Հա­յաս­տա­նի ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րար Է­դո­ւարդ ­Նալ­բան­դեան, «Ա­զա­տու­թիւն» ձայ­նաս­փիւ­ռի կա­յա­նին տրո­ւած հար­ցազ­րոյ­ցի մը ըն­թաց­քին, ­Յու­նիս 18ին մեկ­նա­բա­նած է Եւ­րո­պա­կան ­Դա­տա­րա­նի ո­րո­շու­մը՝ ­Լեռ­նա­յին ­Ղա­րա­բա­ղի տագ­նա­պին առն­չո­ւող եր­կու գոր­ծե­րով:

­Մար­դու Ի­րա­ւունք­նե­րու Եւ­րո­պա­կան ­Դա­տա­րա­նը բա­ւա­րա­րած է ­Մի­նաս ­Սարգ­սեա­նի հայ­ցը՝ ընդ­դէմ Ատր­պէյ­ճա­նի, նաեւ՝ Էլ­խան ­Չի­րա­գո­վի եւ այ­լոց հայ­ցը՝ ընդ­դէմ ­Հա­յաս­տա­նի, ա­ռա­ջար­կե­լով եր­կու եր­կիր­նե­րու կա­ռա­վա­րու­թիւն­նե­րուն՝ ստեղ­ծել աշ­խա­տա­կարգ մը, ո­րուն օգ­նու­թեամբ ­Ղա­րա­բա­ղեան պա­տե­րազ­մին հե­տե­ւան­քով ինչ­քե­րէ եւ կալ-

­ւած­նե­րէ զրկուած այդ ան­ձե­րը պի­տի կա­րե­նան վե­րա­կանգ­նել ի­րենց սե­փա­կա­նու­թեան ի­րա­ւուն­քը եւ հա­տու­ցում ստա­նալ:

­Չի­րա­գո­վի հայ­ցով ­Մար­դու Ի­րա­ւունք­նե­րու Եւ­րո­պա­կան ­Դա­տա­րա­նին մէջ տրո­ւած ո­րոշ­ման մա­սին՝ ատր­պէյ­ճա­նա­կան մեկ­նա­բա­նու­թիւն­նե­րու վե­րա­բե­րեալ հար­ցու­մին Է­դուարդ ­Նալ­բան­դեան պա­տաս­խա­նած է.- «­Մարդ­կա­յին Ի­րա­ւունք­նե­րու Եւ­րո­պա­կան ­Դա­տա­րա­նի ծի­րին մէջ կամ հո­վա­նիին ներ­քեւ կամ միջ­նոր­դու­թեամբ չէ, որ կ­՛ըն­թա­նան ­Լեռ­նա­յին ­Ղա­րա­բա­ղի հիմ­նախըն­դի­րի լուծ­ման բա­նակ­ցու­թիւն­նե­րը: Ե.Ա.Հ.Կ.ի ­Մինս­քի Խմ­բա­կի հա­մա­նա­խա­գա­հու­թիւ­նը մի­ջազ­գա­յին լիա­զօ­րու­թիւն ու­նե­ցող միակ ձե­ւա­չափն է, որ կը զբա­ղի հիմ­նա­հար­ցին լու­ծու­մով»:

­Պաշ­տօ­նա­կան ­Պա­քուի յայ­տա­րա­րու­թեան մէջ ը­սո­ւած է.- «Ատր­պէյ­ճա­նի ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րա­րու­թիւ­նը ող­ջու­նած է Եւ­րո­պա­կան ­Դա­տա­րա­նի ո­րո­շու­մը, որ փաս­տօ­րէն վերջ դրաւ ­Հա­յաս­տա­նի ժխտո­ղա­կա­նու­թեան` Ատր­պէյ­ճա­նի տա­րածք­նե­րու ա­պօ­րի­նի բռնագրա­ւում կա­տա­րած ըլ­լա­լու եւ Ատր­պէյ­ճա­նի տա­րած­քին մէջ զի­նո­ւո­րա­կան ներ­կա­յու­թիւն ու­նե­նա­լու փաս­տե­րուն նկատ­մամբ»:

­Հա­յաս­տա­նի ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րա­րը հա­կա­դար­ձած է.- «­Չի­րա­գո­վի հայ­ցով տրո­ւած ո­րո­շու­մը կը վե­րա­բե­րի ան­հա­տա­կան դա­տա­կան գոր­ծին, որ չի կրնար ազ­դել ­Ղա­րա­բա­ղեան հիմ­նախն­դի­րի լուծ­ման շուրջ բա­նակ­ցա­յին հո­լո­վոյ­թին վրայ: Ատր­պէյ­ճա­նի կող­մէ յի­շեալ ո­րոշ­ման շա­հար­կու­մը կրնայ միայն վնաս հասց­նել խա­ղաղ լուծ­ման ջան­քե­րուն: ­Գաղ­թա­կան­նե­րու եւ տե­ղա­հա­նո­ւած ան­ձե­րու վե­րա­դար­ձի ի­րա­ւուն­քին կա­պո­ւած հար­ցե­րը բա­նակ­ցա­յին հո­լո­վոյ­թի բաղ­կա­ցու­ցիչ մաս կը կազ­մեն: Ա­նոնք կրնան լու­ծում ստա­նալ հիմ­նախն­դի­րի հա­մա­պար­փակ լուծ­ման շնոր­հիւ: Այս մա­սին կը նշուի նաեւ ­Ղա­րա­բա­ղեան հիմ­նախն­դի­րի լուծ­ման վե­րա­բե­րեալ ե­ռա­նա­խա­գա­հող եր­կիր­նե­րու ղե­կա­վար­նե­րու յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րուն մէջ»: