
Պոլսոյ Պիլկի համալսարանի ընկերային գիտութիւններու հիմնարկի փրոֆեսոր Այհան Աքթար համոզուած է, որ եթէ Չանաքքալէի ճակատամարտին Օսմանեան Կայսրութեան յաղթանակը չըլլար, հայերը տեղահանելու որոշումը չէր կա յանար: Այս մասին կը հաղորդէ Tert.amը:
Ան Հայոց Ցեղասպանութեան զոհերու յիշատակի օրը համարուող Ապրիլ 24ը Չանաքքալէի յաղթանակի օր հռչակելը ցաւերով մրցելու քայլ կ՛որակէ:
Չանաքքալէի մարտերուն մասնակցող հայերու գոյութեան մասին բարձրաձայնած թուրք գիտնականը պատմած է, թէ քննադատական ինչպիսի՜ արշաւի հանդիպած է՝ հայ սպայ Սարգիս Թորոսեանի մասին առաջին անգամ Taraf պարբերականին մէջ հրապարակած իր յօդուածէն ետք:
Ան անդրադարձած է նաեւ Ռեճեփ Թայիպ Էրտողանի կողմէ հայերուն ուղղուած անցեալ տարուան ցաւակցական ուղերձին եւ զայն անակնկալ որակած է:
«Այդ ցաւակցական ուղերձը անակնկալ էր: Հայկական թեզերուն համաձայն` մահացած հայերը, մեր զինուորներուն նման, եղանակային պայմաններու, տարածաշրջանին մէջ տարածուած հիւանդութիւններու հետեւանքով մահացած էին: Նոյնիսկ այդ թեզերուն մասին գիրքեր գրուած են: Սակայն շատ ջուրեր հոսած են, եւ վարչապետ Էրտողան անցեալ տարի ցաւակցեցաւ: Եթէ ցաւակցութիւն կայ, ապա ատիկա կը նշանակէ, որ մահեր արձանագրուած են»,- ըսած է ան:
Ան չէ բացառած, որ այդ քայլերուն յաջորդող քայլեր պիտի ըլլան, ստիպուած են ըլլալու: «Գոհ ենք, թէ ոչ, 2002էն ետք երկրին մէջ ժողովրդավարացման գործընթաց տեղի ունեցած է: Ատիկա այժմ կրնայ շատերուն անհանգստութիւն պատճառել, մենք 2005ին ոստիկաններու հսկողութեամբ համաժողով իրականացուցինք, իսկ 2015ի Ապրիլ 24ին Թաքսիմի մէջ հազարաւոր մարդիկ պիտի ըլլան»:
Անդրադառնալով հարցին, թէ այդ յաջողուած ժամանակահատուածին յետ-քայլեր տեղի կ՛ունենան, ինչպէս, օրինակ, հայ-թրքական արձանագրութիւնները, թուրք փրոֆէսորը ըսած է.- «Ցաւօք, քաղաքականութիւնը ոչ թէ շիտակ, այլ զիգզագաձեւ քայլերէ բաղկացած է: Ահմեթ Տաւութօղլու, արտաքին քաղաքականութեան դիւանագէտներն ու Ապտուլլահ Կիւլ Արձանագրութիւններ կազմած էին, ատոր համար գաղտնի հանդիպումներ ունեցած էին: Արձանագրութիւններ ստորագրուած են: Ֆուտպոլային դիւանագիտութիւնը օրակարգն էր: Սակայն Էրտողան ամէն ինչ ջնջեց: Ատրպէյճանի նաւթային քարոզչութենէն ազդուելով` Արձանագրութիւնները աղբարկղ նետուեցան: Սակայն ամէն պարագայի դրականը տեսնել պէտք է»: Ան նշած է, որ այդ զարգացման հարցով կարեւոր եղած է լրագրող Հրանդ Տինքի դերակատարութիւնը:
«Մեր սիրելի Հրանդ Տինքի մահը անոր ընկերներուն` մեզի համար մեծ ցնցում էր: Այս հարցին շուրջ զգայունութիւնը անոր մահուընէ ետք շատ աւելցաւ: Ես 1915ի հարցով սկսայ զբաղիլ Տինքի սպանութենէն ետք: Օսմանեան բանակի հայ սպաներու մասին ուրիշներն ալ կրնային գրել, սակայն ատիկա արդէն իմ պարտականութիւնս էր»,- ըսած է ան:
Թուրք գիտնականը նշած է, որ ապագայի առումով ինքը այնքան ալ մեծ ակնկալիքներ չունի: