­Խոր ցա­ւով ի­մա­ցանք, թէ ­Յու­նիս 19ի ե­րե­կո­յեան, ­Փա­րի­զի 13րդ ­թա­ղա­մա­սի հանգս­տեան տու­նե­րէն մէ­կուն մէջ, ուր դեռ նոր փո­խադրուած էր, 89 տա­րե­կա­նին իր մահ­կա­նա­ցուն կնքած է Ար­փիկ ­Մի­սա­քեան: 

­Ծա­նօթ ազ­գա­յին դէմք «­Յա­ռաջ» օ­րա­թեր­թի հիմ­նա­դիր ­Շա­ւարշ ­Մի­սաք­եա­նի դուստ­րը, հօ­րը մա­հէն ետք՝ 1957ին ստանձ­նած էր Ֆ­րան­սա­յի միակ հայ­կա­կան օ­րա­թեր­թին տնօ­րէ­նու­թեան պաշ­տօ­նը, ­Շա­ւարշ ­Նար­դու­նիի հայ­րա­կան հո­գա­ծու­թեան ներ­քեւ: 
Ան, ան­խոնջ կեր­պով վա­րած էր այդ պաշ­տօ­նը ա­ւե­լի քան 50 տա­րի­ներ, մին­չեւ 2009 ­Մա­յիս ա­մի­սը, երբ թեր­թը կը փա­կո­ւէր: Ան­կէ ի վեր կը վա­րէր քա­շո­ւած կեանք մը:
Ե­թէ «­Յա­ռաջ» թեր­թը իր հիմ­նադ­րու­թեան օ­րե­րուն եւ յա­ջոր­դող շրջա­նին իր շուրջ հա­մախմ­բած էր ֆրան­սա­հայ մտա­ւո­րա­կա­նու­թեան հա­մաս­տե­ղը, ա­նոր յա­ջոր­դած՝ Ար­փիկ ­Մի­սա­քեա­նի շրջա­նին ալ, ա­ւե­լի հա­մաշ­խար­հայ­նա­ցած աշ­խար­հի մը մէջ՝ «­Յա­ռաջ»ի ­Հոթ­վիլ փո­ղո­ցի խմբագ­րա­տու­նը դար­ձած էր հա­մայն հա­յու­թեան մտա­ւո­րա­կա­նու­թեան ժա­մադ­րա­վայ­րը: Ո­ւի­լիըմ ­Սա­րո­յեան, օ­րի­նակ, չէր այ­ցե­լեր ­Փա­րիզ ա­ռանց հանգ­րո­ւա­նե­լու հոն: Դ­ժո­ւար է մէկ առ մէկ թո­ւել հոն­կէ ան­ցած բո­լոր անձ­նա­ւո­րու­թիւն­նե­րը: ­Յի­շա­տա­կու­թեան ար­ժա­նի են նաեւ մեր նորօրեայ պատ­մու­թե­նէն ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան հիմ­նադ­րու­թեան նա­խոր­դած շրջա­նի անց­քե­րը: Երբ 1988 թո­ւա­կա­նի ­Դեկ­տեմ­բեր եւ 1989 թուա­կա­նի ­Յու­նո­ւար ա­միս­նե­րուն «­Ղա­րա­բաղ ­Կո­մի­տէ»ի բո­լոր ան­դամ­նե­րը կը ձեր­բա­կա­լո­ւէին եւ կը պա­հուէին ­Մոս­կո­ւա­յի տար­բեր բան­տե­րուն մէջ, ա­նոնց ա­զա­տագր­ման պայ­քա­րի մղիչ ու­ժին կեդ­րո­նը կը դառ­նար «­Յա­ռաջ»ի խմբագ­րա­տու­նը: Ի­րենց ա­զա­տագ­րու­մէն ետք ալ, ­Կո­մի­տէի ան­դամ­նե­րը՝ ­Լե­ւոն ­Տէր-­Պետ­րո­սեան, ­Բաբ­գէն Ա­րարք­ցեան, ­Վազ­գէն ­Մա­նու­կեան եւ դեռ շա՜տ ու­րիշ­ներ, կար­գով խմբագ­րա­տուն կ­՚այ­ցե­լէին: 
Ֆ­րան­սա­հա­յու­թեան կեն­դա­նի պատ­մու­թեան ան­գին է­ջե­րէն մէ­կը եւս կ­՚ան­հե­տա­նայ Ար­փիկ ­Մի­սա­քեա­նի կո­րուս­տով:

«Նոր Յառաջ»