­altՆո­յեմ­բե­րի 24ին Քե­սա­պի երկըն­քում` Սի­րիա-­Թուր­քիա սահ­մա­նին, թուր­քա­կան ռազ­մաօ­դա­յին ու­ժե­րը հա­րո­ւա­ծե­ցին Սի­րիա­յում ռու­սա­կան տոր­մի­ղին պատ­կա­նող Սու-24 ռմբա­կո­ծի­չը:

Թուր­քա­կան կող­մը պնդեց, որ ռու­սա­կան ռմբա­կո­ծի­չը խախ­տել էր իր օ­դա­յին տա­րած­քը, մինչ­դեռ Ռու­սաս­տա­նը հա­մո­զո­ւած է, որ Սու-24ը ե­ղել է բա­ցա­ռա­պէս Սի­րիա­յի տա­րած­քում:

Մի­ջազ­գա­յին հան­րու­թիւ­նը` Թուր­քիա­յի դաշ­նա­կից­ներն ա­ռա­ջին հեր­թին, փոր­ձե­ցին ա­ւե­լի հա­ւա­սա­րակ­շիռ կե­ցո­ւածք որ­դեգ­րել` կող­մե­րին յոր­դո­րե­լով յաղ­թա­հա­րել դէպ­քի պատ­ճա­ռով ա­ռա­ջա­ցած դի­ւա­նա­գի­տա­կան առ­ճա­կա­տու­մը:

Սի­րիա­յի եւ նրա նա­խա­գահ Պաշ­շար Ա­սա­տի հար­ցում՝ Մոս­կո­ւա-Ան­գա­րա տա­րա­կար­ծու­թիւն­նե­րը խո­րա­ցել էին Հոկ­տեմ­բե­րին, երբ Ռու­սաս­տա­նը ներգ­րա­ւո­ւեց Սի­րիա­յում ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րի մէջ` օ­դա­յին հա­րո­ւած­ներ հասց­նե­լով հա­կա-Ա­սա­տեան ու­ժե­րին, ա­ռա­ջին հեր­թին` Իս­լա­մա­կան Պե­տու­թեան թի­րախ­նե­րին: Թուր­քա­կան կող­մը յայ­տա­րա­րեց, որ ռու­սա­կան օ­դա­նա­ւե­րը պար­բե­րա­բար խախ­տում են Թուր­քիա­յի օ­դա­յին սահ­մա­նը: Այս նա­խազ­գու­շա­ցում­նե­րից օ­րեր անց` Հոկ­տեմ­բե­րի 6ին եւ 7ին, թուր­քա­կան ռազ­մա­կան ուղ­ղա­թիռ­նե­րը խախ­տե­ցին Հա­յաս­տա­նի օ­դա­յին սահ­մա­նը: Հայ­կա­կան կող­մի հարց­մանն ի պա­տաս­խան` Ան­գա­րա­յից պար­զա­բա­նե­ցին, որ ան­բա­րեն­պաստ ե­ղա­նա­կա­յին պայ­ման­նե­րը օ­դա­չու­նե­րին ստի­պել են փո­խել թռիչ­քու­ղին:

Հայ կամ ռուս ոե­ւէ բարձ­րաս­տի­ճան պաշ­տօ­նեայ հրա­պա­րա­կաւ չար­ձա­գան­գեց թուր­քա­կան ռազ­մա­կան ուղ­ղա­թիռ­նե­րի հայ­կա­կան օ­դա­յին սահ­մա­նի խախտ­մա­նը: Փո­խա­րէ­նը, յա­ջոր­դեց Գիւմ­րիից ռու­սա­կան ռազ­մա­կան օ­դա­նա­ւե­րի ցու­ցադ­րա­կան եւ բազ­մա­կի թռիչք­նե­րը դէ­պի Հա­յաս­տան-­Թուր­քիա սահ­ման: Այս­պի­սով՝ ռուս-թուր­քա­կան օ­դա­յին ա­ռա­ջին մի­ջա­դէ­պը հար­թո­ւեց:

Ընդ­հա­նուր թշնա­մու` Իս­լա­մա­կան Պե­տու­թիւն ա­հա­բեկ­չա­կան խմբա­ւոր­ման առ­կա­յու­թիւ­նը Ռու­սաս­տա­նին եւ Ա­րեւ­մուտ­քին ստի­պում է մի կողմ դնել բազ­մա­թիւ տա­րա­կար­ծու­թիւն­նե­րը, ո­րոնք վեր­ջին տա­րի­նե­րին յան­գեց­րել են Սա­ռը Պա­տե­րազ­մից յե­տոյ ա­մե­նա­խո­րը ճգնա­ժա­մին Ռու­սաս­տա­նի եւ Ա­րեւ­մուտ­քի մի­ջեւ: Սի­նա­յի թե­րակղ­զու երկն­քում ռու­սա­կան քա­ղա­քա­ցիա­կան օ­դա­նա­ւի կոր­ծա­նու­մը եւ Փա­րի­զի ա­հա­բեկ­չու­թիւն­նե­րի շար­քը Ռու­սաս­տան-Ա­րեւ­մուտք մեր­ձեց­ման ա­ռիթ ու հնա­րա­ւո­րու­թիւն տո­ւե­ցին: Եւ ա­հա այս էա­կան պա­հին թուր­քե­րը հա­րո­ւա­ծում են ռու­սա­կան Սու-24ը:

Ե­թէ ան­գամ ռուս­նե­րը խախ­տել են թուր­քա­կան օ­դա­յին սահ­մա­նը, ա­պա, միեւ­նոյնն է, Թուր­քիա­յի գոր­ծո­ղու­թիւ­նը ան­հա­մա­չափ է: Իսկ ե­թէ թուր­քա­կան կող­մը սպա­սում էր յար­մար պա­հի, ին­չում հա­մո­զո­ւած են ռուս­նե­րը, որ­պէս­զի հա­րո­ւա­ծէր Սու-24ը, ա­պա դա խօ­սում է այն մա­սին, որ Ան­գա­րա­յի շա­հե­րին հա­կա­սում է Սի­րիա­յի, Իս­լա­մա­կան Պե­տու­թեան եւ ա­հա­բեկ­չու­թեան դէմ պայ­քա­րի հար­ցե­րում Ռու­սաս­տան-Ա­րեւ­մուտք ան­խու­սա­փե­լի մեր­ձե­ցու­մը:

Ու­շագ­րաւ է, որ Ռու­սաս­տա­նի նա­խա­գահ Վ­լա­տի­միր Փու­թինն ու Թուր­քիա­յի նա­խա­գահ Ռե­ճեփ Թա­յիփ Էր­տո­ղա­նը մի­մեանց հաս­ցէին հրա­պա­րա­կա­յին յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րում ա­ւե­լի շատ շեշ­տադ­րում են ոչ այն­քան հա­րո­ւա­ծո­ւած Սու-24ի մի­ջա­դէ­պը, որ­քան Սի­րիա­յում Թուր­քիա­յի ներգ­րա­ւո­ւա­ծու­թիւ­նը, մաս­նա­ւո­րա­պէս Ան­գա­րա­յի` Իս­լա­մա­կան Պե­տու­թեան հետ հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թիւ­նը:

Հա­յաս­տա­նի պաշտ­պա­նու­թեան նա­խա­րա­րը Թուր­քիա­յի կող­մից ռու­սա­կան ինք­նա­թիռ հա­րո­ւա­ծե­լու դէպ­քը ո­րա­կեց հա­րո­ւած մի­ջազ­գա­յին ա­հա­բեկ­չու­թեան դէմ պայ­քա­րին: Սա միակ յայ­տա­րա­րու­թիւնն էր, որ ա­րո­ւեց հայ­կա­կան կող­մից:

2014ի Նո­յեմ­բե­րին, երբ ատր­պէյ­ճա­նա­կան կող­մը հա­րո­ւա­ծեց հայ­կա­կան Մի-24 ուղ­ղա­թի­ռը, Ռու­սաս­տանն ար­ձա­գան­գեց ար­տա­քին գոր­ծե­րի նա­խա­րա­րու­թեան խօս­նա­կի մա­կար­դա­կով: Ռուս դի­ւա­նա­գէ­տը ցաւ յայտ­նեց ե­րեք հայ օ­դա­չու­նե­րի զո­հո­ւե­լու ա­ռի­թով, ինչ­պէս նաեւ յի­շեց­րեց, որ Հա­յաս­տա­նի եւ Ատր­պէյ­ճա­նի ղե­կա­վար­նե­րը պայ­մա­նա­ւո­րո­ւել են Ղա­րա­բա­ղեան հա­կա­մար­տու­թիւ­նը լու­ծե­լու խա­ղաղ ճա­նա­պար­հով:

Պաշ­տօ­նա­կան Ե­րե­ւանն իր հրա­պա­րա­կա­յին յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րում պէտք է զգոյշ լի­նի, ու­շադ­րու­թեամբ հե­տե­ւի ի­րա­դար­ձու­թիւն­նե­րին եւ դրան­ցից ա­ռաջ չընկ­նի: Ռու­սաս­տա­նը եւ Թուր­քիան ու­նեն ընդ­հա­նուր շա­հեր եւ, չնա­յած հրա­պա­րա­կա­յին կոշտ հռե­տո­րա­բա­նու­թեա­նը, փոր­ձե­լու են յաղ­թա­հա­րե­լու ստեղ­ծո­ւած փա­կու­ղին:

Ա­յո՛, Ռու­սաս­տա­նը Հա­յաս­տա­նի ռազ­մա­վա­րա­կան դաշ­նա­կիցն է, Գիւմ­րիում է տե­ղա­կա­յո­ւած ռու­սա­կան 102րդ ռազ­մա­կա­յա­նը, Հա­յաս­տան-­Թուր­քիա սահ­մա­նը հսկում են նաեւ ռուս սահ­մա­նա­պահ­նե­րը: Պարզ տրա­մա­բա­նու­թիւ­նը, ինչ­պէս նաեւ պատ­մա­կան դա­ռը փոր­ձը մեզ պէտք է ան­դա­դար յի­շեց­նեն, որ Ռու­սաս­տան-­Թուր­քիա առ­ճա­կա­տու­մից կամ բա­րե­կա­մու­թիւ­նից Հա­յաս­տա­նը չի կա­րող շա­հած դուրս գալ:

Ռուս-­Թուր­քա­կան այս մի­ջա­դէ­պը, ան­կախ հրա­պա­րա­կա­յին կոշտ յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րից, ա­ռա­ջի­կա­յում յաղ­թա­հա­րո­ւե­լու է, սա­կայն այն իր նստո­ւածքն է թող­նե­լու Մոս­կո­ւա-Ան­գա­րա յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րում:

Ինչ­պէս Փու­թի­նի, այն­պէս էլ Էր­տո­ղա­նի հա­մար այս մի­ջա­դէ­պը նաեւ անձ­նա­կան` «ես»ի խնդիր է: Այս մի­ջա­դէ­պը նաեւ եր­կու ա­ռաջ­նորդ­նե­րի` ռու­սա­կան ցա­րի ու թուր­քա­կան սուլ­թա­նի անձ­նա­կան պայ­քար է, հե­տե­ւա­բար դա նոյն­պէս իր նստո­ւածքն է թող­նե­լու երկ­կողմ յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րի վրայ:

Ե­թէ ան­գամ ռու­սա­կան խորհր­դա­րա­նը` Պե­տա­կան Դու­ման քրէա­կա­նաց­նի Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ժխտու­մը, ա­պա դա ա­նե­լու է ոչ թէ յա­նուն պատ­մա­կան ար­դա­րու­թեան, այլ` ընդ­դէմ թուր­քե­րի: Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100ա­մեա­կը, այդ օ­րե­րին Փու­թի­նի այ­ցը Ե­րե­ւան շատ ա­ւե­լի յար­մար ա­ռիթ էր եւ լաւ կ­՛ըն­կա­լո­ւէր, ե­թէ զու­գա­հե­ռա­բար քրէա­կա­նաց­ման նա­խա­ձեռ­նու­թիւ­նը մտնէր Դու­մա­յի օ­րա­կարգ:

Ռուս-­Թուր­քա­կան այս թնճու­կը կա­րող է իր բա­ցա­սա­կան ազ­դե­ցու­թիւ­նը թող­նել Հա­յաս­տան-­Թուր­քիա յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րի վրայ: Ե­թէ նախ­կի­նում, ինչ­պէս ար­ձա­նագ­րու­թիւն­նե­րի ստո­րագր­ման շրջա­նում, Մոս­կո­ւան չէր խո­չըն­դո­տում հայ-թուր­քա­կան մեր­ձեց­մա­նը, ա­պա նոյն դիր­քո­րո­շու­մը պէտք չէ ակն­կա­լել նաեւ այ­սօր:

Ռու­սաս­տան-­Թուր­քիա ճգնա­ժա­մի ըն­թաց­քում Հա­յաս­տա­նը պէտք է ա­ռա­ջին հեր­թին մտա­ծի ոչ թէ այն մա­սին, թէ ի՛նչ կը շա­հի եր­կու տէ­րու­թիւն­նե­րի բա­խու­մից, այլ թէ ի՛նչ քայ­լեր պէտք է ա­նի կամ չա­նի, որ­պէս­զի վնաս­ներ չու­նե­նայ:

Հայ­կա­կան կող­մը հրա­պա­րա­կա­յին յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րում պէտք է չա­փա­զանց զգոյշ եւ նրբան­կատ լի­նի: Ռու­սաս­տա­նը, հա­ւա­նա­բար, կ­՛ակն­կա­լէր Ե­րե­ւա­նի ար­ձա­գան­գը: Պաշտ­պա­նու­թեան նա­խա­րա­րի յայ­տա­րա­րու­թիւ­նը բա­ւա­րար է: Պէտք չէ ո­գե­ւո­րո­ւել ռուս քա­ղա­քա­կան գոր­ծիչ­նե­րի Հա­յաս­տա­նի եւ հա­յու­թեան հաս­ցէին ա­րո­ւող հրա­պա­րա­կա­յին հա­ճո­յա­խօ­սու­թիւն­նե­րից: Դ­րանք ար­ւում են ռուս-թուր­քա­կան հա­կա­սու­թիւն­նե­րի խո­րա­պատ­կե­րին եւ ա­ւե­լի շատ նպա­տակ են հե­տապն­դում նեար­դայ­նաց­նել թուր­քե­րին: Հէնց այս պա­րու­նա­կում պէտք է դի­տար­կել նաեւ ռուս օ­րէնս­դիր­նե­րի` Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ժխտու­մը քրէա­կա­նաց­նե­լու նա­խա­ձեռ­նու­թիւ­նը:

Հե­տե­ւա­բար, Հա­յաս­տա­նը պէտք չէ թի­րա­ժա­ւո­րի ռուս քա­ղա­քա­կան գոր­ծիչ­նե­րի եւ պատ­գա­մա­ւոր­նե­րի` թո­ւա­ցեալ հա­յան­պաստ յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րը: Դա կա­րող է ա­ռա­ւել գրգռել թուր­քե­րին հա­յե­րի դէմ եւ ա­ւե­լի խո­րը փա­կու­ղի տա­նել Հա­յաս­տան-­Թուր­քիա փա­կու­ղին:

Հա­շո­ւի առ­նե­լով, որ Ե­գիպ­տո­սից յե­տոյ Ռու­սաս­տա­նը Թուր­քիան եւս հա­մա­րում է ոչ-անվ­տանգ վայր ռուս զբօ­սաշր­ջիկ­նե­րի հա­մար, Հա­յաս­տա­նը պէտք է օգ­տո­ւի այս ի­րա­վի­ճա­կից եւ փոր­ձի ռուս զբօ­սաշր­ջիկ­նե­րի ո­րո­շա­կի հա­տո­ւա­ծի հա­մար դառ­նալ այ­լընտ­րան­քա­յին զբօ­սա­վայր:

ԹԱԹՈՒԼ ՅԱԿՈԲԵԱՆ