ԱՓԱ լրա­տու գոր­ծա­կա­լու­թիւ­նը կը հա­ղոր­դէ, որ Ատր­պէյ­ճա­նի նա­խա­գահ Իլ­համ Ա­լիեւ, 25 Յու­նի­սին Պա­քո­ւի Կա­րա­տաղ շրջա­նին մէջ գտնո­ւող Փու­թա­յի մէջ ծո­վու­ժի «Ն» զօ­րա­խում­բի նոր ռազ­մա­կա­յա­նի բաց­ման հան­դի­սու­ թեան ըն­թաց­քին, իր ար­տա­սա­նած խօս­քին մէջ ը­սած է, որ Ատր­պէյ­ճա­նի մե­ծա­գոյն հար­ցը «իր հո­ղե­րուն բռնագ­րաւ­ման շա­րու­նա­կու­թիւնն է»։

Ա­լիեւ իր ե­լոյ­թի ըն­թաց­քին ը­սած է.- «Այս ա­նար­դա­րու­թիւ­նը տա­րի­նե­րէ ի վեր կը շա­րու­նակուի։ 1990ա­կան­նե­րուն սկիզբէն, Ատըր­պէյ­ճա­նի օ­րուան ղե­կա­վա­րութեան ա­նա­տա­կու­թեան եւ դա­ւա­ճա­նու­թեան պատճա­ռով, մեր հո­ղերը բռնագրաւ­ման տակ են։ Դժ­բախ­տա­բար, հա­կա­ռակ մի­ջազ­գա­յին կազ­մա­կեր­պու­թիւն­նե­րու բո­լոր ո­րո­շում­նե­րուն, այդ բռնագ­րա­ւու­մը կը շա­րու­նա­կո­ւի։ Մի­ջազ­գա­յին օ­րէն­քի ար­ժե­չա­փե­րը կոշտ կեր­պով խզո­ւած են, սա­կայն մի­ջազ­գա­յին հա­մայն­քը ա­տոր նկատ­մամբ ան­տար­բեր կը մնայ։ Մ.Ա.Կ.ի Ա­պա­հո­վու­թեան Խոր­հուր­դը հա­կա­մար­տու­թեան վե­րա­բե­րեալ չորս բա­նա­ձե­ւեր որ­դեգ­րեց։ Ա­նոնք նաեւ նշե­ցին, որ հայ­կա­կան զի­նեալ ու­ժե­րը պէտք է ա­ռանց նա­խա­պայ­մա­նի հե­ռա­նան մեր հո­ղե­րէն։ Ա­ւե­լի քան քսան տա­րի ան­ցած է, սա­կայն այդ ո­րո­շում­նե­րը չեն գոր­ծադ­րո­ւած։ Ա­սի­կա մե­զի, մեր երկ­րին ու ժո­ղո­վուր­դին դէմ մեծ ա­նար­դա­րու­թիւն մըն է։ Սա­կայն այ­սօ­րուան աշ­խար­հը, դժբախ­տա­բար, ա­նար­դա­րու­թեան վրայ հիմնուած է»։

«Այս պա­րա­գա­յին, ան­պայ­ման որ պէտք է միայն մեր ու­ժե­րուն վստա­հինք, ինչ­պէս ար­դէն կ­՚ը­նենք։ Ան­շուշտ, մի­ջազ­գա­յին կազ­մա­կեր­պու­թիւն­նե­րու փաս­տա­թուղ­թե­րը, ո­րո­շում­նե­րը մեր քա­ղա­քա­կան ու դի­ւա­նա­գի­տա­կան կա­րե­լիու­թիւն­նե­րը կ­՚ա­ճեց­նեն։ Այ­սօր ոչ մէկ եր­կիր կը ճանչ­նայ Լեռ­նա­յին Ղա­րա­բա­ղը։ Ա­սի­կա մեր քա­ղա­քա­կան ու դի­ւա­նա­գի­տա­կան մեծ յա­ջո­ղու­թիւնն է։ Մի­ջազ­գա­յին կազ­մա­կեր­պու­թեանց ո­րո­շում­նե­րը կար­գա­ւոր­ման մը ի­րա­ւա­կան հիմ­քը կը կազ­մեն։ Այս շրջա­գի­ծը հիմ­նո­ւած է պատ­մա­կան ա­նար­դա­րու­թեան մը վրայ, ո­րով­հե­տեւ Լեռ­նա­յին Ղա­րա­բա­ղը ատր­պէյ­ճա­նա­կան հող է։ Ատր­պէյ­ճան­ցի ժո­ղո­վուր­դը դա­րե­րէ ի վեր ապ­րած ու աշ­խա­տած է այդ հո­ղե­րուն վրայ։ Այդ պատ­մա­կան հո­ղե­րուն վրայ գտնո­ւող պատ­մա­կան կո­թող­նե­րը ան­գամ մը եւս ցոյց կու տան, որ ա­տոնք մեր պատ­մա­կան, նա­խա­հայ­րե­րու հո­ղերն են։ Ոչ միայն Լեռ­նա­յին Ղա­րա­բա­ղը մերն է, այլ նոյ­նիսկ ար­դի Հա­յաս­տա­նը ստեղ­ծը­ւած է ատր­պէյ­ճա­նա­կան պատ­մա­կան հո­ղե­րու վրայ։ Բո­լորս այդ մէ­կը գի­տենք։ Ար­դէն աշ­խարհն ալ այդ մա­սին գի­տէ։ Ի­րե­ւան խա­նու­թիւն, Կոյ­չէն, Զան­կե­զոր Մա­հալ, ա­սոնք մեր պատ­մա­կան հո­ղերն են, եւ մենք՝ ատր­պէյ­ճան­ցի­ներս պէտք է վե­րա­դառ­նանք այս հո­ղե­րուն»։