Στον τοίχο του θεάτρου «Δόρα Στράτου» προβάλλονται σκηνές από την Ματσούκα και από την Τραπεζούντα. Πρόσωπα και μέρη είναι σαν να έχουν ζωντανέψει την πρώτη ημέρα του Σεπτεμβρίου σε έναν λόφο της Αθήνας που τον φωτίζει ένα φεγγάρι μισό. Η αφήγηση παίρνει σάρκα και οστά μέσω της τεχνολογίας που

κάνει τις εικόνες να μοιάζουν με ένα παλιό κινηματογραφικό φιλμ και μια ημερομηνία έρχεται ξανά και ξανά μπροστά στα μάτια του κοινού το 1915.
Πόντιοι και Αρμένιοι χορευτές ένωσαν χθες τα βήματα τους και μαζί με τους μουσικούς αλλά και τις δυο αρχιτέκτονες, Μαριλένα Κουβίδη και Ιόλη Μπελεζίνη, αφηγήθηκαν μια κοινή ιστορία τριών χιλιετιών που σημαδεύτηκε από τη Γενοκτονία. «Χρέος» ήταν η πιο απλή λέξη στην οποία η ομάδα της παράστασης κατέληξε προσπαθώντας να περιγράψει τα συναισθήματά της αναφορικά με την ιστορία.
Πρωτεργάτες της κοινής εκδήλωσης που ξεπέρασε τα τετριμμένα, ήταν ο Όμηρος Παχατουρίδης, χοροδιδάσκαλος και υπεύθυνος πολιτισμού της Ένωσης Ποντίων Μελισσίων Αττικής και η Αναχίτ Σαριμπεσκιάν πρόεδρος της αρμένικης κοινότητας της Κεντρικής Ρωσίας. Και οι δυο είναι μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού της UNESCO. Και οι δυο, ο καθένας με τη δική του φορεσιά, χόρεψαν χθες στη σκηνή του «Δόρα Στράτου».
Δωρικοί οι Πόντιοι, λυρικοί οι Αρμένιοι με τις κινήσεις των σωμάτων τους έφεραν μπροστά στα μάτια του κοινού ένα κομμάτι από τον πολιτισμό των δυο λαών.
Τα ενδιάμεσα μέρη της παράστασης ντύθηκαν από τις εικόνες που προβλήθηκαν: άλλοτε ήταν από την Aργοναυτική Εκστρατεία, άλλοτε ήταν χορευτές σε σκηνές πριν από τον ξεριζωμό και άλλοτε γυναίκες με μαντίλες να κλαίνε. Το χειροκρότημα ήρθε αβίαστα όταν Πόντιοι και Αρμένιοι χόρεψαν μαζί.
Η «αυλαία» θα πέσει με όλους τους χορευτές επί σκηνής να βγαίνουν σχηματίζοντας με τα δάχτυλα τους το σήμα της νίκης ή της ειρήνης.  
pontos-news.gr