­նե­րը՝ նկա­տի առ­նե­լով նա­խա­պէս տե­ղի ու­նե­ցած նման խախ­տում­նե­րը:

Իսկ դի­ւա­նա­գի­տա­կան ճա­կա­տի վրայ՝

- Ան­ցալ շա­բաթ ­Ռու­սիոյ ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րար ­Սեր­գէյ ­Լաւ­րով չե­ղեալ յայ­տա­րա­րեց իր նա­խա­պէս ծրագ­րո­ւած այ­ցը ­Թուր­քիա։

- ­Փու­թին հրա­ժա­րե­ցաւ Էր­տո­ղա­նի հետ հե­ռա­ձայ­նա­յին զրոյ­ցէն եւ մեր­ժեց ա­նոր հետ հան­դիպ­ման խնդրան­քը՝ ­Փա­րի­զի մէջ ի­րենց այ­ցե­լու­թեան ըն­թաց­քին։

- ­Ռու­սիոյ նա­խա­գա­հը չե­ղեալ յայ­տա­րա­րեց իր ծրագ­րած հան­դի­պու­մը Էր­տո­ղա­նի հետ Ս. ­Պե­թերս­պուր­կի մէջ, ­Դեկ­տեմ­բեր 15ին կա­յա­նա­լիք գա­գաթ­նա­ժո­ղո­վին։

- ­Ռու­սիոյ ­Դու­մա­յին մէջ քննարկ­ման ներ­կա­յա­ցո­ւե­ցաւ ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ժխտու­մը քրէա­կա­նաց­նող օ­րի­նա­գիծ մը, ո­րով կը նա­խա­տե­սո­ւի 300-500 հա­զար ռուպ­լիի չա­փով տու­գանք կամ ե­րե­քէն հինգ տա­րի ժամ­կէ­տով բան­տար­կու­թիւն.

– Ո­րոշ ռուս քա­ղա­քա­գէտ­ներ նոյ­նիսկ կոչ ը­րին ա­զա­տագ­րե­լու Ա­րեւմ­տեան ­Հա­յաս­տա­նը թրքա­կան բռնագ­րա­ւու­մէն եւ հաս­տա­տե­լու ա­զատ ­Քիւր­տիս­տան՝ ­Տիգ­րա­նա­կերտ (­Տիար­պե­քիր) մայ­րա­քա­ղա­քով…

­Կը թո­ւի, որ նա­խա­գահ ­Փու­թին հեշ­տօ­րէն չի նա­հան­ջեր՝ ռու­սա­կան օ­դա­նա­ւին վրայ թրքա­կան դա­ւա­ճա­նա­կան յար­ձա­կու­մէն ետք: Ան պար­տա­ւոր է աշ­խար­հին ցոյց տա­լու, որ եր­բեք թոյլ չի տար ո­րե­ւէ մէ­կը ան­պա­տիժ յար­ձա­կի ռու­սե­րու վրայ: ­Փու­թին թրքա­կան գոր­ծո­ղու­թիւ­նը բնու­թագ­րեց իբ­րեւ «հա­րո­ւած թի­կուն­քէն՝ ա­հա­բե­կիչ­նե­րու մեղ­սա­կից­նե­րու կող­մէ» եւ խստօ­րէն զգու­շա­ցուց՝ «լուրջ հե­տե­ւանք­նե­րու մա­սին»:

­Վեր­ջա­պէս, այս ան­գամ մեծ պա­տա­ռը մնաց Էր­տո­ղա­նի կո­կոր­դին...

Ան յի­մա­րա­բար առ­ճա­կատ­ման գնաց հիւ­լէա­կան տէ­րու­թեան ղե­կա­վա­րին հետ, որ վճռա­կա­նօ­րէն տրա­մադ­րո­ւած է լաւ դաս մը տա­լու ամ­բար­տա­ւան թուրք նա­խա­գա­հին, որ դեռ եր­կար պի­տի մնայ իր յի­շո­ղու­թեան մէջ:

Ե­թէ իս­կա­պէս Էր­տո­ղան յոյ­սեր կը փայ­փա­յէ, որ ՆԱԹՕն պի­տի պաշտ­պա­նէ իր ար­կա­ծախնդ­րու­թիւ­նը, ա­պա չա­րա­չար կը սխա­լի: Ան չի կրնար ռու­սա­կան ռազ­մա­կան օ­դա­նա­ւին հրթի­ռա­կո­ծու­մը խե­ղա­թիւ­րո­ւած ներ­կա­յաց­նել՝ իբ­րեւ յար­ձա­կում ­Թուր­քիոյ վրայ, իսկ այ­նու­հե­տեւ թաք­նո­ւիլ ՆԱԹՕի փէ­շի տակ…

­Ցա­ւօք, ­Թուր­քիա լուրջ գլխա­ցա­ւանք դար­ձած է ՆԱԹՕի հա­մար: ­Թուր­քիոյ նա­խա­գա­հի ան­պա­տաս­խա­նա­տու պա­հո­ւած­քը՝ տա­րած­քա­յին թե­թե­ւա­կի խախտ­ման ա­ռի­թով, կը սպառ­նայ ՆԱԹՕի բո­լոր ան­դամ­նե­րը ներգ­րա­ւե­լու ա­ւե­լի մեծ հա­կա­մար­տու­թեան մէջ:

ՆԱԹՕն պէտք է լրջօ­րէն մտա­ծէ, թէ որ­քա՞ն խո­հեմ է ան­դա­մա­կա­ցու­թիւ­նը ա­հա­բեկ­չա­կան երկ­րի մը, որ կրնայ դար­ձեալ լուրջ մի­ջազ­գա­յին մի­ջա­դէպ հրահ­րել՝ յղի հե­ռու­ներ գա­ցող հե­տե­ւանք­նե­րով, ամ­բողջ աշ­խար­հին հա­մար...

ՅԱՐՈՒԹ ՍԱՍՈՒՆԵԱՆ «­Քա­լի­ֆոր­նիա ­Քու­րիըր»