Κύ­ριε Πρό­ε­δρε,

Με με­γά­λη χα­ρά βρί­σκο­μαι σή­με­ρα στo Ε­ρε­βάν και θέ­λω ι­διαί­τε­ρα να εκ­φρά­σω τις ευ­χα­ρι­στί­ες μου για την υ­πο­δο­χή και τη φι­λο­ξε­νί­α που ε­πι­φυ­λάσ­σε­τε σε ε­μέ­να και τα μέ­λη της ελ­λη­νι­κής α­πο­στολής.

Η πα­ρου­σί­α μου ε­δώ α­ντα­να­κλά τη σπου­δαιό­τη­τα που α­πο­δί­δου­με στην α­νά­πτυ­ξη των σχέ­σε­ων α­νά­με­σα στις χώ­ρες μας, σε ό­λους τους το­μείς συ­νερ­γα­σί­ας: πο­λι­τι­κό, οι­κο­νο­μι­κό, πο­λι­τι­στι­κό.

Τους Έλ­λη­νες και τους Αρ­μέ­νιους συν­δέ­ουν ι­σχυ­ροί, ι­στο­ρι­κοί δε­σμοί φι­λί­ας και πο­λι­τι­στι­κής συ­νά­φειας, οι ο­ποί­οι, πολ­λές φο­ρές κά­τω α­πό δύ­σκο­λες συν­θή­κες, σφυ­ρη­λα­τή­θη­καν στο πέ­ρα­σμα των αιώ­νων και α­πο­τε­λούν το ι­στο­ρι­κό ση­μεί­ο α­να­φο­ράς α­νά­με­σα στους δύ­ο λα­ούς.

Δεν λη­σμο­νού­με ό­τι τον 20ό αιώ­να τα έ­θνη μας έ­ζη­σαν μαρ­τυ­ρι­κές στιγ­μές α­πό κοι­νή αι­τί­α, ό­πως δη­λώ­νει και η ι­στο­ρί­α του πο­ντια­κού ελ­λη­νι­σμού. Δεν  ξε­χνά­με και δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με τη γε­νο­κτο­νί­α του 1915.  Εί­μα­στε πε­ρή­φα­νοι που η Ελ­λά­δα υ­πήρ­ξε  α­πό τις λί­γες χώ­ρες που πα­ρα­χώ­ρη­σαν ά­συ­λο στους διω­κό­με­νους Αρ­μέ­νιους, αλ­λά και α­πό τις πρώ­τες χώ­ρες που α­να­γνώ­ρι­σε την γε­νο­κτο­νί­α του Αρ­με­νι­κού λα­ού. Πρό­σφα­τα η Βου­λή των Ελ­λή­νων ψή­φι­σε νό­μο που προ­βλέ­πει την ποι­νι­κο­ποί­η­ση της άρ­νη­σης των γε­νο­κτο­νιών.

Η Αρ­με­νι­κή κοι­νό­τη­τα της Ελ­λά­δος εί­ναι μι­κρή μεν, ακ­μαί­α και δρα­στή­ρια δε, ό­πως και στην χώ­ρα σας η ι­στο­ρι­κή Ελ­λη­νι­κή κοι­νό­τη­τα της Αρ­με­νί­ας. Α­πο­τε­λούν, ό­μως, ι­σχυ­ρούς συν­δε­τι­κούς κρί­κους,  α­νά­με­σα στις δυο χώ­ρες και δια­τη­ρούν ζω­ντα­νή τη φι­λί­α αυ­τή. 

Οι ση­με­ρι­νές συ­νο­μι­λί­ες μας ε­πι­βε­βαιώ­νουν για α­κό­μη μί­α φο­ρά το υ­ψη­λό και ου­σια­στι­κό ε­πί­πε­δο των δι­με­ρών πο­λι­τι­κών σχέ­σε­ων, που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται α­πό κλί­μα α­μοι­βαί­ας ε­κτι­μή­σε­ως και ε­μπι­στο­σύ­νης.

Κύ­ριε Πρό­ε­δρε,

Η οι­κο­νο­μι­κή μας συ­νερ­γα­σί­α, ό­πως εί­χα την ευ­και­ρί­α να σας ε­νη­με­ρώ­σω σή­με­ρα, έ­χει με­γά­λα πε­ρι­θώ­ρια α­νά­πτυ­ξης. Στη χώ­ρα μου συ­ντε­λού­νται διαρ­θρω­τι­κές αλ­λα­γές, οι ο­ποί­ες ου­σια­στι­κά προ­ά­γουν το ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον και α­να­δει­κνύ­ουν ση­μα­ντι­κές ευ­και­ρί­ες για συ­νερ­γα­σί­ες.

