Եր­կու օ­րէն պի­տի ընտ­րենք ­Յու­նա­հա­յոց Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խա­նա­կան ­Ժո­ղո­վի նոր կազ­մը։

­Մեր քո­ւէ­նե­րով ժո­ղովր­դա­յին վստա­հու­թեան ու լիա­զօ­րու­թեան պի­տի ար­ժա­նաց­նենք, ­Թե­մի ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թեանց ժո­

ղո­վա­կան ու վար­չա­կան կեան­քին մէջ, մեզ ներ­կա­յաց­նող ազ­գա­յին ե­րես­փո­խան­նե­րը։

­Յու­նիս 7ի ­Կի­րա­կի օ­րը, ա­ռա­ւօ­տեան ժա­մը 9էն մին­չեւ ե­րե­կո­յեան ժա­մը 7, ­Յու­նաս­տա­նի ամ­բողջ տա­րած­քին, հայ ա­ռա­քե­լա­կան ե­կե­ղեց­ւոյ զա­ւակ­նե­րուն առ­ջեւ բաց պի­տի ըլ­լան հա­յաբնակ թա­ղե­րու մէջ ճշդո­ւած ընտ­րա­կան կեդ­րոն­նե­րը։ Իւ­րա­քան­չիւր ազ­գա­յին ար­դէն ծա­նօթ է իր թա­ղա­մա­սի թեկ­նա­ծու­նե­րուն եւ, քո­ւէա­տուփ ներ­կա­յա­նա­լով, ի վի­ճա­կի է իր նա­խա­սի­րած ազ­գա­յին­նե­րը լիա­զօ­րել, որ­պէս­զի զինք ներ­կա­յաց­նեն ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թեանց ղե­կա­վար­ման մէջ։

Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խա­նա­կան ­Ժո­ղո­վը յու­նա­հայ գա­ղու­թի այն բարձ­րա­գոյն ժո­ղովն է, որ թե­մի բո­լոր ազ­գա­յին­նե­րու վստա­հու­թեան քո­ւէով՝ կը ստանձ­նէ ընդ­հա­նուր պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թիւ­նը ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թեանց ժո­ղով­նե­րուն եւ մար­մին­նե­րուն բազ­մա­ճիւղ գոր­ծու­նէու­թեան։ Ազ­գա­յին Ա­ռաջ­նոր­դա­րանն ու ա­նոր յա­րա­կից ­Խոր­հուրդ­նե­րը (Ու­սում­նա­կան, Տն­տե­սա­կան, ­Կա­լո­ւա­ծոց ե­ւայլն), ­Թե­մի ե­կե­ղե­ցի­ներն ու ազ­գա­յին վար­ժա­րան­նե­րը, ­Թա­ղա­յին ­Խոր­հուրդ­ներն ու ­Տիկ­նանց ­Մար­մին­նե­րը, բո­լորն ալ կը վե­րահս­կո­ւին Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խա­նա­կան ­Ժո­ղո­վին կող­մէ, ա­նոր կեան­քի կո­չած Ազ­գա­յին ­Վար­չու­թեան մի­ջո­ցաւ։ ­Յու­նիս 7ի Ազ­գա­յին Ե­րես­փո­խա­նա­կան ­Ժո­ղո­վի ընտ­րու­թեան մեր մաս­նակ­ցու­թիւ­նը բե­րե­լով, հե­տե­ւա­բար, ա­մէն բա­նէ ա­ռաջ եւ վեր, տէ՛ր կանգ­նած կ­’ըլ­լանք ազ­գա­յին իշ­խա­նու­թեանց գոր­ծու­նէու­թիւ­նը անհ­րա­ժեշտ հու­նով յա­ռաջ մղե­լու ազ­գա­յի­նի մեր ի­րա­ւուն­քին՝ պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թեան եւ պար­տա­ւո­րու­թեան միա­ժա­մա­նակ։

­Մաս­նակ­ցե­լով՝ ո՛ւժ կու տանք մեր քո­ւէին։

­Քո­ւէար­կե­լով՝ լսե­լի կը դարձ­նենք մեր ձայ­նը։