Յուլիս 4ին Ալ­ֆորվիլ քա­ղաքը ժո­ղովրդա­յին բա­ցառիկ շար­ժում մը ապ­րե­ցաւ, ան­բա­ցատ­րե­լի տօ­նական օր մը։ Ամէն կող­մէ մարդկա­յին հո­սք կար դէ­պի Կո­միտաս փո­ղոց։ Այս բո­լորը ոս­տի­կանա­կան ապա­հովու­ թեան խիստ մի­ջոց­նե­րու ներ­քոյ։ Ար­դէն ամիս­ներ առաջ յայ­տա­րարուած էր Ֆրան­սա­յի եւ Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պետ­նե­րու ներ­կա­յու­թիւնը «Գէորգ Արապեան»  դպրոցի բաց­ման արա­րողու­թեան։ Ամէն ան­կիւն ոս­տի­կանա­կան ներ­կա­յու­թիւն եւ ստու­գում կար։ 
Արա­պեան դպրո­ցի բա­ցու­մը տե­ղի պիտի ու­նե­նար ժա­մը 11ին։ Ժո­ղովուրդը՝ Ալ­ֆորվի­լէն, Փա­րիզէն ու շրջան­նե­րէն, կազ­մա­կեր­պիչ մարմնի դի­մու­մին ըն­դա­ռաջե­լով, նա­խօրօք ստա­ցած էր հրա­ւիրա­տոմ­սեր ներ­կայ գտնուելու հա­մար բաց­ման արա­րողու­թեան։ Երա­ժիշտներ, պա­րող­ներ, հսկիչ­ներ, աշա­կերտներ, սկաու­տա­կան փո­ղերա­խումբ, լրագ­րողներ եւ քոք­թէյլ հիւ­րա­սիրող­ներ, բազ­մանդամ մէկ մարմնի նման կը նա­խապատ­րաստուէին բաց­ման արա­րողու­թեան։
Ներ­կայ էին ֆրան­սա­կան քա­ղաքա­կան դա­սի ներ­կա­յացու­ցիչնե­րը՝ երես­փո­խան­ներ Ռու­քէ, Շվար­զէնպէրկ, Ալֆորվիլի եւ Գլամարի քա­ղաքա­պետեր Գար­վունաս եւ Քալ­թէնպախ, խորհրդա­րանի նա­խագահ Պար­թո­լոն, Վալ-տը-Մառնի նա­հան­գա­պետ եւ շրջա­նի կրթու­թեան բաժ­նի տնօ­րէնու­հի Ֆլօ­րանս Ռու­պի, իսկ հայ­կա­կան կող­մէ՝ կա­ռավա­րու­թեան ան­դամներ Գիւ­ղատնտե­սու­թեան, Կրթու­թեան, Սփիւռքի նա­խարար­ներ, Հա­յաս­տա­նի դես­պան եւ ան­շուշտ եր­կու երկիրներու վար­չա­պետ­նե­րը՝ Վալս եւ Աբ­րա­համեան։
Եկե­ղեցա­կան դա­սէն ներ­կայ էին Ֆրան­սա­յի Թե­մի Առաջ­նորդ Վա­հան Եպս. Յով­հաննէ­սեան, Նոր­վան Արք. Զա­քարեան, Գեր­մա­նիոյ Թե­մի Առաջ­նորդ Գա­րեգին Արք. Պեք­ճեան, Ռու­մա­նիոյ Առաջ­նորդ Տա­թեւ Եպս. Յա­կոբեան եւ հո­գեւոր դա­սու ներ­կա­յացու­ցիչներ։ Հոն էին նաեւ ֆրան­սա­հայ գա­ղու­թի ներ­կա­յացու­ցիչներ եւ զա­նազան ըն­կե­րակ­ցութիւննե­րու նա­խագահ­ներ։
Բաց­ման ժա­պաւէ­նը կտրե­ցին վար­չա­պետ­նե­րը, ներ­կա­յու­թեամբ բա­րերար Գէորգ Արա­պեանի եւ հո­գեւոր եւ աշ­խարհա­կան դա­սուն, ապա տե­ղի ու­նե­ցան դպրո­ցի բա­կին մէջ զետեղուած խաչ­քա­րի օծու­մը եւ դպրո­ցի այ­ցե­լու­թիւնը ճարտարապետ Միրիամ Յա­կոբեա­նի առաջնորդութեամբ։ 
Առա­ջին խօսք առ­նո­ղը եղաւ Կա­րին Լե­ռեան, որ «Դպրո­ցի մա­տակա­րար մարմնին» անու­նով շնոր­հա­կալու­թիւն յայտնեց այս գոր­ծը իրա­կանաց­նողնե­րուն, հայ մա­նուկնե­րուն կրթա­կան յար­մա­րագոյն նոր պայ­մաններ ստեղ­ծե­լուն հա­մար։
Երկրորդ խօսք առ­նո­ղը եղաւ Նոր­վան Արք. Զա­քարեան, որ ամ­փոփ կեր­պով նշեց բո­լոր անոնց, որոնք այս գոր­ծին բերին իրենց մաս­նակցու­թիւնը, յատկապէս շեշ­տեց ցե­ղաս­պա­նու­թեան հե­տեւանքնե­րը յաղ­թա­հարե­լու ու­ժը, որուն բա­ցայայտ օրի­նակն է այս դպրո­ցին գո­յու­թիւնը։ Խօսք առաւ նաեւ Ֆրան­սա­յի Թե­մի Առաջ­նորդ Վա­հան Եպս. Յով­հաննէ­սեան, որ իր կար­գին շնոր­հա­ւորեց իրա­գոր­ծումը։
Ալ­ֆորվի­լի քա­ղա­քա­պետը՝ Լիւք Քար­վու­նաս իր խօս­քին մէջ շեշ­տեց դպրոց­նե­րու կա­րե­ւո­րու­թիւնը եւ Ալ­ֆոր­վի­լի բնակ­չութեան երի­տասարդ ըլ­լա­լը, որուն ապա­ցոյցն է Գէորգ Արա­պեան դպրո­ցի շի­նու­թիւնը, որ այս տա­րուան ըն­թացքին եր­րորդ կրթա­կան նո­րակա­ռոյց հաս­տա­տու­թիւնը կը հան­դի­սանար իր վա­րած քա­ղաքին մէջ։ Շեշ­տե­լով իր յու­նա­կան ծա­գու­մը, ան վե­րահաս­տա­տեց հա­յու­թեան կող­մէ իրենց դպրո­ցի ու կրթու­թեան մի­ջոցով հայ­կա­կան ինքնու­թիւնը ամ­րապնդե­լու կա­րե­ւո­րու­թիւնը Ֆրան­սա­յի հան­րա­պետա­կան ար­ժէքնե­րու ծի­րէն ներս։
Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պետ Յո­վիկ Աբ­րա­համեան դրուատեց ֆրան­քեւհայ­կա­կան դա­րաւոր յա­րաբե­րու­թիւննե­րը, յի­շեցուց հա­յու­թեան մօտ կրթու­թեան կա­րեւո­րու­թիւնը, հա­յերէն այ­բուբե­նը, որ 1600ամեայ անցեալ ու­նի, իսկ տպագ­րութիւնը՝ ար­դէն 500 տա­րուան պատ­մութիւն։
Բո­լորը ան­համբեր կը սպա­սէին Ֆրան­սա­յի վար­չա­պետին խօս­քին։ Վալս իր խօս­քին մէջ կա­րեւոր երեք յայ­տա­րարու­թիւն ըրաւ։ Առա­ջինը՝ այն, որ պե­տու­թիւնը կը խոս­տա­նայ Արա­պեան դպրո­ցին հետ ըն­կե­րակ­ցութեան պայ­մա­նագիր կնքել, յանձն առ­նե­լով պե­տական պաշ­տօ­նէու­թեան վար­ձատրու­թիւնը, այնպէս ինչպէս ար­դէն պա­տաս­խա­նատ­ւութիւ­նը ստանձնած է նա­խակրթա­րանին հա­մար։ Երկրորդ, պա­տաս­խա­նելով Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պետին, հա­ւաստեց, թէ կ՚ըն­դունի Հա­յաս­տան այ­ցե­լելու անոր հրա­ւէրը։

Եր­րորդ, անդրա­դառ­նա­լով Ֆրան­սա­յի արժէքներուն, շեշ­տեց երկրին աշ­խարհա­կան, ազա­տամիտ ու լայ­նա­խոհ դրու­թիւնը, ուր զա­նազան ազ­գե­րէ ան­ձեր, պահ­պա­նելով սեփական ինքնու­թիւնը, կրնան ազա­տօրէն ապ­րիլ իրենց պատ­կա­նելիու­թիւնը, կրնան ֆրան­սա­կան մեծ հա­ւաքա­կանու­թեան մաս կազ­մել ու իրենց մաս­նակցու­թիւնը բե­րել Ֆրանսայի հզօ­րաց­ման ու զար­գացման։ Վար­չա­պետը եւս յի­շեց իր պար­սե­լոնա­կան սպա­նական ծա­գու­մը, Գլօտ Պար­թո­լոնի սի­կիլիական ծա­գու­մը, Գար­վունա­սի՝ յու­նա­կանը։

Պաշ­տօ­նական հան­դի­սու­թիւնը վերջ գտաւ դպրո­ցի աշա­կեր­տութեան կող­մէ եր­կու հան­րա­պետու­թիւննե­րու փառերգնե­րու եր­գե­ցողու­թեամբ, Հ.Մ.Ը.Մ.ի փո­ղերա­խումբի նուագակ­ցութեամբ։
Գլխաւոր բա­րերար Պրն. Արա­պեանին Գար­վունաս յանձնեց Ալ­ֆորվի­լի պա­տուոյ քա­ղաքա­ցիի շքան­շա­նը, իսկ Հա­յաս­տա­նի վար­չա­պետն ալ՝ Վար­չա­պետի յա­տուկ շքանշանը։
Այնուհետեւ, ներ­կա­ները հրա­ւիրուեցան ճա­շակե­լու եւ ըմ­պե­լու՝ նշելու համար տօ­նական պա­հը։ Առի­թը պի­տի ըն­ծա­յուէր դպրո­ցաշի­նու­թեան ծրագ­րի գոր­ծա­դիր պա­տաս­խա­նատու Րաֆ­ֆի Յա­կոբեանին եւ մե­կենաս Գէորգ Արա­պեանին՝ իրենց սրտի խօս­քը ըսե­լու հան­րութեան։ Ժա­մը 12։30էն սկսեալ դպրո­ցին դռնե­րը բա­ցուե­ցան նաեւ հա­նրու­թեան, այ­ցե­լելու համար շէնքը։
Դպրո­ցին ինքնա­բուխ կեր­պով գե­ղարուես­տա­կան քան­դակներ նուիրած են Էմ­մա Աբ­րա­համեան՝ «Առա­ջին Քայլ», Թո­րոս՝ «Սա­յեաթ Նո­վա», Տիգ­րան Գա­լուստեան՝ «Գէորգ Արա­պեան» (կի­սանդրի), Արա­պեան ըն­տա­նիքի տա­րագ­րութեան քար­տէ­սը եւ վեր­ջա­պէս, հայ­կա­կան խաչ­քար, գործ՝ Գիւմրիէն Անդրա­նիկ Ղափ­լա­նեանի։
Արա­պեան դպրո­ցի շի­նու­թիւ­նը արժած է 4,5 մի­լիոն եւ­րօ, որ գո­յացած է անհատներու եւ հաստատութիւններու նուիրատ­ւութիւննե­րէ։ Պա­րոն Գէորգ Արա­պեան յատ­կա­ցու­ցած է 2,5 մի­լիոնէ աւե­լին։ Իսկ քան­դա­կագործ Էմ­մա Աբ­րա­համեան իր բնա­կարա­նը կտա­կած էր դպրո­ցին, որ այս օրե­րուս վա­ճառ­քի ըն­թացքի մէջ է։ 
Այ­սօ­րուան կացու­թեամբ ծախ­սե­րուն 7,5 տո­կոսը դեռ կը մնայ առկախ, այ­սինքն՝ 350.000 եւ­րօ։