Θέ­λω να πι­στεύ­ω ό­τι οι δυ­να­τό­τη­τες πε­ραι­τέ­ρω εμ­βά­θυν­σης των οι­κο­νο­μι­κών και ε­μπο­ρι­κών μας σχέ­σε­ων δια­γρά­φουν θε­τι­κές προ­ο­πτι­κές, ό­πως δια­πι­στώ­θη­κε και στο Ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κό Forum  που διορ­γα­νώ­θη­κε με την συμ­με­το­χή α­ξιό­λο­γων ε­πι­χει­ρη­μα­τιών, τό­σο α­πό την Αρ­με­νί­α ό­σο και α­πό την Ελ­λά­δα.

Στον μορ­φω­τι­κό το­μέ­α οι σχέ­σεις μας α­να­πτύσ­σο­νται με τα­χείς ρυθ­μούς ό­πως δεί­χνει η συ­νερ­γα­σί­α που έ­χουν α­να­πτύ­ξει α­νώ­τα­τα εκ­παι­δευ­τι­κά ι­δρύ­μα­τα των χω­ρών μας, αλ­λά και οι υ­πο­τρο­φί­ες που χο­ρη­γού­νται σε Αρ­μέ­νιους φοι­τη­τές να φοι­τή­σουν στα ελ­λη­νι­κά εκ­παι­δευ­τι­κά ι­δρύ­μα­τα.

Εί­μαι δε ι­διαί­τε­ρα ευ­τυ­χής για τη λει­τουρ­γί­α πα­νε­πι­στη­μια­κών τμη­μά­των δι­δα­σκα­λί­ας της ελ­λη­νι­κής γλώσ­σας  σή­με­ρα στα Πα­νε­πι­στή­μια του Ε­ρε­βάν και του Brussov.

Πα­ράλ­λη­λα, α­πο­δί­δου­με ση­μα­σί­α ό­τι στις έ­νο­πλες δυ­νά­μεις της χώ­ρας σας υ­πη­ρε­τούν στε­λέ­χη, α­πό­φοι­τοι των  ελ­λη­νι­κών στρα­τιω­τι­κών σχο­λών.

Κύ­ριε Πρό­ε­δρε,

Γνω­ρί­ζε­τε ό­τι η Ελ­λά­δα και οι Έλ­λη­νες συν­δε­ό­μα­στε με την πε­ριο­χή του Καυ­κά­σου με πα­νάρ­χαιους ι­στο­ρι­κούς δε­σμούς.  Στη­ρί­ζου­με με κά­θε μέ­σο την ε­μπέ­δω­ση συν­θη­κών α­σφά­λειας και στα­θε­ρό­τη­τας στην πε­ριο­χή, πι­στεύ­ο­ντας ό­τι θα ο­δη­γή­σουν στην πε­ρι­φε­ρεια­κή συ­νερ­γα­σί­α και στην οι­κο­νο­μι­κή ευ­μά­ρεια.

Η Ελ­λά­δα εί­χε πά­ντο­τε ως γνώ­μο­να της ε­ξω­τε­ρι­κής της πο­λι­τι­κής  την ει­ρη­νι­κή ε­πί­λυ­ση των δια­φο­ρών βά­σει του Διε­θνούς Δι­καί­ου, και, βε­βαί­ως, ε­κεί­νης του Να­γκόρ­νο Κα­ρα­μπάχ. Θε­ω­ρού­με ό­τι το πλαί­σιο της «Ο­μά­δος Μιν­σκ» του Ο­Α­ΣΕ εί­ναι το κα­ταλ­λη­λό­τε­ρο για την ε­πί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος. Με  ι­διαί­τε­ρο  εν­δια­φέ­ρον  πα­ρα­κο­λου­θού­με  την κι­νη­τι­κό­τη­τα που α­να­πτύσ­σε­ται το τε­λευ­ταί­ο χρο­νι­κό διά­στη­μα. Ευ­χό­με­θα να ε­πι­τευ­χθεί το τα­χύ­τε­ρο μί­α βιώ­σι­μη, πρα­κτι­κή και πραγ­μα­τι­στι­κή λύ­ση, με βά­ση τις αρ­χές και τους κα­νό­νες του Διε­θνούς Δι­καί­ου, η ο­ποί­α θα ι­κα­νο­ποιεί τα θε­μι­τά συμ­φέ­ρο­ντα και τις α­νά­γκες ό­λων των με­ρών.

