Ձօն Ազգային Բանակի 20-րդ Տարեդարձին

Քանի սահմանը
Կենդանի շնչով,
Հայոց զինուորն է՝ հսկում քաջարի,
Իմ երազները
Չեն մնայ անթեւ,
Որքան էլ մահուան՝ ձեռքը երկարի...

Իմ յաւերժաբուխ
Սրբազան երթի,
Հողը կը թնդայ խրոխտ քայլերգով,
Իմ երազների
Լոյսը կը ծագի,
Յոյսի արթնութեան՝ պայծառ շողերով...

Դո՛ւք իմ փրկութեան
Փարոսն էք արթուն,
Ջերմաշունչ  հրով պայծառ արեւի,
Դո՛ւք իմ հաւատի
Կանթեղն էք շողուն,
Հնչող նոր երգով՝ անծայր յաւերժի...

Փա՜ռք  ձեզ առյաւէտ,
Փա՜ռք  դրօշներին,
Հայրենի հողի հերոս մարտիկներ,
Դո՛ւք իմ երազի
Սիւներն էք կանգուն,
Հայոց լեռների՝ անմահ արծիւներ...

ԳՐԱԿԱՆ ԱՌՕՐԵԱՅ ԽՈՀԵՐ

Ծնուելը քիչ է ապրելու համար,
Ապրելը քիչ է յիշուելու համար:
***
Ազատաբաղձը՝ այս նենգ աշխարհում,
Պիտ հաղորդ լինի՝ ամէն տանջանքի:
***
Փառքը արձան չէ եւ ոչ էլ քար,
Փառքը՝ բարիքի վաստակն է արդար:
***
Յիշի՛ր որ միշտ մութ գիշերին,
Յաջորդում է լուսաբաց:
***
Խելացի մարդու լուման խլեցին,
Բայց նա տէր դարձաւ՝ ոսկէ կարասին:
***
Մտքի եւ հոգու հզօր ուժի դէմ,
Աշխարհակործան զէնքներն են պարտւում:
***
Արեւի լոյսը չի կարող օգնել,
Երբ մարդու միտքը խաւարն է պատել:
***
Բարութիւնից չարութիւն, լոկ մէկ քայլ է
ոչ աւելի,
Չարութիւնից բարութիւն, գուցէ մի կեանք չբաւի:
***
Մարդիկ դիւրութեամբ կարող են լքել,
Այն՝ ինչի համար տանջանք չեն կրել:
***
Ողջախոհ է նա հպարտ ու արի,
Ով շահի համար՝ հոգին չի ծախի:
***
Տագնապներն յաճախ առաջ են գալիս,
Մեր իսկ գործած սխալներից:
***
Պատիւը ձեռք է բերւում վարքով բարեզարդ:
***
Շահելու ուրախութիւնը այնքան մեծ չէ,
Որքան կորցնելու տխրութիւնը:
***
Տկարի յանցանքն՝ երկինք է հանւում,
Զօրեղի ոճիրն՝ հողի տակ թաղւում:
***
Զրոն զրոյով, զրոյ է դառնում,
Դու տես մէկի հետ՝ ինչե՞ր է դառնում:
***
Անհուն անկման մէջ վիշտի, կորստի,
Մարդ պէտք է դարձեալ սփոփանք փնտռի:
***
Դրամ վաստակելը դժուար է,
Աւելին՝ խոհեմաբար ծախսելը:
***
Առանց խորհելու խնդիր չես լուծի:

ՎԵՐՋԻՆ ԳԻՇԵՐՈՒՄ…

Թափուի՛ր ձիւն այդպէս՝
Թափուի՛ր դու անվերջ,
Արդար ու անբիծ՝ բիւրեղութեանդ հետ,
Քանզի դու լոյս ես՝
Սերմանում մթին,
Քո այդ անաղարտ՝ ճերմակութեանդ հետ…

Թափուի՛ր ձիւն այդպէս՝
Վերջին գիշերում,
Ինչպէս մի սիրերգ, մեղմ ու զմայլուն,
Տարածիր բոյրդ՝
Հեզ ու նրբաթեւ,
Ինչպէս քնքշագին՝ մի երանութիւն…
Քո աստղանման
Ծաղկաթերթերով,
Հիւսի՛ր նոր տարուայ՝ անուրջներ կրկին,
Որ հոծ մարդկութեան,
Բիւր երազները,
Շուտով մօտենան՝ իրացման շեմին…

Թող սիրոյ երգը
Անվերջ դայլայլի,
Ժիր մանուկների ճիչը լիանայ,
Թո՛ղ որ իղձերի
Կարկաչուն առուն,
Յառնող յոյսերի՝ կապոյտ ծով դառնայ…
Թո՛ղ չարը կեանքում
Գահընկէց լինի,
Էլ թո՛ղ չլինի՝ շաչող զէնք, զրահ,
Ամէն առաւօտ,
Երկնի կապոյտում,
Խաղաղութեան մէջ՝ թո՛ղ աշխարհն լողայ…

Թափուի՛ր ձիւն թափուի՛ր
Դու այս նոր օրում,
Ինչպէս մի սիրերգ՝ երազով անհուն,
Սնուցիր հոգիս՝
Մի Նոր թարմութեամբ,
Քո ձեռքով հիւսուած՝
ճերմակ գիշերում…

Աւիկ Տէյրմէնճեան
Պոսթըն