(Ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թեանց ղե­կա­վա­րու­մին մաս­նակ­ցե­լու մեր ի­րա­ւուն­քը)

Ընտ­րե­լու եւ ընտ­րո­ւե­լու ի­րա­ւուն­քը հիմ­նա­րար սկզբունք եւ, միա­ժա­մա­նակ, ան­փո­խա­րի­նե­լի ար­ժէք է ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան

հի­մուն­քով ապ­րող ո­րե­ւէ հա­սա­րա­կու­թեան հա­մար։

Պե­տա­կան թէ հա­սա­րա­կա­կան կեան­քի ա­ռողջ ղե­կա­վար­ման անհ­րա­ժեշտ պայ­մա­նը Ազ­գի ու Ժո­ղո­վուր­դի բո­լոր խա­ւե­րուն լիի­րաւ, այ­լեւ ան­կաշ­կանդ մաս­նակ­ցու­թեան ի­րա­ւուն­քին ա­պա­հո­վումն է՝ ժո­ղովր­դա­յին լիար­ժէք հա­կակշ­ռի հաս­տա­տո­ւով ու կա­տա­րե­լա­գոր­ծու­մով։

Ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան այդ սկզբուն­քով ու ար­ժէ­քով ապ­րե­լու եւ, ըստ այնմ, ազ­գա­յին ու հա­ւա­քա­կան իր կեան­քը ա­ռաջ­նոր­դե­լու ա­մէն հիմք ու­նի, մա­նա­ւա՛նդ, հայ ժո­ղո­վուր­դին հայ­րե­նա­հան ու աշ­խար­հաս­փիւռ դար­ձած մե­ծա­մաս­նու­թիւ­նը։

Յատ­կա­պէս Ազ­գա­յին Սահ­մա­նադ­րու­թեամբ ա­ռաջ­նոր­դո­ւող հա­յօ­ճախ­նե­րու ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թեանց ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան ղե­կա­վար­ման ա­ռու­մով՝ թե­մա­կան իւ­րա­քան­չիւր ընտ­րու­թիւն ու­նի վճռո­րոշ մար­տահ­րա­ւէ­րի նշա­նա­կու­թիւն։

Հայ Ա­ռա­քե­լա­կան Ե­կե­ղեց­ւոյ Կի­լի­կիոյ Կա­թո­ղի­կո­սու­թեան իւ­րա­քան­չիւր թեմ, Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խան­նե­րու ընտ­րու­թեան հա­մար քո­ւէար­կու­թեանց մաս­նակ­ցե­լով, փաս­տօ­րէն տէր կը կանգ­նի գա­ղու­թի ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թեանց ղե­կա­վա­րու­մը ժո­ղովր­դա­յին հա­կակ­շի­ռով զար­գաց­նե­լու իր ի­րա­ւուն­քին։

Յու­նա­հա­յու­թիւ­նը յա­ռա­ջի­կայ Յու­նիս 7ին կոչուած է տէ՛ր կանգ­նե­լու իր ազ­գա­յին ե­րես­փո­խան­նե­րը ընտ­րե­լու եւ, այդ ճամ­բով, Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խա­նա­կան (­Թե­մա­կան) Ժո­ղո­վի նոր կազ­մը ձե­ւա­ւո­րե­լու հիմ­նա­րար ի­րա­ւուն­քին։

Վեր­ջին ընտ­րու­թիւն­նե­րը կա­տա­րո­ւած էին 2007ին։

Այս տա­րո­ւան ընտ­րու­թիւն­նե­րը ա­ռանձ­նա­յա­տուկ նշա­նա­կու­թիւն ալ ու­նին։

Հայ հա­մայն­քը իբ­րեւ ի­րա­ւա­կան անձ­նա­ւո­րու­թիւն ճանչ­ցող եւ, իբ­րեւ ինք­նու­րոյն կրօ­նա­կան հա­մայն­քի, յու­նա­հա­յու­թեան ազ­գա­յին կեան­քը կար­գա­ւո­րող յոյն պե­տա­կան նոր օ­րէն­քի հի­ման վրայ տե­ղի կ­þու­նե­նան թե­մա­կան յա­ռա­ջի­կայ ընտ­րու­թիւն­նե­րը։

Այժ­մու՝ գոր­ծող Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խա­նա­կան Ժո­ղո­վը ե­րէկ գու­մա­րեց իր թե­մա­կան վեր­ջին ժո­ղո­վը եւ վա­ւե­րա­ցուց, Հա­յոց Ազ­գա­յին Սահ­մա­նադ­րու­թեան մայր կա­նոն­նե­րուն վրայ հիմ­նո­ւած, մեր գա­ղու­թի ի­րա­կա­նու­թեան ու ա­ռանձ­նա­յա­տուկ պայ­ման­նե­րուն պատ­շա­ճե­ցո­ւած՝ Յու­նա­հա­յոց Թե­մի Կա­նո­նագ­րու­թիւ­նը։

Ա­միս մը ժա­մա­նակ ու­նինք, որ­պէս­զի մեր ազ­գա­յին­նե­րը ի­րա­զեկ դարձ­նենք թա­ղա­յին հի­մուն­քով կա­տարուող Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խան­նե­րու ընտ­րու­թեան մաս­նակ­ցե­լու հրա­մա­յա­կա­նին։

Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խա­նա­կան Ժո­ղո­վի նոր կազ­մին ընտ­րու­թեամբ՝ յու­նա­հա­յու­թիւ­նը իր ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը պի­տի լիա­զօ­րէ, որ­պէս­զի ամ­բողջ Յու­նաս­տա­նը ցնցած տնտե­սա­կան ա­ղէ­տի լոյ­սին տակ՝ նո­րո­վի լու­ծում­ներ գտնեն ազ­գա­յին-հա­մայն­քա­յին մեր կեան­քին առ­ջեւ ծա­ռա­ցած ծան­րա­գոյն դժո­ւա­րու­թիւն­նե­րուն։

Դէմ յան­դի­ման կանգ­նած ենք լուրջ մար­տահ­րա­ւէր­նե­րու՝ հայ­կա­կան վար­ժա­րան­նե­րու նիւ­թա­կան ա­պա­հով­ման ու բա­րե­կարգ­ման հրա­մա­յա­կա­նէն մին­չեւ նո­րա­հաս սե­րունդ­նե­րու հա­յե­ցի կազ­մա­ւոր­ման ու ազ­գա­յին մեր կեան­քին ու կա­ռոյց­նե­րուն մէջ ներգ­րաւ­ման մե­ծա­գոյն մար­տահ­րա­ւէ­րը։

Յու­նիս 7ի Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խան­նե­րու ընտ­րու­թեան յու­նա­հայ բո­լոր ազ­գա­յին­նե­րու ան­վա­րան մաս­նակ­ցու­թեամբ եւ հա­մադ­րո­ւած ու­ժե­րով՝ մեր գա­ղու­թը ի վի­ճա­կի է վե­րա­նո­րո­գե­լու իր կեն­սու­նա­կու­թիւ­նը։

Տէ՛ր կանգ­նինք ազ­գա­յին-հա­մայն­քա­յին մեր կեան­քին վե­րա­նո­րո­գու­մը-ժո­ղովր­դա­յին մաս­նակ­ցու­թեամբ ու հա­կակշ­ռով, յա­ռաջ մղե­լու ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան մեր ի­րա­ւուն­քին։

Տէ՛ր կանգ­նինք վա­ղո­ւան մեր պայ­ծառ օ­րը նո­ւա­ճե­լու ի­րա­ւուն­քին։