Η Ελ­λά­δα, ως μέ­λος της Ευ­ρω­πα­ϊ­κής Έ­νω­σης, υ­πο­στη­ρί­ζει στα­θε­ρά την α­νά­πτυ­ξη των σχέ­σε­ων της  Έ­νω­σης με την Αρ­με­νί­α, μί­α χώ­ρα με ι­στο­ρι­κές ευ­ρω­πα­ϊ­κές ρί­ζες πο­λι­τι­σμού και πα­ρα­δό­σε­ων.

 Κύ­ριε Πρό­ε­δρε,

Η Ελ­λάς α­νέ­κα­θεν έ­δι­νε ι­διαί­τε­ρη έμ­φα­ση στις κα­λές σχέ­σεις με τους γεί­το­νές της και  έ­μπρα­κτο εν­δια­φέ­ρον  για την πε­ριο­χή της, τη Βαλ­κα­νι­κή.

Ό­πως τό­νι­σα και κα­τά την ση­με­ρι­νή μας συ­νά­ντη­ση, η έ­ντα­ξη των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων στην Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση α­πο­τε­λεί στρα­τη­γι­κό στό­χο της ελ­λη­νι­κής ε­ξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής. Βα­σι­κή, ό­μως, προ­ϋ­πό­θε­ση για την υ­λο­ποί­η­ση του ο­ρά­μα­τος αυ­τού εί­ναι η ύ­παρ­ξη σχέ­σε­ων κα­λής γει­το­νί­ας με­τα­ξύ ό­λων των χω­ρών της πε­ριο­χής.

Ό­σον α­φο­ρά τις σχέ­σεις μας με την Τουρ­κί­α, η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά συ­νε­χί­ζει να α­να­πτύσ­σει με συ­νέ­πεια τις πρω­το­βου­λί­ες της για την ε­ξο­μά­λυν­ση των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων. Οι ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις πρέ­πει να ε­ντάσ­σο­νται σε έ­να πλαί­σιο κα­λής γει­το­νί­ας που θα διέ­πε­ται α­πό τους  διε­θνώς ι­σχύ­ο­ντες κα­νό­νες δι­καί­ου. Ε­πι­θυ­μώ να το­νί­σω ό­τι και η Τουρ­κί­α ο­φεί­λει, α­πό πλευ­ράς της, να συμ­βά­λει στη δη­μιουρ­γί­α και δια­τή­ρη­ση του κλί­μα­τος αυ­τού.

Α­να­φο­ρι­κά με τις ε­ξε­λί­ξεις στο Κυ­πρια­κό, θα ή­θε­λα να ση­μειώ­σω ό­τι η Ελ­λά­δα υ­πο­στη­ρί­ζει τη δια­δι­κα­σί­α για ε­πί­τευ­ξη συ­νο­λι­κής λύ­σης του Κυ­πρια­κού.  Δεν υ­πο­στη­ρί­ζου­με, ό­μως, την ο­ποια­δή­πο­τε λύ­ση, αλ­λά λύ­ση που θα σέ­βε­ται τις αρ­χές του κρά­τους δι­καί­ου και των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των. Μιας λύ­σης σύμ­φω­νης με το κοι­νο­τι­κό κε­κτη­μέ­νο και τις α­πο­φά­σεις του Συμ­βου­λί­ου Α­σφα­λεί­ας των Η­νω­μέ­νων Ε­θνών για την Κύ­προ. Θέ­λω για μια α­κό­μη φο­ρά να το­νί­σω ό­τι η  Τουρ­κί­α ο­φεί­λει να α­να­γνω­ρί­σει την Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τί­α κρά­τος-μέ­λος της Ευ­ρω­πα­ϊ­κής Έ­νω­σης. Οι σχέ­σεις τη Τουρ­κί­ας με την Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση περ­νούν α­πό την Λευ­κω­σί­α.

Κύ­ριε Πρό­ε­δρε,

Εί­μαι σί­γου­ρος ό­τι και οι δύ­ο χώ­ρες μας θα α­ξιο­ποι­ή­σου­με το ση­με­ρι­νό, ε­ξαι­ρε­τι­κό κλί­μα της συ­νά­ντη­σής μας για να εμ­βα­θύ­νου­με και να ε­νι­σχύ­σου­με α­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο τη συ­νερ­γα­σί­α μας.

Με τις σκέ­ψεις αυ­τές, υ­ψώ­νω το πο­τή­ρι μου ευ­χό­με­νος σε ε­σάς και τους οι­κεί­ους σας υ­γεί­α και χα­ρά κα­θώς και στον Αρ­με­νι­κό λα­ό πρό­ο­δο σε ό­λους τους το­μείς της ζω­ής.