Եւ­րո­պա­կան ­Խորհր­դա­րա­նը որ­դեգ­րեց մար­դու ի­րա­ւունք­նե­րու եւ ժո­ղովր­դա­վա­րու­թեան վե­րա­բե­րեալ 2013ի իր տա­րե­կան զե­կոյ­ցը: ­Փաս­տա­թուղ­թին ո­րոշ պար­բե­րու­թիւն­նե­րը կը վե­րա­բե­րին ­Հա­յաս­տա­նին, մաս­

նա­ւո­րա­բար այն հա­տո­ւա­ծը, ուր «­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100ա­մեա­կին ըն­դա­ռաջ, Եւ­րո­պա­կան ­Միու­թեան ան­դամ բո­լոր պե­տու­թիւն­նե­րուն կոչ կ­’ուղ­ղո­ւի` ճանչ­նա­լու ­Ցե­ղաս­պա­նու­թիւ­նը, եւ Եւ­րո­պա­կան ­Միու­թեան հաս­տա­տու­թիւն­նե­րուն կը խրա­խու­սէ նպաս­տե­լու ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ճա­նաչ­ման»:

 

«­Հա­յաս­տա­նի Եւ­րո­պա­ցի ­Բա­րե­կամ­ներ» (Հ.Ե.Բ.) կազ­մա­կեր­պու­թիւ­նը այս ա­ռի­թով հրա­պա­րա­կած է յայ­տա­րա­րու­թիւն մը` ող­ջու­նե­լով Եւ­րո­պա­կան ­Խորհր­դա­րա­նի զե­կոյ­ցը: Հ.Ե.Բ. ղե­կա­վար Է­տո­ւար­տօ ­Լո­րեն­զօ Օ­չօա գրած է.- «Եր­կա­րա­տեւ ընդ­մի­ջու­մէ ետք, Եւ­րո­խորհըր­դա­րա­նը վե­րա­հաս­տա­տած է իր դիր­քո­րո­շու­մը՝ ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան վե­րա­բե­րեալ, դար­ձեալ հաս­տա­տե­լով, որ ցե­ղաս­պա­նու­թիւն­նե­րը եւ ա­նոնց ժխտու­մը պէտք է դի­տար­կո­ւին մարդ­կա­յին ի­րա­ւունք­նե­րու ծի­րէն ներս: Այս ա­ռանձ­նա­յա­տուկ տա­րո­ւան ըն­թաց­քին, մենք ե­րախ­տա­պարտ ենք հայ ժո­ղո­վուր­դին հան­դէպ եւ­րո­պա­կան հա­մե­րաշ­խու­թեան այս­պի­սի ու­ժեղ ազ­դան­շա­նի հա­մար»: Եւ­րո­պա­կան ­Խորհր­դա­րա­նի զե­կոյ­ցը մաս­նա­ւո­րա­պէս ու­շադ­րու­թեան տակ կը դնէ մարդ­կա­յին ի­րա­ւունք­նե­րու հար­ցը՝ Եւ­րո­միու­թեան գոր­ծըն­կեր­նե­րուն հետ յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րու պա­րու­նա­կէն ներս, նշե­լով. «Եւ­րո­միու­թեան գոր­ծըն­կեր եր­կիր­նե­րուն պէտք է հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան ա­ռա­ւել բարձր կար­գա­վի­ճակ շնոր­հո­ւի՝ բա­ցա­ռա­պէս մարդ­կա­յին ի­րա­ւունք­նե­րու եւ ժո­ղովր­դա­վա­րու­թեան առն­չո­ւող պայ­ման­նե­րը բա­ւա­րա­րե­լու պա­րա­գա­յին, իսկ Եւ­րո­միու­թիւ­նը պէտք չէ վա­րա­նի յա­րե­բե­րու­թիւն­նե­րը սա­ռեց­նե­լու՝ նշո­ւած պա­հանջ­նե­րը չբա­ւա­րա­րո­ւե­լու պա­րա­գա­յին»:

­Փաս­տա­թուղ­թին մէջ նաեւ անդ­րա­դարձ կայ կրօ­նա­կան փոք­րա­մաս­նու­թիւն­նե­րու ի­րա­վի­ճա­կին, մաս­նա­ւոր­պէս՝ ­Մեր­ձա­ւոր Ա­րե­ւել­քի մէջ, նշե­լով նաեւ հա­յե­րու պա­րա­գան: Այս պար­բե­րու­թիւն­նե­րով, խորհր­դա­րա­նը կոչ կ­՛ը­նէ Եւ­րո­միու­թեան եւ ա­նոր ան­դամ եր­կիր­նե­րուն՝ «ե­րաշ­խա­ւո­րե­լու, որ կրօ­նա­կան փոք­րա­մաս­նու­թիւն­նե­րը յար­գո­ւին աշ­խար­հի տա­րած­քին, մաս­նա­ւո­րա­պէս՝ ­Մեր­ձա­ւոր Ա­րե­ւել­քի մէջ, ուր քրիս­տո­նեա­նե­րը, ներա­ռեալ կա­թո­լիկ­նե­րը, ա­ռա­քե­լա­կան հա­յե­րը, ղպտի­նե­րը, ե­զի­տի­ներն ու իս­լամ փոք­րա­մաս­նու­թիւն­նե­րը կը հա­լա­ծո­ւին «Իս­լա­մա­կան ­Պե­տու­թեան» եւ այլ ա­հա­բեկ­չա­կան խմբա­ւո­րում­նե­րու կող­մէ»: