Սերժ Սարգսեանը այս մասին յայտարարեց Աստանայի մէջ, ուր Ռուսաստանի, Պելառուսի եւ Ղազախստանի նախագահները պայմանագիր ստորագրեցին

Աստանայի մէջ երէկ կազմակերպուած Եւրասիական բարձրագոյն տնտեսական խորհուրդի ընդլայնուած նիստին ժամանակ Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսեան յայտարարեց թէ Հայաստան մտադիր է Եւրասիական տնտեսական միութեան ստեղծման մասին պայմանագրին միանալ մինչեւ Յունիս 15:

«Պելառուսի, Ղազախստանի եւ Ռուսաստանի համապատասխան մասնագիտական գերատեսչութիւնների, Եւրասիական տնտեսական յանձնաժողովի հետ համակարգուած աշխատանքը թոյլ տուեց սահմանուած ժամկէտներում նախապատրաստել Եւրասիական տնտեսական միութեան վերաբերեալ պայմանագրին Հայաստանի միանալու վերաբերեալ պայմանագիրը», - իր ելոյթին մէջ նշեց Հայաստանի նախագահը, շարունակելով՝ «Այդ կապակցութեամբ ցանկանում եմ շնորհակալութիւն յայտնել Մաքսային միութեան անդամ-պետութիւնների բոլոր ներկայացուցիչներին, Եւրասիական յանձնաժողովին՝ խրթին հարցերի մասնագիտական մշակման համար, որը թոյլ տուեց ամրագրել այսօրուայ արդիւնքները: Դա հնարաւոր դարձաւ նաեւ Հայաստանի կողմից վերջին տարիներին իրականացուած միջազգային չափորոշիչներին համապատասխան ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների շնորհիւ»:

Հայաստանին առաջարկուեցաւ Եւրասիականին միանալ
ՄԱԿ-ի կողմէ ճանչուած սահմաններով՝
այսինքն առանց Լեռնային Ղարաբաղի...

Այսպէս ուրեմն Հայաստան մինչեւ Յուլիս 1 պէտք է ստորագրէ Եւրասիական միութեան միանալու պայմանագիրը, եթէ, անշուշտ համաձայնի գտնուի Եւրասիական միութեան հիմնադիր անդամ Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարպաեւի կողմէ առաջ քշուած պայմանին: Իսկ պայմանը հետեւեալն է՝ միանալ Եւրասիական միութեան ՄԱԿ-ի կողմէ ճանչցուած սահմաններով, այսինքն՝ առանց Լեռնային Ղարաբաղին:
Նազարպաեւ ըսաւ նաեւ, որ իրենք՝ հիմնադիր երկիրներու նախագահները, չեն ուզեր նեղացնել ատրպէյճանցի իրենց գործընկերը...
Ատրպէյճանը, ի դէպ, որեւէ կապ չունի Եւրասիական միութեան հետ եւ երբեք ալ չի ակնարկած, որ պիտի փափաքէր անդամակցիլ այս միութեան:
Նազարպաեւ աւելցուց, թէ Ռուսաստանի, Պելառուսի եւ Ղազախստանի նախագահները ստացած են Ատրպէյճանի նախագահի նամակը, ուր կը շեշտուի թէ Առեւտուրի համաշխարհային կազմակերպութեան Հայաստան անդամակցած էր նոյն այդ պայմանով:
Ներկայ պահուն այս պայմանը քննարկել պարտադիր չէ, սակայն մօտ ապագային պահը պիտի գայ որ հարցը պէտք է քննարկման դրուի: