Print
Category: Յօդուածագրութիւն

altՀ.Յ.Դ. Բիւ­րո­յի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Հ­րանդ Մար­գա­րեա­նին,
Մե­ծա­յա՛րգ պա­րոն Մար­գա­րեան,


ՀՅԴ կու­սակ­ցու­թեան պա­տո­ւար­ժան ան­դամ­ներ,
Ու­ղե­կից կա­ռոյց­նե­րի յար­գար­ժան ղե­կա­վար­ներ,
Լ­րա­ցաւ Հ.Յ.Դ. կու­սակ­ցու­թեան հիմ­նադր­ման 125ա­մեայ յո­բե­լեա­նը, ո­րը իւ­րա­քան­չիւ­րիս հնա­րա­ւո­րու­թիւն է ըն­ձե­ռում մէկ ան­գամ եւս անդ­րա­դառ­նա­լու կու­սակ­ցու­թեան ան­ցած ու­ղուն, հայ­րե­նա­նո­ւէր գոր­ծու­նէու­թեա­նը եւ Հայ Դա­տի ար­դա­րա­ցի լուծ­մանն ուղ­ղո­ւած նրա ջան­քե­րին:

Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան սփիւռ­քի նա­խա­րա­րու­թեան եւ ան­ձամբ իմ ա­նու­նից շնոր­հա­ւո­րում եմ Հ.Յ.Դ. բո­լոր ան­դամ­նե­րին այս փա­ռա­ւոր յո­բե­լեա­նի առ­թիւ:

Կու­սակ­ցու­թեան ան­ցած ճա­նա­պար­հը լի է ե­ղել բար­դու­թիւն­նե­րով, խո­չըն­դոտ­նե­րով ու յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րով: Այն կա­րո­ղա­ցել է հա­մախմ­բել ազ­գա­յին յե­ղա­փո­խա­կան ու­ժե­րը՝ դառ­նա­լով մեր ազ­գա­յին-ա­զա­տագ­րա­կան պայ­քա­րի դրօ­շա­կա­կի­րը:

Հ.Յ.Դ.ն­ ան­ցեա­լի, ներ­կա­յի եւ ա­պա­գա­յի կու­սակ­ցու­թիւն է: Ա­նու­րա­նա­լի է նրա դե­րը Հա­յաս­տա­նի ա­ռա­ջին Հան­րա­պե­տու­թեան կերտ­ման, աշ­խար­հաս­փիւռ հա­յու­թեան ազ­գա­պահ­պան­ման եւ Հայ Դա­տի ար­դար լուծ­ման գոր­ծում: Կու­սակ­ցու­թեան հե­տե­ւո­ղա­կան պայ­քա­րի ար­դիւն­քում վե­րա­կանգ­նո­ւեց դա­րե­րով կոր­սո­ւած պե­տու­թիւ­նը՝ ստեղ­ծե­լով ա­ռա­ջին Հան­րա­պե­տու­թիւ­նը:

Ս­փիւռ­քեան իր բազ­մա­թիւ տե­ղա­կան մար­մին­նե­րի եւ քոյր կա­ռոյց­նե­րի ջան­քե­րով՝ 125 տա­րիէ ի վեր սփիւռ­քի հայ­կա­կան հա­մայնք­նե­րում այն ի­րա­կա­նաց­նում է հայ ինք­նու­թեան պահ­պան­ման եւ հա­մազ­գա­յին խնդիր­նե­րի լուծ­մանն ուղ­ղո­ւած շնոր­հա­կալ աշ­խա­տանք­ներ:

Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան ան­կա­խու­թեան հռչա­կու­մից յե­տոյ վե­րա­հաս­տա­տո­ւե­լով հայ­րե­նի­քում` Հ.Յ.Դ.ն շա­րու­նա­կում է իր կա­րե­ւո­րա­գոյն դե­րա­կա­տա­րու­թիւնն ու­նե­նալ հայ­կա­կան եր­կու հան­րա­պե­տու­թիւն­նե­րի կա­յաց­ման եւ ա­ռա­ջըն­թա­ցի գոր­ծում՝ պահ­պա­նե­լով իր բնո­րոշ դի­մա­գիծն ու կե­ցո­ւած­քը երկ­րի թէ՛ ներ­քին, թէ՛ ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նու­թեանն առն­չո­ւող հար­ցե­րում:

Այ­սօր էլ Հ.Յ.Դ.ն­ իր բե­ղուն գոր­ծու­նէու­թեամբ ու քա­ղա­քա­կան ծրագ­րե­րով մեծ դե­րա­կա­տա­րում ու­նի մեր երկ­րի քա­ղա­քա­կան խճան­կա­րում. պե­տու­թեան եւ միւս կու­սակ­ցու­թիւն­նե­րի հետ ձեռք ձեռ­քի տո­ւած՝ ի­րա­կա­նու­թիւն դար­ձան սահ­մա­նադ­րա­կան բա­րե­փո­խում­նե­րը, ո­րոնք, ան­շուշտ, կը նպաս­տեն՝ խո­րաց­նե­լու ժո­ղովր­դա­վա­րու­թիւ­նը, պաշտ­պա­նե­լու մար­դու ի­րա­ւունք­ներն ու ա­զա­տու­թիւն­նե­րը, նպաս­տե­լու հզօր Հա­յաս­տա­նի կերտ­մա­նը:

Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100րդ տա­րե­լի­ցի այս տա­րում միա­ւո­րո­ւեց ողջ ազ­գը, բռունց­քո­ւեց եւ կա­րո­ղա­ցաւ մի նոր հանգ­րո­ւա­նի հասց­նել Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ճա­նաչ­ման, դա­տա­պարտ­ման եւ հե­տե­ւանք­նե­րի վե­րաց­ման հիմ­նա­հար­ցը: Ակ­նա­ռու էր կու­սակ­ցու­թեան գոր­ծու­նէու­թիւ­նը Հայ Դատն ա­ռաջ տա­նե­լու, աշ­խար­հի տար­բեր ան­կիւն­նե­րում նպա­տա­կա­յին, կազ­մա­կեր­պո­ւած բազ­մաբ­նոյթ մի­ջո­ցա­ռում­ներ նա­խա­ձեռ­նե­լու ու անց­կաց­նե­լու ուղ­ղու­թեամբ:

Ինչ­պէս շնոր­հա­կալ չլի­նել Հայ Դա­տի մեր գրա­սե­նեակ­նե­րին, մեր նո­ւի­րեալ հա­յոր­դի­նե­րին, ո­րոնք ջանք չեն խնա­յում հա­յոց պա­հան­ջա­տի­րու­թիւնն ա­ռաջ տա­նե­լու հար­ցում: Եւ վստահ եմ, որ մենք յաղ­թե­լու ենք, քա­նի որ մեր յե­տե­ւից գա­լիս է աշ­խոյժ, հզօր, կազ­մա­կեր­պո­ւած, գրա­գէտ ու մրցու­նակ հայ ե­րի­տա­սար­դու­թիւ­նը, ո­րը շա­րու­նա­կե­լու է ա­ւագ սերն­դի` յա­նուն ար­դա­րու­թեան ու ճշմար­տու­թեան մղո­ւող պայ­քա­րը, եւ ա­ռա­ւել հա­մախմ­բո­ւած շա­րու­նա­կե­լու ենք 100+1, 100+2… պայ­քա­րը:

Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան սփիւռ­քի նա­խա­րա­րու­թիւ­նը մշտա­պէս հա­մա­գոր­ծակ­ցում է Հ.Յ.Դ. բո­լոր կա­ռոյց­նե­րի հետ եւ զգում նրանց ա­ջակ­ցու­թիւ­նը Հա­յաս­տան-սփիւռք գոր­ծակ­ցու­թեան զար­գաց­մանն ուղ­ղո­ւած իր նա­խա­ձեռ­նու­թիւն­նե­րում:

Սի­րե­լի՛ բա­րե­կամ­ներ, ու­րախ եմ, որ դուք կաք, ու­րախ եմ, որ դուք ձեր քա­ղա­քա­կան ա­մուր ող­նա­հա­րով պա­հում եւ պահ­պա­նում էք ձեր էու­թիւ­նը, ձեր գոր­ծու­նէու­թեամբ օգ­նում` դի­մագ­րա­ւե­լու մեր ազ­գի առ­ջեւ յառ­նո­ւած մար­տահ­րա­ւէր­նե­րին:

Ու­զում եմ կրկին շնոր­հա­ւո­րել ձեզ այս նշա­նա­կա­լի յո­բե­լեա­նի առ­թիւ եւ վստա­հու­թիւն յայտ­նել, որ հա­մա­տեղ աշ­խա­տան­քով է՛լ ա­ւե­լի կ­՛ամ­րապն­դենք Հա­յաս­տան-սփիւռք գոր­ծակ­ցու­թիւ­նը:

Թող ձեր ե­րա­զանք­նե­րը, ո­րոնք հայ ժո­ղովր­դի ե­րա­զանք­ներն են, ամ­բող­ջու­թեամբ ի­րա­կա­նու­թիւն դառ­նան:

Յար­գան­քով`

ՀՐԱՆՈՅՇ ՅԱԿՈԲԵԱՆ