­altՀա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան ան­կա­խու­թեան վե­րա­կանգն­ման 25րդ ­տա­րե­դար­ձի ա­ռի­թով՝ Ե­րե­ւա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան հրա­պա­րա­կին վրայ տե­ղի ու­նե­ցաւ զօ­րա­հան­դէս` հայ­կա­կան զի­նո­ւած ու­ժե­րու բո­լոր ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րուն մաս­նակ­ցու­թեամբ:

 

­Ցու­ցադ­րո­ւե­ցան հայ­կա­կան բա­նա­կի նո­րա­գոյն ձեռք­բե­րում­նե­րը, ո­րոնց մա­սին վեր­ջին շրջա­նին լրա­տո­ւա­մի­ջոց­նե­րը գրած են. հե­ռա­հար` «Իս­քան­տեր» հրթի­ռա­յին հա­մա­կարգ­ներ, հա­մա­զար­կա­յին կրա­կի հե­ռա­հար` «Ս­մերչ» հա­մա­կարգ­ներ, հա­կաօ­դա­յին պաշտ­պա­նու­թեան հա­մար նա­խա­տե­սո­ւած «­Պուք» զե­նի­թահր­թի­ռա­յին հա­մա­կարգ­ներ եւ ռա­տիօ-ե­լեկտ­րո­նա­յին պայ­քա­րի նո­րա­գոյն` «Ին­ֆաու­նա» հա­մա­կարգ:

­Զօ­րա­հան­դէ­սի ըն­թաց­քին Հ.Հ. նա­խա­գա­հը հան­դէս ե­կաւ խօս­քով մը, ո­րուն մէջ ը­սաւ.-
«Այ­սօր` 21րդ ­դա­րուն, զէն­քե­րը փո­խո­ւած են, բայց չենք փո­խո­ւած մենք` սե­փա­կան ա­զա­տու­թիւ­նը պաշտ­պա­նե­լու մեր վճռա­կա­նու­թեամբ:
«Վ­կան այս զօ­րա­հան­դէսն է:

«Վս­տա­հա­բար, ի­տէա­լա­կան աշ­խար­հին մէջ ի­րա­ւունքն է, որ պէտք է ծնի ուժ: ­Բայց այ­սօ­րո­ւան աշ­խարհն ու մեր շրջա­պա­տը հե­ռու են ի­տէա­լա­կան ըլ­լա­լէ: ­Դեռ կան հան­գա­մանք­ներ, երբ ու­ժը կը ծնի ի­րա­ւունք: ­Մենք ու­նինք մեր ի­րա­ւուն­քը եւ մեր ա­զա­տու­թիւ­նը պաշտ­պա­նե­լու ու­ժը: Վ­կան այս զօ­րա­հան­դէսն է:
«Ա­զա­տու­թիւնն ու ան­կա­խու­թիւ­նը պաշտ­պա­նու­թեան կա­րիք ու­նին ո՛չ միայն ար­տա­քին սպառ­նա­լիք­նե­րէ:

­Մեր քա­ղա­քա­ցի­նե­րը եւս պէտք է ա­զատ ըլ­լան, ո­րով­հե­տեւ ա­զատ մարդն ու ա­զատ հա­սա­րա­կու­թիւ­նը ան­հա­մե­մատ ա­ւե­լի ար­դիւ­նա­ւէտ կը գոր­ծեն: ­Մենք կրնանք եւ պէտք է շա­րու­նա­կենք կա­ռու­ցել ար­դիւ­նա­ւէտ եր­կիր, որ պի­տի պաշտ­պա­նէ ա­զատ քա­ղա­քա­ցին եւ ա­զատ հա­սա­րա­կու­թիւ­նը: Ա­նա­զատ մար­դիկ տե­սա­կա­նօ­րէն կրնան ստեղ­ծել շատ բան, բայց ոչ եր­ջան­կու­թիւն:

«Ան­ցած 25 տա­րի­նե­րու ըն­թաց­քին մենք անշր­ջե­լի յա­ջո­ղու­թիւն­ներ ար­ձա­նագ­րած ենք: Եր­բեմն սխա­լած ենք, եր­բեմն` ծայ­րա­յե­ղու­թիւն­նե­րու մէջ յայտ­նո­ւած, բայց, մեծ հա­շո­ւով, ճիշդ ու­ղիով շար­ժած ենք: ­Մենք կը կա­ռու­ցենք մեր եր­ջան­կու­թիւ­նը խա­ղաղ եւ ստեղ­ծա­գործ ա­րար­ման ճամ­բով: Իսկ յա­ռաջ շար­ժե­լու մեր բա­նա­ձե­ւը շատ պարզ է` աշ­խա­տանք, աշ­խա­տանք եւ աշ­խա­տանք: ­Մենք մեր ձեռք­բե­րում­նե­րը պէտք է բազ­մա­պատ­կենք մե՛ր աշ­խա­տան­քով եւ պաշտ­պա­նենք մե՛ր ու­ժե­րով:

