Անցեալ դարու 50ական թուականներէն ի վեր, հայազգի պատգամաւորներ չէ ունեցած Թուրքիոյ Ազգային Մեծ Ժողովը (եթէ նկատի չառնենք իսլամ համշէնահայ պատգամաւորի պարագան վերջին տարիներուն):
Յունիս 7ի ընտրութիւնները շրջադարձային են նաեւ այս առումով:
Երեք հայազգի երեսփոխաններ` Մարգար Եսայեան (Արդարութիւն եւ Բարգաւաճում Կուսակցութիւն), Սելինա Տողան (Հանրապետական Ժողովուրդի Կուսակցութիւն) եւ Կարօ Փայլան (Ժողովուրդներու ժողովըրդավարական Կուսակցութիւն) այժմ տեղ կը գրաւեն խորհրդարանին մէջ՝ ներկայացնելով քաղաքական երեք տարբեր ուղղութիւններ… Այնուամենայնիւ հայ համայնքի իրաւունքներու հետապնդման առումով, այս փաստը կրնայ կարեւոր գործօն մը հանդիսանալ յառաջիկայ տարիներուն: Եթէ անշուշտ համայնքի ղեկավարութիւնը գործէ հեռատեսութեամբ եւ զոհ չերթայ պառակտիչ խարդաւանքներու:
Ասիկա պատմական վայրկեան մըն է Թուրքիոյ հայոց հաւաքականութեան համար. նոր փորձագետի՛ն մը, որուն ընձեռած պատեհութիւնները պէտք է իմաստութեամբ նուաճել:
Երեք պատգամաւորներէն պրն. Կարօ Փայլանը մաս կը կազմէ այն խմբակցութեան, որ կոչուած է ըլլալու դրօշակիրը նոր աշխարհահայեացքի: Պրն. Տեմիրթաշ (Ժողովուրդներու Ժողովրդավարական Կուսակցութեան պարագլուխը) արդէն իսկ յայտարարած է այսօր, որ իր կուսակցութիւնը Էրտողանի հետ դաշինքի մէջ մտնելու որեւէ մտադրութիւն չունի: Կարեւոր խոստում մըն է այս մէկը, որ նաեւ կը յստակացնէ իրենց խմբակցութեան քաղաքական առաքելութիւնը խորհրդարանին մէջ:
Անկախ արտաքին քաղաքականութեան ճակատին վրայ մեր ունեցած հարցերէն, յառաջիկայ տարիները նաեւ պիտի հանդիսանան Թուրքիոյ իսլամացուած հայերու մարդկային իրաւանց խնդիրներու արծարծման տարիներ: Այս մարզին մէջ, հանգուցալուծման կարօտ մեծ խնդիրներ ունի դիմագրաւելիք Թուրքիան եւ յատկապէս Թուրքիոյ քաղաքական բեմի այս երիտասարդ ուժը:
Յաջողութի՛ւն Թուրքիոյ հայ համայնքի մեր հայրենակիցներուն:
ԿԱՐՕ ԱՐՄԷՆԵԱՆ