Մար­տի երկ­րորդ կի­սուն ­Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գահ ­Սերժ ­Սարգ­սեա­նի դէ­պի ­Յու­նաս­տան եւ ­Կիպ­րոս կա­տա­րած ի­րե­րա­յա­ջորդ պաշ­տօ­նա­կան այ­ցե­լու­թիւն­նե­րը ծա­ռա­յե­ցին հա­յեւ­յոյն, ինչ­պէս եւ հա­յու­կիպ­րա­կան դա­րա­ւոր բա­րե­կա­մու­թեանց վե­րա­նո­րո­գու­մին՝ ըն­թա­ցիկ եւ սոսկ ա­րա­րո­ղա­կար­գա­յին դի­ւա­նա­գի­տու­թեան սահ­ման­նե­րէն ան­դին անց­նե­լով։

­Յու­նաս­տա­նի տո­ւած ­Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գա­հին պաշ­տօ­նա­կան այ­ցե­լու­թիւ­նը ե­կաւ ան­գամ մը եւս լու­սար­ձա­կի տակ առ­նե­լու ­Յու­նաս­տա­նի եւ ­Հա­յաս­տա­նի մի­ջեւ գո­յու­թիւն ու­նե­ցող հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան ըն­դար­ձակ դաշ­տը։ Այ­ցե­լու­թիւ­նը ծա­ռա­յեց կրթա­կան, մշա­կու­թա­յին եւ գի­տա­կան մար­զե­րուն մէջ զոյգ եր­կիր­նե­րու հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան մար­զե­րուն ըն­դար­ձակ­ման՝ հա­մա­պա­տաս­խան հա­մա­ձայ­նա­գիր­նե­րու ստո­րագ­րու­մով։

­Յա­տուկ կա­րե­ւո­րու­թիւն կը ներ­կա­յաց­նէ ­Յու­նաս­տա­նի մէջ հա­յա­գի­տա­կան բարձ­րա­գոյն ամ­պիո­նի մը ստեղծ­ման շուրջ հա­մա­ձայ­նու­թիւ­նը։ Ն­ման ամ­պիո­նը ան­կաս­կած պի­տի նպաս­տէ հա­յե­րէ­նի ու­սուց­ման եւ կա­տա­րե­լա­գործ­ման՝ յոյն ու­սա­նո­ղա­կան շրջա­նակ­նե­րուն մօտ։ ­Նաեւ՝ ամ­պիո­նը վստա­հա­բար իր բա­րե­բեր անդ­րա­դար­ձը պի­տի ու­նե­նայ յու­նա­հա­յե­րուս հա­մար, մա­նա­ւանդ ազ­գա­յին ու հայ­կա­կան մեր վար­ժա­րան­նե­րը ո­րա­կեալ ու­սուց­չա­կան կազ­մե­րով օժ­տե­լու ուղ­ղու­թեամբ։

Ա­թէնք իր այ­ցե­լու­թեան ըն­թաց­քին, ­Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գա­հը հան­դի­պում ու­նե­ցաւ նաեւ Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի Կ. ­Կո­մի­տէին հետ՝ փո­խա­դարձ ծա­նօ­թաց­ման եւ մտքեր փո­խա­նա­կե­լու հա­մար ­Հա­յաս­տանն ու հա­յու­թիւ­նը, այդ կար­գին յու­նա­հա­յու­թիւ­նը յու­զող հար­ցե­րուն շուրջ։

­Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գա­հին ­Յու­նաս­տան եւ ­Կիպ­րոս այ­ցե­լու­թիւն­նե­րը յատ­կան­շո­ւե­ցան նաեւ հայ, յոյն եւ կիպ­րա­ցի ժո­ղո­վուրդ­նե­րուն զօ­րակ­ցու­թեան մա­կար­դա­կը բարձ­րաց­նե­լու կո­չե­րով, ինչ­պէս եւ մեր ժո­ղո­վուրդ­նե­րուն դէմ գոր­ծո­ւած թրքա­կան ո­ճիր­նե­րուն դի­ւա­նա­գի­տա­կան դա­տա­պար­տու­մով, այ­լեւ՝ ի­րա­ւուն­քի եւ ար­դա­րու­թեան պա­հանջ­ներվ։

­Բա­րե­կա­մա­կան եւ զօ­րակ­ցա­կան այդ պաշ­տօ­նա­կան յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րը ըստ ե­րե­ւոյ­թին ջղա­գար ան­հանգս­տու­թիւն ա­ռա­ջա­ցու­ցին թրքա­կան պե­տու­թեան ղե­կա­վար շրջա­նակ­նե­րուն մօտ։ Թր­քա­կան կո­պիտ հա­կազ­դե­ցու­թեան կրքոտ թարգ­մա­նը հան­դի­սա­ցաւ ­Թուր­քիոյ ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րա­րու­թիւ­նը, որ «Թր­քա­կան ինք­նու­թեան դէմ մտա­պա­շար­ման եւ յա­ճա­խան­քի մէջ գտնո­ւե­լու յան­ցան­քով մե­ղադ­րեց» ­Յու­նաս­տա­նի, ­Կիպ­րո­սի եւ ­Հա­յաս­տա­նի պե­տա­կան պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րը։

Իբր թէ ­Հա­յաս­տա­նի, ­Յու­նաս­տա­նի եւ ­Կիպ­րո­սի պե­տա­կան այ­րե­րը հա­յե­րու, յոյ­նե­րու եւ կիպ­րա­ցի­նե­րու մօտ «ան­հիմն ա­տե­լու­թիւն» կը սեր­մա­նեն թրքա­կան «ինք­նու­թեան» դէմ...
Թր­քա­կան կո­պիտ հա­կազ­դե­ցու­թիւ­նը բնա­կա­նա­բար ան­պա­տաս­խան չձգո­ւե­ցաւ։

­Յատ­կա­պէս ­Յու­նաս­տան, թէ՛ իր ար­տա­քին գոր­ծոց նա­խա­րա­րու­թեան պաշ­տօ­նա­կան յայ­տա­րա­րու­թեամբ եւ թէ գլխա­ւոր ընդ­դի­մա­դիր ­Նոր ­Հան­րա­պե­տու­թիւն կու­սակ­ցու­թեան հա­մա­հունչ ու ձայ­նակ­ցող ար­ձա­գան­գով՝ ազ­գա­յին միաս­նա­կա­նու­թեան եւ հա­մե­րաշ­խու­թեան դրա­կան ցու­ցադ­րու­թիւն կա­տա­րեց. դա­տա­պար­տեց թուրք պե­տա­կան վա­րիչ­նե­րուն կա­մա­կոր եւ կա­մա­պաշտ կե­ցո­ւած­քը՝ շեշ­տե­լով սե­փա­կան պատ­մու­թեանց հետ հա­շո­ւի նստե­լու եւ ան­ցեա­լի սխալ­նե­րուն սրբագր­ման պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թիւ­նը ըն­դու­նե­լու հրա­մա­յա­կա­նը, թրքա­կան պե­տու­թեան հա­մար։

Թր­քա­կան պե­տու­թեան կո­պիտ եւ կարծր հա­կազ­դե­ցու­թիւ­նը հասկ­նա­լիօ­րէն չի սահ­մա­նա­փա­կո­ւիր ­Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գա­հին այ­ցե­լու­թեանց առ­թիւ դրսե­ւո­րո­ւած զօ­րակ­ցու­թեան յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րով։ Ան­գա­րա չէ մար­սած, որ Ա­թէնք օ­րէն­քով քրէա­կա­նօ­րէն պատ­ժե­լի հռչա­կեց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեանց ժխտու­մը։

Ան­գա­րա նոյն­պէս մտա­հոգ է, որ այս տա­րի կը լրա­նայ 20ա­մեա­կը ­Յու­նաս­տա­նի խորհր­դա­րա­նին կող­մէ ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան պաշ­տօ­նա­կան ճա­նա­չու­մին, ինչ որ կրնայ շար­ժա­ռիթ ծա­ռա­յել ­Հայ­կա­կան ­Պա­հան­ջա­տի­րու­թեան հա­մար, որ­պէս­զի ­Մեծ Ե­ղեռ­նի 101րդ ­տա­րե­լի­ցին նո­րո­վի թափ տայ յու­նա­հա­յու­թեան դա­տա­պար­տան­քի ու բո­ղո­քի քայ­լե­րուն։

­Յու­նա­հա­յու­թիւ­նը շար­ժա­ռի­թի պէտք չու­նի, ո­րով­հե­տեւ ­Հայ ­Դա­տի պա­հան­ջա­տի­րու­թիւ­նը շա­տոնց թե­ւա­կո­խած է ան­դուլ պայ­քա­րի փուլ, մին­չեւ որ ­Թուր­քիա ստի­պո­ւի հա­շո­ւի նստե­լու սե­փա­կան պատ­մու­թեան եւ ար­դար հա­տու­ցու­մը կա­տա­րե­լու իր գոր­ծած ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ծան­րա­գոյն ո­ճի­րին։