«­Կեց­ցե՛ն ­Հա­յաս­տա­նի սահ­ման­նե­րը ա­չա­լուրջ հսկող մեր տղա­նե­րը. ա­նոնք մեր ա­զա­տու­թեան թիւ մէկ ե­րաշ­խա­ւորն են:
«­Փա՛ռք Ար­ցա­խեան ա­զա­տա­մար­տը կեր­տած ան­մահ հե­րոս­նե­րուն եւ մեր բո­լոր քա­ջա­րի տղա­նե­րուն:

«­Փա՛ռք Ապ­րի­լեան մեր կո­րիւն­նե­րուն, որ յօդս ցնդե­ցու­ցին հա­կա­ռա­կոր­դին բո­լոր ծրա­գիր­նե­րը: Ա­միս­ներ ա­ռաջ հե­տա­խոյզ-գնդաց­րորդ ­Սա­սուն Մկրտ­չեա­նի շի­րի­մին առ­ջեւ մեր բո­լո­րին ա­նու­նով խոս­տա­ցայ, որ պի­տի շա­րու­նա­կենք ­Սա­սու­նին եւ իր ըն­կեր­նե­րուն սուրբ գոր­ծը, միշտ վառ պի­տի պա­հենք Ար­ցա­խի եւ ­Հա­յաս­տա­նի նոր սե­րուն­դէն ճա­ռա­գայ­թող այն լոյ­սը, որ Ապ­րի­լեան օ­րե­րուն բո­լորս դար­ձու­ցած էր միաս­նա­կան. միաս­նա­կան մէկ բռունցք` պատ­րաստ իջ­նե­լու մեր անվ­տան­գու­թեան սպառ­նա­ցող ո­սո­խի գլխուն: ­Մենք մեր խոս­տու­մը պի­տի պա­հենք: Վ­կան այս զօ­րա­հան­դէսն է:

«­Կեց­ցէ՛ ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան քա­ղա­քա­ցին` հո­ղի մշակն ու շի­նա­րա­րը, բժիշկն ու ու­սու­ցի­չը, հան­քա­փորն ու գոր­ծա­րա­րը, պե­տա­կան ծա­ռա­յողն ու մշա­կու­թա­յին գոր­ծի­չը: ­Փա՛ռք նոր ար­ժէք ստեղ­ծող հա­յաս­տան­ցիին:
«­Կեց­ցէ՛ ­Հա­յաս­տան-Ար­ցախ-սփիւռք ե­ռա­միաս­նու­թիւ­նը. միա­սին մենք ա­ւե­լին ենք, քան կա­րե­լի է պատ­կե­րաց­նել:
«­Կեց­ցե՛ն ­Հա­յաս­տա­նի ազ­գա­յին փոք­րա­մաս­նու­թիւն­նե­րը ներ­կա­յաց­նող մեր քոյ­րերն ու եղ­բայր­նե­րը, ո­րոնք հա­ւա­սա­րա­պէս լծո­ւած են մեր երկ­րի զար­գա­ցումն ու պաշտ­պա­նու­թիւ­նը հե­տե­ւո­ղա­կա­նօ­րէն առ­ջեւ տա­նե­լու գոր­ծին:

«­Կեց­ցէ՛ հայ ա­ւան­դա­կան ըն­տա­նի­քը, որ ժա­մա­նա­կի բո­լոր հո­սանք­նե­րէն ան­դին կը շա­րու­նա­կէ մնալ հե­րոս­ներ կեր­տող եւ ու­սում­նա­տենչ սե­րունդ մեծց­նող ջեր­մու­թեան աղ­բիւր:
«­Յար­գե­լի՛ հայ­րե­նա­կից­ներ,
«Կր­կին կը շնոր­հա­ւո­րեմ բո­լորս եւ ամ­բողջ հա­յու­թիւ­նը ­Հա­յաս­տա­նի պե­տա­կա­նու­թեան վե­րա­կանգն­ման քա­ռորդ-դա­րեայ յո­բե­լեա­նի ա­ռի­թով:
«­Փա՛ռք ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան:
«­Փա՛ռք ­Հա­յաս­տա­նի զի­նո­ւած ու­ժե­րուն»: