Կարելի՞ է Նոպելեան մրցանակի արժանացած գրական ստեղծագործութիւններու վերահրատարակմամբ նպաստել գրքասիրութեան: Գրող եւ թարգմանիչ Ռուբէն Յովսէփեանը լաւատես է ու կը կարծէ, որ հնարաւոր է: Վերջերս կրկին լոյս տեսաւ Կապրիէլ Կարսիա Մարքեսի «Հարիւր տարուայ մենութիւն»  եւ «Նահապետի աշունը» գիրքերու թարգմանութիւնը, Ռուբէն Յովսէփեանի կողմէ:

Մէկ գիրքի մէջ ամփոփուած երկու ստեղծագործութիւնները այս ձեւով կը հրամցուին հայ ընթերցողին: «Երբեմն ես ուզում եմ լացել, քանի որ ինձ թւում է, որ կորցնում եմ նրան: Ֆիզիկապէս նա առողջ է, բայց խնդիրներ ունի յիշողութեան հետ: Չնայած այս ամենին` եղբայրս դեռ պահպանել է հումորի զգացումը», գրող Կարսիա Մարքեսի առողջական վիճակի մասին շուրջ 10 օր առաջ լրատուամիջոցներուն կը յայտնէր Հայմէ անունով իր եղբայրը:
Մարքեսը՝ արդէն շատ ծեր է՝  85 տարեկան: Այս տարիքի մէջ  տկարամտութիւնը շատերուն կÿայցելէ եւ դուրս կը ձգէ անցեալի յիշողութիւնները: Բայց Մարքեսը գրող ու քիչ մըն ալ մարգարէ ըլլալու առաւելութիւնը ունի Ռուբէն Յովսէփեանի թարգմանութեամբ  Մարքեսի երկու վէպերը առաջին անգամ հայերէնի թարգմանուեցան ու տպագրուեցան  70-ական թուականներուն: «Դրանց բարերար ազդեցութիւնը շատ նկատելի էր,-կը յիշէ թարգմանիչը-, առանց չափազանցութեան` գրական մթնոլորտը բաժանւում էր մինչեւ Մարքեսն ու Մարքեսից յետոյ» կ'ըսէ ան, ու կը հաստատէ թէ «լաւ գրականութեան պահանջ կայ: Ուրախութիւնը, որ տարիներ առաջ ունեցայ, ուզեցի բերեմ ու հասցնեմ նոր սերունդին: Մարքեսին շատ էլ չեն ռեկլամում (ծանուցում), բայց Մարքեսը, իրականում, ռեկլամի կարիք էլ չունի: Մարքեսն ինքը «պրենտ» (խորհրդանիշ) է» կ'ըսէ Յովսէփեանը:
Գիրքը առայժմ տպագրուած է 500 օրինակով: