Η γενοκτονία των Αρμενίων επανέρχεται στο προσκήνιο μέσω μιας επικής ταινίας του Γερμανού, τουρκικής καταγωγής σκηνοθέτη Φατίχ Ακίν, για την οποία ο ίδιος ο Μάρτιν Σκορτσέζε είπε ότι ανήκει στο είδος των ταινιών που δεν φτιάχνονται πλέον, «μια επική βαθιά προσωπική απάντηση σε ένα τραγικό επεισόδιο της Ιστορίας, φτιαγμένο με ένταση και ομορφιά».
Η ταινία λέγεται «The cut», ένας τίτλος που μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά ως «Η κοπή» αφού το θέμα της είναι το απότομο, βίαιο, απάνθρωπο «κόψιμο» ενός ανθρώπου από την οικογένειά του, την οποία αργότερα θα προσπαθήσει να ξαναβρεί «οργώνοντας» στην κυριολεξία, ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη με τα πόδια.  
Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα η ταινία αρχίζει στην Μαρντίν το 1915 όπου ένας φιλήσυχος σιδεράς, ο Ναζαρέτ Μανουκιάν τον υποδύεται ο Αλγερίνος ηθοποιός Ταχάρ Ραχίμ, ζει με τη γυναίκα και τις δυο δίδυμες, ανήλικες κόρες του. Μια νύχτα, εντελώς ξαφνικά, η Τουρκική αστυνομία θα εισβάλλει στο σπίτι του και θα τον πάρει από τους δικούς του στέλνοντάς τον σε καταναγκαστικά έργα στο ύπαιθρο.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων έχει αρχίσει. Ο Ναζαρέτ θα καταφέρει να ξεφύγει από τους Τούρκους αλλά μια πραγματική Οδύσσεια τον περιμένει. Μοναδική επιθυμία του να ξαναβρεί τους δικούς του και αυτό θα σημάνει πολλά χρόνια έρευνας και πολλά χρόνια περπάτημα. Χωρίς λεφτά, χωρίς φωνή και με μόνο όπλο του ένα ατσαλένιο πείσμα, μια αστείρευτη επιθυμία. Οι σταθμοί του πολλοί, από τον Λίβανο μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Δύο φίλοι μου και οι δύο παραγωγοί, διάβασαν το σενάριο. Ένας μου είπε ότι θα μου πετάξουν πέτρες, ο άλλος ότι θα μου πετάξουν λουλούδια. Αυτό είναι: όπλα και τριαντάφυλλα. Έχω δείξει την ταινία σε ανθρώπους που αρνούνται ότι το 1915 έλαβε χώρα μια γενοκτονία και σε ανθρώπους που το δέχονται και είχαν και οι δύο τις ίδιες συναισθηματικές αντιδράσεις» ανέφερε  στους New York Times ο Φατίχ Ακίν.
«Έδωσα 7-8 χρόνια από τη ζωή μου και είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω την πολεμική που θα δεχτώ για την ταινία.
Εκείνο που μπορώ να σας πω είναι ότι ήδη δέχομαι απειλές, δεν θέλω όμως να επεκταθώ περαιτέρω»
«Δεν επέλεξα το θέμα, ήταν το ίδιο το θέμα που επέλεξε εμένα» συνέχισε ο Φατίχ Ακίν μιλώντας για «The cut» «Οι γονείς μου είναι Τούρκοι επομένως το θέμα με ενδιέφερε. Και το γεγονός ότι στην Τουρκία η σφαγή των Αρμενίων παραμένει θέμα ταμπού, ένας λόγος παραπάνω για μένα να κάνω την ταινία. Όταν όμως κάτι είναι απαγορευμένο, κινεί την περιέργειά μου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ανεξαρτήτως του θέματός του.»
Ο Ακίν είπε επίσης ότι το βιβλίο «1915: Ermeni soykirimi» (1915: Η γενοκτονία των Αρμενίων) του Τούρκου δημοσιογράφου Χασάν Τσεμάλ τον ώθησε να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα.
 Ο Χασάν Τσεμάλ είναι εγγονός του Τζεμάλ Πασά που ήταν ένας από τους Τούρκους στρατιωτικούς που είχε διατάξει τις μαζικές εκτελέσεις των Αρμενίων κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ωστόσο, ο σκηνοθέτης τόνισε ότι με την ταινία αυτή θέλησε να σβήσει τα σύνορα της ταυτότητας της βία που περιστοιχίζει τον ήρωα σε κάθε γωνιά της γης.
Άλλωστε το πρώτο πράγμα που δέχεται όταν πατά το πόδι του στην Αμερική είναι ένας πυροβολισμός.