Յու­նաս­տա­նի ամ­բողջ տա­րած­քին հայ ա­ռա­քե­լա­կան հա­մայն­քը կը պատ­րաս­տո­ւի Յու­նիս 7ի թե­մա­կան ընտ­րու­թեանց, ո­րոնց ար­դիւն­քով պի­տի ա­ռա­ջա­նայ Յու­նա­հա­յոց Ազ­գա­յին Թե­մի Ե­րես­փո­խա­նա­կան Ժո­ղո­վի պատ­գա­մա­

ւոր­նե­րու նոր կազ­մը։

Այս տա­րո­ւան թե­մա­կան ընտ­րու­թիւն­նե­րը ա­ռանձ­նա­յա­տուկ են նախ այն ա­ռու­մով, որ յու­նա­կան պե­տա­կան նոր օ­րէնսդ­րու­թեան հի­ման վրայ՝ մեր յա­րա­նո­ւա­նու­թիւն-հա­մայն­քը ար­ժա­նա­ցած է «ի­րա­ւա­կան անձ­նա­ւո­րու­թեան» հան­գա­ման­քի պաշ­տօ­նա­կան ճա­նաչ­ման։

Նաեւ՝ նո­րո­վի մշա­կո­ւած ու վե­րա­նո­րո­գո­ւած է Հա­յոց Ազ­գա­յին Սահ­մա­նադ­րու­թեան վրայ հիմ­նո­ւած յու­նա­հա­յոց Թե­մա­կան Կա­նո­նագ­րու­թիւ­նը, որ ժո­ղո­վա­կան եւ վար­չա­րա­րա­կան ի­մաստ­նե­րով կո­չո­ւած է կա­նո­նա­կար­գե­լու մեր թե­մա­կան կեան­քը՝ այժ­մէա­կա­նաց­նե­լով եւ յստա­կաց­նե­լով ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թիւն­նե­րը ժո­ղովր­դա­յին հա­կակշ­ռով եւ ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան ե­ղա­նա­կով ղե­կա­վա­րե­լու գոր­ծը։

Յու­նիս 7ի թե­մա­կան ընտ­րու­թեանց ա­ռանձ­նա­յատ­կու­թիւ­նը ա­ւե­լիով կը շեշ­տո­ւի մա­նա­ւանդ այն հան­գա­ման­քով, որ Յու­նաս­տա­նի ազ­գա­յին-պե­տա­կան տնտե­սու­թեան սնան­կաց­ման ներ­կայ պայ­ման­նե­րուն հե­տե­ւան­քով՝ ծանր դժո­ւա­րու­թեանց առ­ջեւ կանգ­նած ենք եւ բախ­տո­րոշ մար­տահ­րա­ւէր­ներ կը դի­մագ­րա­ւենք իբ­րեւ յու­նա­հայ քա­ղա­քա­ցի­ներ եւ հայ ազ­գա­յին հա­մայնք։ Փաս­տօ­րէն իբ­րեւ Յու­նա­հայ Հա­մայնք՝ ազ­գա­յին Մեր Տա­ն տիրութիւն ընելու, կար­գի բե­րե­լու եւ կանգուն պահելու կա­րե­ւո­րա­գոյն օ­րա­կար­գը ու­նինք։

Մեր դպրոց­ներն ու ե­կե­ղե­ցի­նե­րը, մեր ա­կումբ­ներն ու ազ­գա­յին մնա­ցեալ կա­ռոյց­նե­րը տնտե­սա­պէս ապ­րեց­նե­լու, ե­րի­տա­սար­դաց­նե­լու, զար­գաց­նե­լու եւ ար­դիա­կա­նաց­նե­լու հրա­մա­յա­կա­նին տակ ենք։

Կը նշա­նա­կէ, որ ա­ռաջ­նա­հեր­թա­բար պէտք ու­նինք մեր հա­մայն­քի բո­լոր ու­ժե­րուն, յատ­կա­պէս ե­րի­տա­սարդ ու մի­ջին սե­րուն­դի ո­րա­կա­ւոր մար­դու­ժի զօ­րա­շար­ժին, որ­պէս­զի ազ­գա­յին եւ միու­թե­նա­կան մեր կեան­քը ժո­ղովր­դա­յին հա­կակշ­ռով ու ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան մաս­նակ­ցու­թեամբ յա­ռաջ մղենք՝

- Ի սպաս վա­ղո­ւան մեր սե­րունդ­նե­րուն հա­յե­ցի դի­մա­գի­ծի պահ­պան­ման եւ ճա­ռա­գայ­թու­մին։

- Ի խնդիր հայ­կա­կան մեր տոհ­միկ ա­ւանդ­նե­րու եւ մշա­կու­թա­յին ար­ժէք­նե­րու վե­րա­նո­րո­գու­մին։

Ա­ւագ մեր սե­րունդ­նե­րը այ­սօր եւս ո­չինչ կը զլա­նան, այ­լեւ կը շա­րու­նա­կեն ի­րենց ան­սա­կարկ զո­հա­բե­րու­թեամբ ծա­ռա­յել յու­նա­հայ գա­ղու­թի պահ­պան­ման եւ ազ­գա­յին-միու­թե­նա­կան մեր կա­ռոյց­նե­րու աշ­խոյժ գոր­ծու­նէու­թեան։

Ժա­մա­նա­կը ե­կած է, որ­պէս­զի Մեր Տու­նը կար­գի բե­րե­լու մար­տահ­րա­ւէ­րին գի­տակ­ցին եւ, ի­րենց կար­գին, ազ­գա­յին-միու­թե­նա­կան մեր կեանքն ու կա­ռոյց­նե­րը ղե­կա­վա­րե­լու կեն­սա­կան գոր­ծին ծա­ռա­յա­կան ի­րենց մաս­նակ­ցու­թիւ­նը բե­րեն կեան­քի աս­պա­րէզ մտած, ըն­տա­նիք կազ­մած եւ բա­րօր ա­պա­գայ նո­ւա­ճե­լու պայ­քա­րին մէջ նե­տո­ւած նո­րա­հաս մեր ու­ժե­րը եւս։

Յու­նիս 7ի թե­մա­կան ընտ­րու­թեանց յա­ջո­ղու­թիւ­նը մեծ չա­փով կա­խեալ է, հե­տե­ւա­բար, նաեւ ու մա­նա­ւանդ ե­րի­տա­սարդ եւ մի­ջին սե­րուն­դի մեր ազ­գա­յին­նե­րուն աշ­խոյժ ու մե­ծա­թիւ մաս­նակ­ցու­թե­նէն։

Որ­քան զգա­լի ու վա­րա­կիչ դառ­նայ յու­նա­հայ ազ­գա­յին կեան­քին եւ, այդ ճամ­բով, թե­մա­կան ընտ­րու­թեանց եւ ազ­գա­յին ժո­ղո­վա­կա­նու­թեան մաս­նակ­ցե­լու ե­րի­տա­սար­դա­կան թա­փը, այն­քան մեր հա­մայն­քը կ­’ընդ­լայ­նէ նո­րա­հաս ու­ժե­րով եւ ո­րա­կով ազ­գա­յին-միու­թե­նա­կան մեր մե­քե­նան շարժ­ման մէջ պա­հե­լու եւ ա­ւե­լիով աշ­խու­ժաց­նե­լու հնա­րա­ւո­րու­թիւն­նե­րը։ Յու­նիս 7ին, թա­ղա­յին հի­մուն­քով ազ­գա­յին ե­րես­փո­խան­նե­րու ընտ­րու­թեան խուռ­նե­րամ մաս­նակ­ցե­լով, նոյն­պէս եւ ազ­գա­յին ե­րես­փո­խան ընտ­րո­ւե­լու թեկ­նա­ծու ներ­կա­յա­նա­լով ու հա­մա­պա­տաս­խան ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան մրցա­պայ­քար մղե­լով՝ յու­նա­հայ ե­րի­տա­սար­դու­թիւ­նը ան­փո­խա­րի­նե­լի ու բա­րե­բեր իր ներդ­րու­մը կա­տա­րած պի­տի ըլ­լայ՝

- Յու­նա­հայ Գա­ղու­թի ազ­գա­յին մե­քե­նա­յին ժո­ղովր­դա­յին հա­կակշ­ռով վե­րաշ­խու­ժա­ցու­մին։

- Մեր Տա­ն տիրութիւն ընելու եւ նո­րա­հաս ու­ժե­րով ու ո­րա­կով կար­գի բե­րե­լու յա­ռա­ջըն­թա­ցի­ն։