­Ա­մե­րի­կա­յի ­Միա­ցեալ ­Նա­հանգ­նե­րու տա­րած­քին յա­ճա­խա­կի սկսած են դառ­նա­լ զի­նեալ յար­ձա­կում­նե­րը, յատ­կա­պէս այն­պի­սիք, ո­րոնք մե­ծա­թիւ զո­հեր կը խլեն: Իւ­րա­քան­չիւր նման դէպ­քի յա­ջոր­դող օ­րե­րուն կը կա­տա­րո­ւին հան­րա­յին բուռն քննար­կում­ներ, ո­րոնց հիմ­նա­կան շեշ­տը կը դրո­ւի զէնք ու­նե­նա­լու ար­

տօ­նու­թեանց դի­մաց սահ­մա­նա­փա­կում­ներ դնե­լու հրա­մա­յա­կա­նին վրայ, ո­րուն կ­՛ընդ­դի­մա­նան Ա­մե­րի­կա­յի ­Սահ­մա­նադ­րու­թեան երկ­րորդ յա­ւե­լո­ւա­ծը՝ «­Զէնք կրե­լու անբռ­նա­բա­րե­լի ի­րա­ւունք»ը, ան­փո­փոխ պա­հե­լուն հան­դէպ նա­խան­ձախն­դիր ու­ժե­րը:

Այս յա­ւեր­ժա­կան թո­ւա­ցող եւ բա­ցի անն­շան բա­րե­լա­ւում­նե­րէն՝ ոչ մէկ շօ­շա­փե­լի ար­դիւն­քի հաս­նող վէ­ճե­րէն ան­դին, շատ քիչ կը խօ­սուի այն ըն­կե­րա­յին-հա­սա­րա­կա­կան վէր­քե­րուն մա­սին, ո­րոնք վստա­հա­բար ա­ւե­լի մեծ դեր կը խա­ղան, իբ­րեւ՝ մար­դը չա­րու­թեան ու ո­ճի­րի մղող ազ­դակ­ներ:

Ա­մե­րի­կեան ի­րա­կա­նու­թեան մէջ յա­մե­ցող ու, հա­կա­ռակ տաս­նա­մեակ­նե­րու պայ­քա­րին, հա­կա­ռակ կրթա­կան ու մշա­կու­թա­յին հա­մա­կար­գո­ւած ճի­գե­րուն՝ խոր ար­մատ­ներ պահ­պա­նող ցե­ղա­յին խտրա­կա­նու­թիւ­նը, որուն տգեղ դէմ­քը վեր­ջերս ա­ռա­ւել զգա­յա­ցունց դրսե­ւո­րում­ներ կ­՛ու­նե­նայ ոս­տի­կա­նու­թիւն-հան­րու­թիւն յա­րա­բե­րու­թեանց հար­թու­թեան վրայ, կը հրահ­րէ խտրա­կա­նու­թեան զո­հե­րուն մօտ ա­տե­լու­թիւն՝ նախ ա­մե­րի­կեան պե­տա­կան հա­մա­կար­գին, ա­պա ա­նոր ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րուն եւ շատ դիւ­րու­թեամբ տա­րա­ծո­ւե­լով՝ ընդ­հան­րա­պէս ըն­կե­րու­թեան հան­դէպ: ­Մի­ջազ­գա­յին ա­հա­բեկ­չա­կան կազ­մա­կեր­պու­թիւն­նե­րու կա­տա­րե­լա­գոր­ծո­ւած քա­րոզ­չու­թիւնն ալ վար­պե­տօ­րէն կ­՛ուղ­ղոր­դէ հա­մա­կար­գին դէմ ընդվ­զած եւ ի­րենց շրջա­պա­տին հան­դէպ բար­կու­թեամբ տո­գո­րո­ւած­նե­րը՝ դէ­պի ոճ­րա­յին ան­հե­թեթ գոր­ծո­ղու­թիւն­ներ:

­Թէ՛ տե­ղա­կան՝ ա­մե­րի­կեան մի­ջա­վայ­րի, թէ՛ հա­մաշ­խար­հա­յին մա­կար­դա­կով, ­Միա­ցեալ ­Նա­հանգ­նե­րու պե­տա­կան հա­մա­կար­գը պար­տա­ւոր է վե­րա­նա­յե­լու կա­ռու­ցո­ւած­քա­յին ուժ ստա­ցած ու ա­նար­դա­րու­թիւն­ներ  խրա­խու­սող իր քա­ղա­քա­կան եւ ըն­կե­րա­յին վար­քա­գի­ծը՝ իբ­րեւ ա­հա­բեկ­չու­թեան դէմ պայ­քա­րի ա­ռա­ւել ազ­դու զէնքի:

Ա­բօ ­Պո­ղի­կեան «Աս­պա­րէզ»